(ต่อหน้า ๔/๒๗) อภิธรรมปิฎก :
๑๙.วิภังค์ : ฌานวิภังค์

    ๖๙.คำ"วิตก"ตริริ"วิจาร"..........................มุมลานบ่ง
ดับระงับภิทะเจาะจง...................................นิรสภาพแฉ

    ๗๐.แลคำ"ภายในตน".............................ยลเฉพาะตนเท่านั้น
"ผ่องใส","ศรัทธาดั้น...................................เชื่อน้อมยืนนาน

    ๗๑.ภาวะ"เอกะมนะหนึ่ง".........................ฐิติพึงพาน
จิตสมาธิธุวะฉาน........................................ประลุ"สัมสมาธิ์ฯ"

    ๗๒.คราคำ"เกิดจากสมาธิ์".......................พา"ปีติ,ผ่อง"น้อม
มีสุขในสมาธิ์พร้อม......................................เรียกแล้เกิดผอง จากสมาธิ์

    ๗๓.คำวะ"ฌานทุติยะ"นับ.........................ลุระดับสอง
"ปีติ,สุข"หทยะครอง....................................ภว"หนึ่ง"ถึง

    ๗๔."ปีติ"พึงระงับ......................................หมายดับลงแน่แล้ว
"อุเบกขา,กลาง"แผ้ว.....................................จิตแล้วางเฉย

    ๗๕.คำวะ"สัมมะสติ"ทำ..............................ภว"จำ"เอย
"สัมปชัญญ์ฯ"มิมทะเผย................................เหมาะเจาะเฟ้นธรรม

    ๗๖.คำ"ฌานตติยะ"นับ..............................ลำดับสามยิ่งแล้
มีสติ,สัมปชัญฯแท้........................................ร่วมด้วย"อุเบกขา"

    ๗๗."เอกะคัคฯ,หทยะหนึ่ง".........................สุขะตรึงกล้า
บรรลุได้"ตติยะฯ"หนา...................................ลุจะแจ้งเผย

    ๗๘.เกย"มิทุกข์มิสุข".................................ใจรุกสราญไม่แล้
ใจไม่สราญมิแท้...........................................ไม่ทั้งสองเลย

    ๗๙.จิตปะวัตถุลุอะรมณ์............................ภวสมเอย
รู้ซิ"เฉย"รึสุขะเกย........................................ทุขะเกิดไข

    ๘๐.ใดสติบริสุทธิ์.....................................เพราะรุดอุเบกฯแล้
คือจิตวางกลางแท้.......................................เพ่งน้อมกลางเฉย

    ๘๑.คำวะสี่"จตุตะฯ"พาน...........................จะตริฌานเอ่ย
มี"อุเบกฯ","สติ"เฉย......................................ภว"เอคัคฯ"

    ๘๒.จักถึง"รูปสัญญา"...............................ภาวะ"จำ"ยิ่งแล้
สงฆ์สู่"รูปาฯ"แท้...........................................อยู่น้อมสุขเอย "รูปภูมิ"

    ๘๓.สัญญะจำ"ปฏิฆะ"อา-..........................ยต์นะกล้าเอ่ย
เกิด ณ "กามวจระ"เผย.................................ธุระรูป,เสียง

    ๘๔.เพียงดับ"ปฏิฆะสัญฯ"..........................ครันสงบเหือดแห้ง
มิกำหนดใจหมายแจ้ง...................................ดับแท้"ความจำ"

    ๘๕.ธรรมชาติสินิรไซร้...............................เจอะอะไรพร่ำ
เรียกอะกาศเพราะจะเจาะคลำ.......................อนะทำแฉ

    ๘๖.แลสงฆ์ทำจิตคง..................................ตรงอากาศแน่แท้
อากาศมิสุดแล้..............................................สู่ห้วง"อากา- สานัญฯ"

    ๘๗."อากะจายตนะฯ"ภพ.............................ภวจบครา
สงฆ์จะอยู่ศยนะหนา......................................เพราะลุแจ้งเผย

    ๘๘.เชยสงฆ์ทำจิตตรง................................คงวิญญาณมุ่งหน้า
อากาศไกลแลกล้า.........................................ไม่สิ้นสุดหนา วิญญาณ

    ๘๙.สงฆ์ลุ"วิญยตนะฯ"แท้............................สุขะแน่จ้า
"พรหมอรูป"เจาะวิเคราะห์หนา.........................อนะเที่ยงไข

    ๙๐.สงฆ์ไวคิดวิญญาณ...............................มิพานใดแน่แท้
"เพียงนิดมิมี"แล้..............................................จึ่งน้อม"จัญญา- อากิญฯ"

    ๙๑.สงฆ์เจริญเจาะตบะพาน.........................ประลุฌานกล้า
"สัญญะมีรึนิระ"หนา........................................ภณฯ"เนว์สัญฯ"

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

How can I tell her?

     จะบอกเธอ อย่างไร ในเรื่องนี้
ทุกชีวี ต้องทนทุกข์ ไร้สุขศานติ์
วันที่โลก สิ้นไป ใจชื่นบาน
สร้างตำนาน ชีวิต ก่อนปลิดปลง
     พลังงาน ค่าครองชีพ ล้วนตีบตัน
สร้างคับขัน ทุกวันคืน ไม่ลืมหลง
อัตคัด ขัดสน อย่างมั่นคง
จักดำรง ชีพต่อไป อย่างไรกัน
     ยุคข้าวยาก หมากแพง แห้งแล้งนัก
สุดจะพัก จิตใจ ไร้สร้างสรรค์
จักบรรจง บอกเธอได้ อย่างไรกัน
ว่าใกล้วัน โลกสลาย ตายทั้งเป็น
     ต้องรู้จัก ประหยัด ไม่ขัดขืน
ทนกล้ำกลืน ให้ห่างไกล ไร้ยากเข็ญ
รู้อดออม ใช้จ่าย ทุกประเด็น
สร้างร่มเย็น ให้ครอบครัว ถ้วนทั่วไทย

คนเรียนไพร
๒๕ มีนาคม ๒๕๖๙

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

โลกใหม่

     จะรบรา ฆ่าฟัน กันทำไม
สร้างอาลัย ไร้สุข ทุกสถาน
เกิดลำบาก ยากแค้น ด้วยหมู่มาร
จ้องล้างผลาญ ต่างเชื้อ ชาติสกุล
     เพราะมุ่งหวัง กอบโกย ทรัพยากร
เกิดทุกข์ร้อน เพราะอันธพาล ชาญสถุล
เที่ยวระราน สันติชน คนการุญ 
โลกสลาย กลายเป็นจุณ เพราะจัญไร
     เหล่าลูกเล็ก เด็กแดง เดือดร้อนทั่ว
เพราะคนชั่ว ทำลาย ไร้สดใส
หนีหัวซุก หัวซุน อยู่ร่ำไป
ไม่มีที่ แห่งใด คุ้มกบาล
     หยุดสงคราม สร้างสันติ มิตรภาพ
ใจเอิบอาบ ร่มเย็น เป็นสุขศานติ์
เศรษฐกิจ สังคม บูรณาการ
จิตชื่นบาน ขันแข็ง แกร่งปัญญา
     ร่วมมือกัน ฟันฝ่า อุปสรรค
พร้อมใจภักดิ์ กอบกู้ รู้รักษา
ความอุดม สมบูรณ์ หวนกลับมา
ทั่วอาณา เปี่ยมสุข ทุกคืนวัน
     ทุกแหล่งด้าว ข้าวเต็มนา ปลาเต็มคลอง
ไร้หม่นหมอง กองทุกข์ สุขมหันต์
เยาวชน คนชรา ทุกชีวัน
แสนสุขสันต์ ทั่วหล้า สุขารมณ์
     เลิกทะเลาะ เบาะแว้ง แข่งขันกัน
ร่วมฝ่าฟัน สร้างโลก ให้งามสม
ดั่งสวรรค์ ชื่นตา น่านิยม
ไร้โศกตรม ขมขื่น ชื่นดวงมาลย์
     เป็นโลกแห่ง จินตนา ควรค่ายิ่ง
สรรพสิ่ง รุ่งเรือง เชื่อมประสาน
สิ่งแวดล้อม สดใส ใจชื่นบาน
สุขสำราญ เนิ่นนาน กาลนิรันดร์
     ธรรมชาติ งดงาม ตระการตา
สมคุณค่า ดั่งแคว้น แดนสวรรค์
ทุกชีวิต สานสมดุล หนุนชีวัน
หฤหรรษ์ คงอยู่ คู่ชีวา
     หากจะเป็น เช่นนี้ได้ ดังที่คิด
ทุกกายจิต ต้องทุ่มเท เสน่หา
เป็นน้ำหนึ่ง ใจเดียวกัน ทั้งโลกา
พร้อมศรัทธา แรงกล้า กว่าสิ่งใด
     บูรณา ความรู้ สรรพศาสตร์
ให้สามารถ สร้างทาง สว่างไสว
เป็นที่พึ่ง ทุกชีวิต ตลอดไป
ศิวิไลซ์ ทั่วทุกถิ่น ในดินแดน

คนเรียนไพร
๒๔ มีนาคม ๒๕๖๙

(ต่อหน้า ๓/๒๗) อภิธรรมปิฎก :
๑๙.วิภังค์ : ฌานวิภังค์

    ๔๖.อุปาทานขันธ์แจง.............................แสดงเหตุแบ่งห้า
มี"รูปฯ,เวทนูฯ"กล้า.....................................ระลึกล้ำ"สัญญูฯ"

    ๔๗."สังขะรูฯ"จะเจาะและมุ่ง....................ภวปรุงอยู่
"วิญญาณูฯ"เสาะธุวะรู้................................และจะยึดตน

    ๔๘.ยลคำ"ละอภิชญา"............................ลิหนา"กำหนัด"ล้น
จิตปราศกำหนัดด้น....................................หมดสิ้นสะอาดแฉ

    ๔๙.ความประทุษลุภวโกรธ......................ตริพิโรธแน่
ถ้าพินาศและมละแล้...................................ชระจิตเผย

    ๕๐.เปรยคำ"ถีนะ"ใด...............................ใจถอยงานท้อแท้
คำ"มิทธะ"หงอยแล้.....................................ง่วงท้นซึมเหงา

    ๕๑."ถีนะมิทธะ"ปะทุพิฆาต.......................มละยาตรเฉา
ผู้ปลาตสิทวิเนา...........................................อนะทั้งสอง

    ๕๒.ตรอง"อาโลกสัญญา".........................จำหนาความผ่องแท้
จำสว่างสะอาดแล้........................................จิตสร้างภายใน

    ๕๓.สงฆ์ละฟุ้งมนะเจาะพลุ่ง......................ภวยุ่งใจ
ทำลิดับและภิทะไป......................................ภณะปล่อยวาง

    ๕๔.พลางสงฆ์สละชัด..............................."อุทธัจฯ"มิซ่านฟุ้ง
อุทธัจฯมิมีคลุ้ง.............................................สงบแล้มิหวน

    ๕๕.คำเจาะว่าลุ"วิจิกิจฯ"เพราะสงฆ์............ภวคิดรวน
คิดเหมาะเอกะประลุล้วน...............................นิรสงสัย

    ๕๖.ไว"วิจิกิจฉา".......................................สงบหนายิ่งล้น
สลัดเสร็จเรียกพ้น........................................มุ่งข้ามเคลือบแคลง

    ๕๗.ห้า"นิวรณ์"เจาะภิทะไซร้......................ก็ละได้แจง
จิตมิเศร้าปะพละแต่ง....................................อธิปัญญา

    ๕๘.คราคำสงัดจาก"กาม"..........................ความ"ฉันทะ"แน่แล้ว
"สังกัปราคะฯ"แจ้ว........................................เริ่มต้น"อยาก"หนา

    ๕๙.คำ"สงัดผละอกุศล".............................ประลุผลกล้า
ห่างเลาะ"กาม"และวิจิฯล้า.............................มิตริ"สังกัป์ฯ"

    ๖๐.ตรับคำ"วิตก"ตรึก................................ความคิดนึกต่างแล้
จิตแน่วอารมณ์แท้.........................................จิตพร้อม"สัมมา- สังกัปปะ"

    ๖๑.คำ"วิจาร"จะพิเคราะห์หมาย.................ประลุกรายพา
เพ่งอะรมณ์เหมาะมนะหนา............................จิระสืบสาน

    ๖๒.สงฆ์พานถึง"วิตก"...............................ปก"วิจาร"ร่วมแท้
เรียกว่ามีสองแล้...........................................คิดถ้วนพัฒนา

    ๖๓.มี"วิเวก"เพราะประลุนำ........................พหุธรรมกล้า
"ตรึก,วิจาร,ปิติ"เจาะหนา..............................."สุขะ,เอกัคฯ"

    ๖๔."ปีติ"จักคือใด.....................................อิ่มใจ,ปราโมทย์แล้
คำ"สุข"สำราญแท้........................................ยิ่งด้วย"เจโต- สัมผัส"

    ๖๕."สุข"อุบัติปะ"ปิติ"พร้อม........................มนะน้อมโข
เรียกลุมีเกาะทวิโร่........................................เจาะระคนเผย

    ๖๖.เปรยคำ"ปฐม"นับ................................ลำดับแรกอยู่แล้
สงฆ์จุ่งถึงฌานแท้........................................."หนึ่ง"น้อมสงบใจ

    ๖๗."ฌาน"เจาะ"ปีติ,สุขะ"ปรก.....................ลุ"วิตก"ไว
มี"วิจารจะวิเคราะห์ฯ"ไข................................ภว"เอกัคฯ"

    ๖๘.ปักคำ"บรรลุ"หมาย..............................กรายปฐมฌานถูกต้อง
คำ"อยู่"คือสืบซ้อง.........................................พรักพร้อมดำรง