|
หัวข้อ: ความนัยที่ไร้เสียง เริ่มหัวข้อโดย: ฝาตุ่ม ที่ 08, กุมภาพันธ์, 2569, 08:59:01 PM (https://img2.pic.in.th/8d97b134e79844fcd1212e24c1ec7441.gif) ความนัยที่ไร้เสียง ตกตะกอนความช้ำที่ล้ำลึก ในความนึกวุ่นวายคล้ายสับสน เหมือนคำพูดถูกขังกลางกมล ติดวังวนเกินจะเอ่ยเฉลยมา ยิ่งพยายามเรียบเรียงยิ่งเลือนหาย ความวุ่นวายถมทับจนเกินค่า เป็นความเงียบที่กรีดลึกในอุรา เกินจะหาถ้อยคำมาจำนรรจ์ เพราะบางอย่างหนักอึ้งเกินดึงนึก ความรู้สึกดิ่งมืดในเขตขัณฑ์ อยากจะบอกออกไปให้จบกัน แต่มันตันที่ใจในทุกที ความอัดอั้นกลั่นตัวเป็นหยาดหยด ใจรันทดเหลือไหวใจเต้นถี่ เหมือนคนหลงในซ้ายขวามาทั้งปี เหลือเพียงที่ว่างเปล่า...เล่าไม่เป็น :057: ฝาตุ่ม ช่วงนี้ลงกลอนบ่อยนะคะ กำลังฝึกการเขียนค่ะ หากผิดพลาดประการใด ขอพี่ๆ ช่วยแนะนำด้วยค่ะ :061 (https://i.ibb.co/pBsrPn6F/22-dangohhaung-003.gif) (https://imgbb.com/) หัวข้อ: Re: ความนัยที่ไร้เสียง เริ่มหัวข้อโดย: ลิตเติลเกิร์ล ที่ 09, กุมภาพันธ์, 2569, 03:08:42 PM
|