|
หัวข้อ: ~~..อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร..~~ เริ่มหัวข้อโดย: ลายเมฆ ที่ 26, ตุลาคม, 2565, 11:03:52 PM (https://i.ibb.co/tM2Wj7m/2-1.jpg) (https://ibb.co/27MfVDn)
มาเถอะคนดี..เพื่อไปต่อ ปล่อยวางทุกข์และท้อ..พอนะพออย่ายุดยื้อ ถ้าโชนแสงแห่งชีวิต..จะมืดมิดจงโหมกระพือ สุข ทุกข์ ที่เป็นคือ..เรายึดถือด้วยใจตน สองด้านที่อยู่ในใจ.. มีอ่อนโยนสดใส..มีกระด้างอ่อนไหวสับสน จงสัมผัสรับรู้..ถึงสิ่งที่อยู่ในใจคน แสวงหาเถอะจงไขว่ค้น.. เพื่อข้ามพ้นความเป็นทาสของจิตใจ.. พร้อมหรือยัง..คนดี หนึ่งช่วงชีวิตนี้..มีน้อยมากนะ..เชื่อไหม ทุกข์คุมขังเรา..ให้อยู่กับความโศกเศร้าด้วยอะไร อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร..แต่จงพร้อมแก้ไขเพื่ออภัยตัวเองนะคุณ... ....,..................................... อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร.. แต่จงแก้ไขเพื่อเป็นต้นทุนของใจนะคุณ... .......................................... ลายเมฆ..เขียนคำ หัวข้อ: Re: ~~..อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร..~~ เริ่มหัวข้อโดย: ลายเมฆ ที่ 26, มกราคม, 2568, 01:21:59 AM (https://i.ibb.co/kXXkyKQ/IMG-20240916-073117-5.jpg) (https://ibb.co/BBBdPLq) แสงช่วงตาวันเช้า.. สายลมแผ่วเบา..บอกเล่าถึงกาลเวียนหมุน เวลาที่ล่วงผ่าน..บางเหตุการณ์แม้โหดร้ายทารุณ หากแต่ละเอียดลอออุ่น..ซ่อนอยู่ในทารุณนั้น..มี เป็นทุกข์ย่อมทรมาน.. เถอะใจ..จงอดทนอย่างทนทาน..อย่าลนลานอย่าพ่ายหนี อย่าดิ้นรนผลักไส..ต่อเมื่อใจยอมรับโดยดุษฎี รู้ทุกข์เห็นทุกข์อย่างถ้วนถี่..แล้วใจนี้จะแกร่งกล้าไม่พ่ายพัง ตาวันยังช่วงแสง.. สายลมยังสำแดง..บอกกล่าวเล่าแจ้งเรื่องราวหนหลัง ธรรมชาติยังคงเป็นไป..ก็แต่ใคร..เพียงฉวยไช้หรือจริงจัง จะยุดยื้อหรือหยุดยั้ง..ขอจงชั่งใจ..เถอะใจเอย ลายเมฆ..เขียนคำ หัวข้อ: Re: ~~..อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร..~~ เริ่มหัวข้อโดย: ลายเมฆ ที่ 27, กันยายน, 2568, 10:44:57 PM เมฆฝนอาจทึมเทา.. แต่ซัดสาดหนักเบา..กรูกราวผ่าเผย.. ไม่หลบเลี่ยงซ่อนเร้นเช่นใจ.. เป็นมาอย่างไรก็เป็นอยู่เป็นไปอย่างที่เคย ถามว่าใจหนอโอ้!ใจเอย.. จะหาญกล้าผ่าเผยได้สักกี่เวลา ความจริงในความหวัง.. เพียงกี่คนสักกี่ครั้ง..ที่ได้สมดังปรารถนา กับอีกมากน้อยเพียงใด..ที่พ่ายแพ้ให้แก่โชคชะตา และยอมรับในวาสนา..อันเคยมีมาแห่งตน เมฆฝนแม้หม่นเทา.. แต่ฟ้าหรือจะโศกเศร้า..เพราะความหม่นเทาของเมฆฝน หากถูกไฟปรารถนา..ติดตามผลาญพร่าลวกลน มีหรือใจจะล่วงพ้น..ไปจากวังวนเดิมเดิมได้สักที.. ....................... จงดับไฟปรารถนา..อย่าให้พร่าผลาญลวกลน ใจจึงจะล่วงพ้น..จากความทุกข์ทนได้จริงสักที ....................... ลายเมฆ..เขียนคำ หัวข้อ: Re: ~~..อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร..~~ เริ่มหัวข้อโดย: ลายเมฆ ที่ 30, ธันวาคม, 2568, 05:47:10 PM (https://i.ibb.co/wZqF2xjw/pngtree-moon-in-the-sky-overhead-above-full-photo-image-379172.jpg) (https://ibb.co/xKbtrRdf)
เมื่อพระจันทร์ค้างฟ้า.. แสงเช้าทอทาหลากสี.. ปุยเมฆที่ล่องลอย.. รูปลายอ่อนช้อย..มากมี.. ตาวันในยามนี้.. เริ่มคลี่ม่านหมอก..ออกชมจันทร์ ชีวิต..ก็คล้ายคล้าย.. เรื่องมากมายอาจเหมือนฝัน.. บ้างงดงามยาวนาน.. บ้างก็พ้นผ่าน..เพียงวัน.. แต่เรื่องราวเหล่านั้น.. ไม่อาจคงมั่น..หรอกนะใจ.. ชีวิต..แค่ครู่คราว.. จะยืนยาวสักเพียงไหน.. เวลาทุกนาที.. ขึ้นอยู่ที่เรา..หรือใคร.. กำหนดทิศทางไห้.. เราสร้างสุขได้..จงสำคัญ แสงสายตาวันโด่ง.. ไก่ยังคงโก่งคอขัน.. เช้านี้..ดวงอาทิตย์.. ได้มาพบกับดวงจันทร์.. แม้เพียงช่วงสั้นสั้น.. แต่เพียงแค่นั้น..ก็อิ่มใจ.. ลายเมฆ..เขียนคำ หัวข้อ: Re: ~~..อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร..~~ เริ่มหัวข้อโดย: ลายเมฆ ที่ 08, พฤษภาคม, 2569, 01:35:36 AM (https://i.ibb.co/DgPRnVhV/pexels-minan1398-920534.jpg) (https://ibb.co/4gwVxmzm)
เมื่อแสงสุดท้ายแห่งวันลับหาย ระยับดาวมากมาย..จึงเฉิดฉายงามใส บ้างก็ช่วงแสงวาวระยิบ..บ้างก็เพียงริบหรี่เลือนไกล เดือนแรมเล่า..ก็แรมไหล..เคลื่อนคล้อยไป..จวนลับลา ใจทุกดวงเป็นอยู่เช่นนั้น.. นัยแห่งความสำคัญ..ถูกเปลี่ยนผันไปตามความโหยหา บ้างก็โปรดปรานชื่นชม..บ้างก็เสื่อมนิยมจนชืดชา สมการของคุณค่า..ก็แค่ใจปรารถนาจะเสพอารมณ์ ชีวิตอาจแค่ครู่คราว แต่ใจอยู่ยงยืนยาว..ด้วยเรื่องราวที่เสพสม ใจเอย ที่เป็นมี..จะกี่ชั่วนาตาปีใจก็ยังคงจ่อมจม สุขทุกข์ที่หมักหมม..ล้วนคือโคลนตมคือหล่มใจ เมื่อแสงสุดท้ายแห่งวันลับหาย เดือนแรมเพียงเกี่ยวกาย..อยู่ปลายฟ้าฤๅไฉน ระยิบระยับดาว..วามวาวและเลือนไกล สรรพสิ่งหรือเพียงใจ..ที่เคลื่อนไปในห้วงกาล ............... ระหว่างสรรพสิ่งกับจิตใจ..ก็ใครหนอ..ผู้ลวงราญ ...... ลายเมฆ..เขียนคำ หัวข้อ: Re: ~~..อย่ารู้สึกผิดเพียงเพื่อใคร..~~ เริ่มหัวข้อโดย: ลายเมฆ ที่ 04, มิถุนายน, 2569, 01:24:34 PM (https://i.ibb.co/ccy3D6cJ/IMG-20260602-065958-2.jpg) (https://ibb.co/kgGBQ4gK) ชีวิตกับความหวัง.. มีอยู่บ่อยครั้ง..เราถูกความพ่ายพังประหัตประหาร โศกอาลัยหยั่งลึก..กัดกินความรู้สึกยาวนาน และเมื่อใจไม่อาจปล่อยผ่าน.. ไฟคับแค้นก็แผดผลาญอยู่ภายใน ความสุขที่เราแสวงหา.. ล้วนแต่ได้มาเพราะการอิงอาศัย.. จากวัตถุจากผู้คน.. จึงไม่อาจเลี่ยงพ้นความพลัดพรากจากกันไป ทั้งทั้งที่ความสุขอันไม่ต้องพึ่งใคร.. หาได้จากความสงบของใจ..ตลอดเวลา.. แสวงใดหนอ..ใจเอย.. ไยจึงละเลย..เพิกเฉยต่อความรู้สึกอันทรงคุณค่า ความสุขที่แท้จริง.. มีเพียงใจสงบนิ่ง..ไม่ไช่ดิ้นรนช่วงชิงให้ได้มา และถึงแม้จะสมปรารถนา.. สุดท้ายสิ่งที่ได้มาก็ต้องพลัดพรากกลับกลาย.. ใจเอย..อย่าทอดทิ้งไม่เอาธุระ.. การปล่อยปละละเลย.. ย่อมเมินเฉยต่อการมีอยู่ของความมุ่งหมาย.. ดูสิ..ความมีความเป็นของสรรพสิ่ง.. พิจารณาตามเป็นจริง.. ใจจึงจะสงบนิ่ง..ไม่วุ่นวาย.. ด้วยเห็นว่า..แท้แล้วนั่นคือความหลากหลาย.. แห่งการขวนขวายของจิตของใจที่ดิ้นรน.. ชีวิตกับความหวัง.. แม้พ่ายพังบ่อยครั้ง..จงยั้งใจอย่าสับสน ทุกเรื่องราวมีที่มา.. และเบื้องหน้าย่อมมีที่ไป..จงอย่ายอมให้ใจอับจน ขณะนี้..มาสร้างเหตุให้สมผล.. ให้สมกับสิ่งที่ใจตนต้องการ.. ...................................... เมื่อเราสร้างเหตุให้สมผล.. ก็ไม่ต้องดิ้นรนให้ทนทุกข์ทรมาน.... ลายเมฆ..เขียนคำ |