ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

สัจธรรมเจ็ดวัน

     หนึ่งสัปดาห์ มีเจ็ดวัน มั่นหทัย
แดงสดใส วันอาทิตย์ จิตมุ่งหมาย
เหลืองวันจันทร์ เพริศแพร้ว พรรณราย
อังคารกลาย สีชมพู ดูเข้าที
     เขียวขจี สีวันพุธ สะดุดชัด
พฤหัส ส้มสด เป็นสุขศรี
ศุกร์สีฟ้า งดงาม ตามชีวี
เสาร์ม่วงดี สบายตา ค่านิยม
     เป็นเจ็ดวัน เจ็ดสี ที่กำหนด
ไม่เคยลด ละความ สง่าสม
ดุจหมุดหมาย สืบสาน ความเกลียวกลม
ชนชื่นชม แต่ครั้ง บรรพกาล
     เป็นสิ่งดี ควรค่า ความคำนึง
รำลึกถึง สัจธรรม นำสืบสาน
ทุกคืนวัน ผันเปลี่ยน มาเนิ่นนาน
สุขสำราญ หากรู้เรียน เพียรปล่อยวาง

คนเรียนไพร
๑ มีนาคม ๒๕๖๙

ประมวลธรรม : ๖๖.มารตัชชนียสูตร (ว่าด้วยการคุกคามของมาร)

ทุตะวิลัมพิตะมาลาฉันท์ ๑๒/ โคลงสามสุภาพ

    ๑.ลุมนะน้อมพระวรุฒ............................อติพุทธเจ้า
เจาะดนุ"โพธิ"สิเนา....................................เหมาะพระศาสดา

    ๒.เมตตา,กรุณา.....................................พาชนเรียนร่ำรู้
ธรรมยิ่ง"อริย์สัจ"จู้.....................................หลุดพ้นเกิดหนา

    ๓.ขณะพระพุทธ์ฯศยะคง........................จระสงฆ์คณา
ณ บุระ"เภสกฬาฯ".....................................เจาะ"อุสุภ"อภัย

    ๔.สมัย"โมคคัลลานะ".............................ปะจงกรมรอบแล้
มารจุ่งสิงครอบแท้.....................................มุ่งท้องดุจหิน หนักเอย

    ๕.ตบะ"พระโมคละนะฯ"พาน...................ทุรมารผลิน
แนะมละออกมิภิทะชิน................................นิรเบียนพระสงฆ์

    ๖.เบียดเบียนตรงตถาคต........................จดสงฆ์ประโยชน์ไร้
เกิดทุกข์ถึงตนไซร้.....................................โทษพร้อมนานหนา

    ๗.ก็หินะ"มาร"สิตริพลาด.........................ผิวะศาสดา
ก็มิลุเห็น,อนะกล้า.......................................คณะศิษย์จะเห็น

    ๘.ประเด็นเห็น,ทราบแล...........................แฉ"โมคคัลฯบอกชี้
เห็นอยู่มารใครนี้.........................................คิดรู้ใดกรู ทราบเอย

    ๙.แหละทุรมารก็ละออก...........................จระซอกประตู
ก็อภิ"โมคละนะฯ"วทะจู่................................เจาะยะยลซิแฉ

    ๑๐.แล"โมคคัลลานะ"...............................จะแจงความอดีตย้อน
เราจุ่งเป็นมารป้อน.......................................ชื่อแล้"ทูสี" ขนิษฐ์มี

    ๑๑.ยุว"กะลี"ภวยล...................................ก็ซิชนนี
เจาะดนุท่านดุจะชี้.......................................มติหลานซิเรา

    ๑๒.กาลเนา"กกุสันธะฯ"............................จะเป็นพระพุทธ์เจ้า
มีคู่ศิษย์"วิธุระ"กล้า......................................เลิศล้ำ"สัญชีวะ"หนา

    ๑๓."วิธุระ"เลิศนยะเทศน์..........................อภิเชษฐ์จะหา
มิมตะ"สัญชิวะฯ"กล้า...................................ผิวะไฟเจาะเผา

    ๑๔.เรา"ทูสี"ยุชน.....................................ยลบริภาษโพ้น
รุมด่าสงฆ์หัวโล้น.........................................เกิดเท้าพรหมหนา

    ๑๕.เจาะวตะฌานสิเพราะคร้าน.................มทะจ้านและกล้า
ดุจะสุนัขภวล่า.............................................ระดะปลา ณ ชล

    ๑๖.ฝูงคนติเตียนมาก...............................กาลตายพรากมุ่งแล้
พึงสู่"นรก"แท้..............................................ไม่เว้นสักคน

    ๑๗."พระกกุสันฯ"อรหันต์..........................วจะครันกะชน
ริ"กรุณา"มนะล้น..........................................พหุ"เมตตะ"แฉ

    ๑๘.สงฆ์แลขยายยังโลก...........................โฉลกเยือนทิศสี่ถ้วน
จิตร่วม"มุทิตา"ล้วน.......................................พรั่งพร้อม"อุเบกขา"

    ๑๙.หทยะร่วมสิ"อุเบกฯ"............................เจาะ"วิเวก"คุณา
ลุพหุกว้างรุจิหล้า..........................................มิประมาณจะไข

    ๒๐.ไกลจากเวร,อาฆาต.............................ยาตรยังทิศสี่แล้
มีสัตว์มากมายแท้..........................................ทั่วหล้าดำรง

    ๒๑.วะระเจาะ"ทูสิ"มิรู้.................................ภวชูพระสงฆ์
ลุปฏิบัติวรบ่ง.................................................ก็กระทำและชวน

    ๒๒.ชนหวนมาเคารพ..................................สงฆ์ครบศีลมุ่งแล้
หากจิตสงฆ์แปรแท้........................................ต่ำคล้อยความดี

ฟ้าสีทอง

เราเฝ้ารอสีทองของท้องฟ้า
วาดหวังว่าวันใหม่จะได้เห็น
สมใจปองมองหาคราเช้าเย็น
แสนลำเค็ญมองไปไม่เห็นเจอ

วันคืนเก่าเนานานที่ผ่านพ้น
ช่างวกวนรางเลือนเตือนเสมอ
นอนฝันร้ายกายใจไหวละเมอ
เหมือนผิดเผลอเกินคำจะรำพัน

หรือไม่มีฟ้าสีทองเคยผ่องแผ้ว
ไร้วี่แววใจอ่อนล้ามิกล้าฝัน
ต่อแต่นี้เนิ่นนับนานกับกัลป์
มีใครกันเติมความฝันอันหลุดลอย

รอเสียงเพรียกทักทายจากสายลม
ช่วยเห่ห่มบันเทาความเหงาหงอย
พัดหวนมาอีกหนทนรอคอย
ใจดวงน้อยค่อยคลายหายกังวล

หวังคงมีสักวันฟ้าสีทอง
สกาวส่องสาดสรวงทั่วห้วงหน
ทอแสงฉายร่ายรับจับมณฑล
ใจสับสนรู้ว่าฟ้าใหม่แล้ว

อ.10 มี.ค.69

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

วันสิ้นโลก

     ใกล้ถึงวัน สิ้นโลก ทุกขณะ
แนวปะทะ อาหรับ ขยับขยาย
ทำลายล้าง แหล่งน้ำมัน อันตราย
ใจสลาย ร้อนแรง แห่งแสงเพลิง
     ถูกหมู่มาร อันธพาล เข้าราวี
คอยต่อยตี ทำร้าย ให้ใจเหลิง
วางอำนาจ บาตรใหญ่ ไร้รื่นเริง
เลวสิ้นเชิง ผู้นำ อเมริกา
     ทิ้งระเบิด แหล่งน้ำมัน จนสิ้นสูญ
แสนอาดูร ก่อร่าง สร้างปัญหา
มลพิษ ทางอากาศ ตลอดเวลา
ทุกชีวา ความหวัง พังทลาย
     อยากให้โลก ใบนี้ มีความสุข
สมดังยุค พระศรีอาริย์ เป็นหมุดหมาย
ไม่ให้มี วันสิ้นโลก ทุกข์ผ่อนคลาย
หยุดทำลาย สันติ มหาชน

คนเรียนไพร
๑๐ มีนาคม ๒๕๖๙

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

คืนนรก

     คิดให้ดี โลกนี้ แสนประหลาด
ต่างเชื้อชาติ ความเชื่อ เข้าเถือหนัง
สร้างความทุกข์ ทั่วโลกา ประเดประดัง
ไม่หยุดยั้ง กระจายตัว ทั่วโลกา
     เดนมนุษย์  อุบาทว์ สร้างสงคราม
โลกประณาม หยามว่าชั่ว ตัวปัญหา
ทำลายล้าง ทรัพยากร อ่อนอุรา
เมื่อใดฟ้า จักลงทัณฑ์ ให้บรรลัย
     ให้แผ่นดิน สูบลง อเวจี
อัศนี ให้ด่าวดิ้น สิ้นสงสัย
ชลธาร เข้าล้างผลาญ จนขาดใจ
ทุกข์โรคภัย กระหน่ำ ทั้งวันคืน
     โลกจักได้ พานพบ สันติสุข
กลียุค สิ้นไป ไร้ขัดขืน
โดนัลด์ทรัมป์ แสนระยำ ทนกล้ำกลืน
ขอส่งคืน ขุมนรก อเวจี 

คนเรียนไพร
๙ มีนาคม ๒๕๖๙

(ต่อหน้า ๑๖/๑๖) อภิธรรมปิฎก :
๑๘.วิภังค์ : มรรควิภังค์

ปิฏฐิทุกวิสัชนา
(๑) องค์มรรค ๘ ไม่ต้องประหาณด้วยโสดาปัตติมรรค และมรรคเบื้องบน ๓ (๒) องค์มรรค ๘ ไม่มีเหตุต้องประหาณด้วยโสดาปัตติมรรค และมรรคเบื้องบน ๓ (๓) สัมมาสังกัปปะ (ดำริชอบ)ไม่มีวิตก (๔) องค์มรรค ๗ ที่มีวิตกก็มี; ที่ไม่มีวิตกก็มี (๕) สัมมาสังกัปปะ มีวิจาร (๖) องค์มรรค ๗ ที่มีวิจารก็มี; ที่ไม่มีวิจารก็มี (๗) สัมมาสังกัปปะ มีปีติ (๘) องค์มรรค ๗ ที่มีปีติก็มี; ที่ไม่มีปีติก็มี (๙) สัมมาสังกัปปะ สหรคตด้วยปีติ (๑๐) องค์มรรค ๗ ที่สหรคตด้วยปีติก็มี; ที่ไม่สหรคตด้วยปีติก็มี (๑๑) สัมมาสังกัปปะ สหรคตด้วยสุข (๑๒) องค์มรรค ๗ ที่สหรคตด้วยสุขก็มี; ที่ไม่สหรคตด้วยสุขก็มี (๑๓) สัมมาสังกัปปะไม่สหรคตด้วยอุเบกขา (๑๔) องค์มรรค ๗ ที่สหรคตด้วยอุเบกขาก็มี; ที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาก็มี (๑๕) องค์มรรค ๘ ไม่เป็นกามาวจร
~ โลกิยธรรม = คือธรรมะในระดับที่ยังเกี่ยวข้องกับทางโลก เช่น โลกิยปัญญา คือปัญญาที่ใช้แก้ปัญหาทางโลก; หรือ โลกิยฌาน คือสมาธิที่ยังไม่ประกอบด้วยองค์แห่งการหลุดพ้น; สิ่งที่ยังเวียนว่ายในภพสามยังถูกครอบงำด้วยกิเลสเช่น ปุถุชน, บุญบาป, ฌานสมาบัติทั่วไป
~ ภพ ๓ = ได้แก่ กามาวจร - ผู้ยังท่องในกามคุณ ๕; รูปาวจร - พรหมมีรูป ท่องใน รูปภพ; อรูปาวจร - พรหมไม่มีรูป ท่องในอรูปภพ
~ โลกุตระ = ความหมายตรงกันข้าม กับโลกิยะ คือ "เหนือโลก" หรือ "พ้นโลก" เป็นสภาวะของอริยบุคคลผู้บรรลุมรรค ผล นิพพานแล้ว; สิ่งที่พ้นจากภพสาม; พ้นจากอำนาจกิเลส เช่น พระอริยบุคคล, มรรค, ผล, นิพพาน
(๑๖) องค์มรรค ๘ ไม่เป็นรูปาวจร (๑๗) องค์มรรค ๘ ไม่เป็นอรูปาวจร
(๑๘) องค์มรรค ๘ ไม่นับเนื่องในวัฏฏทุกข์
~ วิวัฏฏ์, วิวัฏฏะ = ปราศจากวัฏฏะ, ภาวะพ้นวัฏฏะ ได้แก่ นิพพาน
~ วัฏฏะ ๓ หรือ ไตรวัฏฏ์ (วน, วงเวียน) = องค์ประกอบที่หมุนเวียนต่อเนื่องกันของภวจักร หรือสังสารจักร แบ่ง ๓ ได้แก่
(๑๘.๑) กิเลสวัฏฏ์ = วงจรกิเลส ประกอบด้วยอวิชชา ตัณหา และอุปาทาน (๑๘.๒) กรรมวัฏฏ์ = วงจรกรรม ประกอบด้วยสังขารและกรรมภพ (๑๘.๓) วิปากวัฏฏ์ = วงจรวิบาก ประกอบด้วย วิญญาณ นามรูป สฬายตนะ ผัสสะ เวทนา ซึ่งแสดงออกในรูปปรากฏที่เรียกว่า อุปปัตติภพ ชาติ ชรา มรณะ เป็นต้น
สามอย่างนี้ ประกอบเข้าเป็นวงจรใหญ่แห่งปัจจยาการ เรียกว่า ภวจักร หรือ สังสารจักร ตามหลักปฏิจจสมุปบาท
(๑๙) องค์มรรค ๘ ที่เป็นเหตุนำออกจากวัฏฏทุกข์ก็มี; ที่ไม่เป็นเหตุนำออกจากวัฏฏทุกข์ก็มี (๒๐) องค์มรรค ๘ ที่ให้ผลแน่นอนก็มี; ที่ให้ผลไม่แน่นอนก็มี (๒๑) องค์มรรค ๘ ไม่มีธรรมอื่นยิ่งกว่า (๒๒) องค์มรรค ๘ ไม่เป็นเหตุให้สัตว์ร้องไห้
ปัญหาปุจฉกะ จบ
มัคควิภังค์ จบบริบูรณ์

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ระยำชน

     อเวจี เดนนรก ส่งมาเกิด
โลกที่เคย เลอเลิศ กลับหวั่นไหว
ศานติชน ต้องกลับ ร้าวรานใจ
หลงเหลือไว้ ความทุกข์ร้อน อ่อนระอา
     เที่ยวรุกราน ล้างผลาญ พาลผู้อื่น
ทุกวันคืน ทุรจิต คิดกังขา
หวังโกยกอบ สร้างเดือดร้อน นองน้ำตา
ทั่วโลกา สาบส่ง ลงโลกันต์
     ไร้จรรยา จริยะ แห่งมนุษย์
บริสุทธิ์ ชั่วช้า ทรามมหันต์
ทั้งลูกเล็ก เด็กแดง ทุกข์ครามครัน
รอถึงวัน  นรกเพรียก เรียกกลับคืน
     สร้างเดือดร้อน สงคราม ในยามนี้
ทุกชีวี เปี่ยมทุกข์ สุขขัดขืน
มนุษยธรรม เลิศล้ำ อย่างยั่งยืน
ไม่อาจฝืน อเมริกัน ระยำชน

คนเรียนไพร
๘ มีนาคม ๒๕๖๙

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

อันธพาล

     อเวจี เพลิงโลกันต์ พลันบังเกิด
นรกเปิด เพราะสงคราม ตามหลอกหลอน
สันติภาพ สันติสุข ถูกสั่นคลอน
ชาวประชา ม้วยมร มรณัง
     เพราะคาดหวัง แย่งชิง ครอบครองทรัพย์
จิตใจอับ คับแคบ แต่หนหลัง
กรีฑาทัพ เข้ารุกราน ด้วยกำลัง
สุดยับยั้ง ความพินาศ ปราศไป
     ไร้กฎเกณฑ์ เดนมนุษย์ สุดบรรยาย
ดูคลับคล้าย หมู่มาร กาลสมัย
จัญไรชน แห่งโลกา พาบรรลัย
ความเลวร้าย ยิ่งใหญ่ ในสากล
     อีกเมื่อไร กฎแห่งกรรม ทำหน้าที่
อเวจี เปิดทวาร ประสานผล
โลกจักคืน ความสุข สมกมล
อัปรีย์ชน อันธพาล หยุดผลาญใคร

คนเรียนไพร
๗ มีนาคม ๒๕๖๙