(ต่อหน้า ๔/๙) ประมวลธรรม : ๖๗.กันทรกสูตร

    ๖๙.สงฆ์ลุ"ศีล"อริยะชี้......................"สตี"เจาะกล้า
"สัมปชัญญะ"จระหนา..........................วนายะยง

    ๗๐.สงฆ์มิเอา"ฉันทะ"ยาตร...............ปราศสิ่งในโลกแท้
สติแน่วมิเล็งแล้....................................จิตน้อมสะอาดคุณ

    ๗๑.ตัดนิวรณ์"มิประลุฆาต"...............เจาะยาตรกรุณ
สัตว์สกลลุสุขะผลุน.............................ประทุษซิหาย

    ๗๒.คลาย"ถีนะมิทธะ"......................ปะหมายแสงสว่างล้ำ
สติจุ่งสัมปชัญฯย้ำ...............................จิตพ้นซึมเหงา

    ๗๓.สงฆ์ละฟุ้งภวกระวน....................ผจญมิเพรา
"กุจจะฯ"คลายหทยะเนา.......................สงบประสงค์

    ๗๔.ชนคงพิจารณ์ธรรม.....................คำสงสัยไป่แล้
ธรรมมุ่งทราบดีแล้................................จิตลี้หนีไกล "วิจิฯ"

    ๗๕.สงฆ์,นิวรณ์สิมละครัน..................เจาะปัญญะไว
"กาม"สงัดลิหินะไข...............................ลุ"ฌานปฐม"

    ๗๖.ชมมีองค์ปัญจมะ.........................ปะครบ"วิตก,ตรึก"แล้
"วิจาร"มุ่ง"ปีติ"แท้.................................."สุขด้วยวิเวก" ถึง"เอกัคฯ"

    ๗๗.สงฆ์ลุ"ฌานทุติยะ"นำ..................ลุธรรมซิหนึ่ง
"ตรึก,วิจาร"ลิทวิจึง................................ซิ"ปีติ"เหลือ

    ๗๘.เจือสุขเกิดจากสมาธิ์...................."อุเบกขา"แน่วพร้อม
"สติ"ก่อ"สัมปชัญญ์ฯ"น้อม......................สุขพริ้งจิตหนา "นามกาย"

    ๗๙.สงฆ์ลุ"ฌานตติยะ"รุก....................เจาะ"สุข"ซิกล้า
มี"อุเบกขะ",สติคว้า.................................และได้ลุเสริญ

    ๘๐.เดินลุ"จตุตถฌาน".........................มิพานทุกข์,สุขแล้ว
มี"อุเบกขา"แกล้ว....................................."ผ่องแผ้วสติ"แฉ

    ๘๑.สงฆ์ฤทัยลุศุจิกล้า..........................สมาธิแล
ไร้กิเลสเจาะธุวะแน่..................................ลุ"บุพนุญาณฯ"

    ๘๒.กรานระลึกชาติมาก........................หลากหลายชาติหนึ่งคล้อย
"กัปเสื่อมสังวัฏฯ"จ้อย...............................ล่วงแล้วถึงเจริญ "วิวัฏกัป"

    ๘๓.สงฆ์อุบัติซิภวรุด.............................มนุษย์เผชิญ
"เกิดตระกูลสิพหุเพลิน"............................."รึสัตว์ระกำ"

    ๘๔.จำ"สังวัฏวิวัฏ".................................ชัด"กัปพินาศ"แล้ว
ถึง"กัปเจริญ"แจ้ว......................................เกิดแท้เป็นใคร ทุกข์สุข

    ๘๕."ฌานจุตูปตะฯ"ลุบ่ง.........................เพราะสงฆ์ซิไว
ตัดกิเลสหทยะใส......................................และมั่นยะยง

    ๘๖.สงฆ์ทราบจุติ,เกิดแล........................แฉสัตว์หลายเกิดแล้
เหตุก่อกรรมดีแผ้ว.....................................ชั่วพร้อมมิหนี "อบาย"

    ๘๗."ทิพยจักษุ"ภวนำ..............................ผิทำซิ"ดี"
"กาย,วจี,มนะ"จะชี้.....................................ลุสู่สวรรค์

    ๘๘.ครันถึง"อาสวักญาณฯ".....................ราน"อุปกิเลส"แล้
จิตมั่นบริสุทธิ์แปล้......................................ยิ่งรู้ความจริง "อริยสัจ"

    ๘๙.หมักสิ"อาสวะ"กิเลส..........................พิเศษซิสิง
อยู่เจาะลึกหทยะดิ่ง....................................เลาะสี่ประสงค์

    ๙๐.คง"กามาสวะ"แล...............................แฉ"กามคุณ"ยึดแท้
"ภพ,ภวาส์วะ"แล้.........................................ติดพร้อมยินดี

(ต่อหน้า ๓/๙) ประมวลธรรม : ๖๗.กันทรกสูตร

    ๔๖.ศาสดาของมนุษย์........................รุดยังเทพยิ่งแล้ว
แสดงมุ่งธรรมงามกล้า...........................เริ่มต้น,กลาง,ปลาย สุดทาง

    ๔๗.ธรรมสิชัดลุบริสุทธิ์......................ศรุตจะกราย
ศรัทธะเกิดริตบะฉาย.............................ริภิกษุหนา

    ๔๘.คราสงฆ์ตริประพฤติ.....................ยึด"สิกขา"มุ่งพร้อม
"สาชีพ"แบบดีน้อม.................................เปี่ยมแล้ฝึกตน

    ๔๙.สิกขะสามลุปฏิบัติ........................ซิชัดผจญ
"ศีล"สิรักษ์ลุอธิล้น.................................เจาะพัฒนา

    ๕๐."สิกขาอธิจิต"นึก...........................ฝึกสมาธิ์เร่งคว้า
วิปัสสนากล้า..........................................หลุดพ้นผละหนี วัฏฏะ

    ๕๑.สามสิ"ปัญญะอธิ"เรือง...................กระเดื่องทวี
รู้ติลักษณ์ปจยะชี้....................................เจาะมรรคเจริญ

    ๕๒.เดิน"สาชีพ"พฤติไว........................วินัยดีร่วมแท้
มียี่สิบหกแล้............................................มุ่งพร้อมเพรียงทำ

    ๕๓.ไม่พิฆาตรึภิทะสัตว์.........................ซิชัดระกำ
"เว้นขโมยกะธนะล้ำ..................................ตริพรหมจรรย์

    ๕๔.ครันเพิกมิพูดเท็จ............................เด็ด"มิพูดก่อล้อ
"เสียดส่อยุยง"จ้อ......................................"หยาบไร้มิสิง"

    ๕๕."พูดมิเพ้อ"เจาะเหลาะแหละแท้.........จะแหล่ซิจริง
เว้นลิเหง้า,กะวนะดิ่ง..................................และติณชาติ

    ๕๖.สงฆ์ยาตร"งดฉัน"แล........................แฉกลางคืนแน่แท้
งดแต่งกายประเทืองแล้.............................มุ่งเว้นรับทอง และเงิน

    ๕๗.สงฆ์ลิฟ้อนลุดุริยางค์........................ละวางซิผอง
ทาส,สตรีมิประลุครอง................................และสัตว์คละพันธุ์

    ๕๘.ครันผืนนา,ดินเพิก............................เลิกรับเสียมุ่งเว้น
การฆ่า,จองจำเร้น......................................ไม่แล้รับคดี สินบน

    ๕๙.สงฆ์รตีลุเฉพาะของ..........................สิครองและมี
"บาตร,จิวรปะประลุรี่...................................เจาะทั่วทิศา

    ๖๐.คราสงฆ์กอปรศีลขันธ์.......................ครันอริยะสุขล้ำ
ปราศโทษภายในช้ำ....................................จึ่งไร้กิเลสหนา

    ๖๑.ภาพ"นิมิต"เจาะภวหยาบ....................จะทราบเพราะตา,..
เห็นมนุษย์,แพะ,แกะขนาบ...........................ตะสงฆ์มิยึด

    ๖๒.สงฆ์ประพฤติมิลุ................................"อนุพยัญฯ"แน่แล้
รูปละเอียดจิตคิดแท้...................................เช่นริ้วรอยพาน ผิวหนัง

    ๖๓.คำ"นิมิต,อนุพยัญฯ"...........................ซิครัน บ ควาน
เป็นตะ"ธรรม"มิวปุกราน..............................และสงฆ์มิถือ

    ๖๔.ครือสงฆ์มิถือสอง..............................ครองสำรวมยิ่งพร้อม
"อภิชฌา,โทมนัส"ค้อม................................เกิดไร้ครอบงำ ตา,หู..

    ๖๕.สงฆ์ตริอายตนะหก............................ซิปกกระทำ
ธรรมสิชั่วลิมิถลำ........................................เจาะตา..ระวัง

    ๖๖.ดังสำรวม"จักขุนฯ".............................รุน"โสตินฯ"แน่แล้ว
"จมูก,ฆานินทรีย์"แจ้ว..................................ใหญ่แล้"ชิวหินฯ".. "มนินทรีย์"

    ๖๗.สงฆ์สิรู้ปะขณะก้าว............................ซิยาวผลิน
ถอยและยืน,ศยนะ,กิน.................................เจาะลิ้มและลอง

    ๖๘.ครองสังฆาติแล.................................แฉจีวรห่มแล้
เดินออกบิณฑ์บาตรแท้...............................เริ่มต้นเทศนา

(ต่อหน้า ๒/๙) ประมวลธรรม : ๖๗.กันทรกสูตร

    ๒๓.ทรงเจาะ"เปส์สะ"รติชี้..................สิสี่นิยม
ข้ออะไรหทยะชม.................................เหมาะจิตซิหนา

    ๒๔.ครา"เปสสะ"ทูล...........................จิตพิบูลย์สุดท้าย
หิวไม่มี,สุขละม้าย.................................อย่างนี้ยินดี

    ๒๕.พุทธเจ้าวจนะถาม.......................ซิสามมิรี่
เหตุอะไรมิรติชี้.....................................ก็เปส์สะตอบ

    ๒๖.ชอบพาตนทุกข์รน.......................ขวนขวายทนเดือดร้อน
เขาย่อมรักสุขย้อน................................ทุกข์แล้ชังหนำ มิรตี

    ๒๗."คนซิทำ,พิระ"เจาะเร้า..................กุ"เขา"ระกำ
ย่อมยุเขาตริสุขะนำ..............................และเกลียดซิทุกข์

    ๒๘."เขา"จึงชุกทุกข์ระทม..................จิตใจซมเร่าร้อน
จึงไม่พอใจช้อน....................................ไป่แล้ยินดี

    ๒๙."คนสิเพียรเจาะตนุ,เขา"...............ริเฝ้ากลี
จึงสิรักสุขะและชี้..................................เจาะเกลียดซิทุกข์

    ๓๐."การรุกทำตน,เขา........................เนาทุกข์ทนเดือดร้อน"
จึงไม่นิยมป้อน......................................แน่ไร้ยะยง ยินดี

    ๓๑."เปส์สะ"รื่นและรติชี้......................วจีพระองค์
แล้วสิน้อมหทยะลง................................ซิลาคระไล

    ๓๒.พุทธเจ้าไวตรัสสงฆ์......................"เปสสะ"คงฉลาดแพร้ว
หากมุ่งฟังจำแนกแล้ว.............................สี่แท้บุคคล พิศดาร

    ๓๓.เปส์สะรับลุหิตะใหญ่.....................ผิไซร้จะยล
เพียงกระจิดก็มิฉงน................................ประโยชน์เหมาะแฉ

    ๓๔.แลพุทธองค์แจงคน.......................ทำตนลำบากแท้
เพียรพากทำตนแล้.................................ทุกข์พร้อมเป็นไฉน

    ๓๕.ผู้สิ"เปลือย"มิวสะชัด......................กะภัตรซิใหม่
กินอะหารเจาะชิระไซร้............................และค้างหละหลาย

    ๓๖.กายตนนอนบนหนาม.....................ตามยืนมินั่งแล้
เดินกระหย่งเพราะเพียรแท้......................จึ่งได้ทำตน ลำบาก

    ๓๗.ทำซิเขาลุทรมาน...........................พิระกรานทุรน
ด้วยพิฆาตแกะ,แพะ..ถลน........................ลุดัสกร

    ๓๘.จรหนาทำเขา,ตน...........................ยลลำบากยิ่งแล้
เพียรมุ่งตน,เขาแท้...................................เดือดร้อนมากครัน เพียงใด

    ๓๙.มี"กษัตริย์"วจนะกรู.........................เจาะบูชะยัญ
มังสะ,ผมลิมละพลัน..................................ตริ"เนย"ปะ"กาย"

    ๔๐.ฉาย"หนังเสือ"คลุมกาย....................กรายนอนดินแน่วน้อม
ปูลาด"โคมัย"พร้อม...................................หนึ่งเต้านมโค ยังชีพ

    ๔๑."ราชินี"ลุเฉพาะสอง..........................จะครองซิโต
"พราหมณ์สิสาม,และจตุโอ่.........................ก็บูชะไฟ

    ๔๒.ไวกษัตริย์บูชายัญ............................พลันจัด"โคเพศผู้"
"เมีย,ลูกโค,แพะ"กู้......................................มิ่ง"ม้า","ทาส"นอง น้ำตา

    ๔๓.พุทธเจ้าเจาะวทะไว้...........................ซิใครมิครอง
ตนและเขามิทุระผอง..................................มิเพียรกระทำ

    ๔๔.มินำตน,คนใด...................................ใจ,กายปราศเร่าร้อน
หิวไม่มี,สุขช้อน..........................................อยู่แท้ถึงพรหม เป็นไฉน

    ๔๕.มีพระพุทธะอรหันต์...........................ศรัณย์เหมาะชม
ตรัสรู้จรณะสม...........................................ณ โลกซิหนา