บ้านกลอนน้อย - กลอนสบายๆ สไตล์ลิตเติลเกิร์ล

คำประพันธ์ แยกตามประเภท => กลอน ร้อยกรองหลากลีลา => ข้อความที่เริ่มโดย: ปลาย อักษร ที่ 02, กันยายน, 2559, 07:34:47 AM



หัวข้อ: "ภพสุดท้าย..... "
เริ่มหัวข้อโดย: ปลาย อักษร ที่ 02, กันยายน, 2559, 07:34:47 AM

(http://upic.me/i/v2/bae5l.jpg) (http://upic.me/show/59272655)

"ภพสุดท้าย..... "

กี่ชาติภพจบจางเราร้างจาก
กี่พลัดพรากดวงใจเฝ้าไขว่หา
ร่มดอกรักผุพังกี่ครั้งครา
กว่าได้มาครองคู่อยู่ใกล้กัน

บานดอกโศกพลิ้วไหวในค่ำนี้
ใต้เพ็ญสีเราพร้อมจะกล่อมขวัญ
โรยร่อนร่างพร่างพรายใต้แสงจันทร์
นับหมื่นพันดวงดาวที่เฝ้ามอง

คำสัญญาค่าไร้เมื่อใจแนบ
เราโอบแอบดวงจิตสนิทสนอง
รูปและนามกลมกลืนหยิบยื่นครอง
เพื่อเกี่ยวคล้องชะตามาติดตรึง

ผ่านกี่ครั้งพลั้งพลาดรักขาดช่วง
เหลือเพียงบ่วงอาทรว่ายวอนถึง
ฝันถึงภพสุดท้ายในคำนึง
คือเหตุซึ่งสองใจได้พบพาน

เมื่อไม่มีบุญทางมาวางร่วม
ก็ขอสวมสร้อยกรรมมานำสาร
ขอสร้างกรรมร่วมกันให้บันดาล
คล้องดวงมานสองเราอย่าเฝ้าคลาย

ขอร่วมกรรมกับเธอเสมอมั่น
ให้กรรมนั้นแทนสร้อยมาร้อยสาย
ผูกและพันเราสองจนชีพวาย
อย่าให้หายห่างร้างบนทางรัก

ขอเพียงอยู่ใต้ร่มของหล่มโลก
ลานอโศกแห่งนี้ที่ตระหนัก
สายแห่งกรรมนำพามาผ่อนพัก
เราสองจักมีกันนิรันดร

............... ปลาย อักษร

ขอบคุณผู้เป็นเจ้าของภาพสวย ๆ จากการค้นหาทาง Internet


หัวข้อ: Re: "ภพสุดท้าย..... "
เริ่มหัวข้อโดย: ลิตเติลเกิร์ล ที่ 14, ธันวาคม, 2568, 02:18:11 PM


ღ ตอบรับพันธะกรรมร่วม ღ

° . *₊ ☆ ° . ☆ *₊ ☆

จะนับภพกี่ครั้งมิยั้งคิด
เพราะดวงจิตของเรารักเก่าก่อน
หากมีทางสร้างกรรมร่วมนำจร
ยอมติดบ่วงอาทรมิคลอนเลย

คำว่ากรรมมิใช่ว่ามัวหมอง
หากแต่ปองผูกพันนั้นเฉลย
เป็นพันธะอารมณ์เพื่อชมเชย
คือคู่เคยรักแท้แต่ปางบรรพ์

เราจักสวมสร้อยกรรมตามคำกล่าว
ทิ้งเรื่องราวบุญอื่นนับหมื่นขั้น
ขอเพียงจิตสองเราเข้าใจกัน
เป็นหลักมั่นในรักมิหักคลาย

หากต้องพลัดต้องพลากจากอีกครั้ง
ขอความหวังและสัญญา อย่าสลาย
ให้ผลกรรมนำรักมาเรียงราย
สองเราหมายอยู่ร่วมมิแรมรา


      ❀ ลิตเติลเกิร์ล ❀

    »»------(¯` ´¯)------»»



หัวข้อ: Re: "ภพสุดท้าย..... "
เริ่มหัวข้อโดย: ปลาย อักษร ที่ 15, ธันวาคม, 2568, 04:36:45 PM


สำนวนคำย้ำรักจากดวงจิต
วิญญาณติดผูกพันนั้นล้ำค่า
เมื่อมั่นคงตรงมั่นในสัญญา
พร้อมกลับมาฝากแฝงบ่วงแห่งกรรม

อันพันธะความรักที่กล่าวอ้าง
ใช่หนทางมืดมัวกลัวถลำ
คือสายใยเชื่อมใจโดยใจนำ
สร้างภาพจำรักเก่าเฝ้ารอคอย


...........ปลาย  อักษร