ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

แลนด์บริดจ์

     สองชายฝั่ง ขวาซ้าย ปลายขวานทอง
คงเรืองรอง รื่นรมย์ สมสมัย
เศรษฐกิจ สังคม ทั่วถิ่นไทย
กังวานไกล ทั่วแคว้น แดนโลกา
     สิ่งต้องแลก ล้วนหวงแหน ด้วยชีวิต
ทุกกายจิต ยากแค้น แสนกังขา
ทัองทะเล ปะการัง ผืนพนา
ต้องร้างรา ถูกทำลาย สลายไป
     ควรแล้วหรือ สร้างแลนด์บริดจ์ คิดรอบคอบ
หวังโกยกอบ ก่อร่าง สร้างเงื่อนไข
รู้รักษา ทรัพยากร เพื่อคนไทย
ดำรงไว้ ให้ลูกหลาน สานสมดุล
     เมืองชุมพร ระนอง สองฟากฝั่ง
ควรหยุดยั้ง ก่อนย่ำยี มีเกื้อหนุน
ให้คงไว้ ธรรมชาติ เปี่ยมการุญ
สมสกุล ความเป็นไทย ไว้นิรันดร์

คนเรียนไพร
๘ พฤษภาคม ๒๕๖๙

ทิศที่ ๑๑ การบริหารจัดการจิต : ๑๕๔.พึงเห็นความจริงในทุกข์,สุข

ปณวฉันท์ ๑๐

    ๑.ความ"ทุกข์,สุข"ภวเจาะสะท้อน..................ซึ่งกัน
คราสุขมากก็จะ"ทุขะ"พลัน...............................แย้งหนา

    ๒.เมื่อสุขน้อยก็จะ"ทุขะ"คล้อย......................กลับพา
เป็นตรงข้ามมิดุจะปะฝ่า....................................ต่างยาตร

    ๓.บัณฑิตรู้ภวปริวรรต...................................ธรรม์ชาติ
สรรพ์สิ่งผองมิสถิระคาด...................................แน่นอน

    ๔.หาที่ไร้"สุขะ,ทุขะ"หนา...............................ถาวร
แต่เวท์นาธุวเจาะมิถอน......................................เลยแฉ

    ๕.ติดสุข,ทุกข์จะมิมละได้...............................จริงแล
สิ่งไม่เที่ยงภวจะเจาะแปร...................................ไร้คุม

    ๖.ผู้พฤติธรรมพิระประลุญาณ........................เกิดสุม
ทุกสิ่ง"เกิด"และ"มรณะ"รุม.................................ธรรม์ดา

    ๗.ไร้ตัวตน บ "ดนุ"รึ"เขา"................................เชียวหนา
เลิกถือมั่นเพราะมนะเจาะกล้า.............................บัดดล

    ๘.เวท์นารู้ตริจะมละคลาย...............................นิ่งยล
ตน,เขาไร้"สุขะทุขะ"ผล......................................ไม่มี

    ๙.ความดับเย็นก็ประลุ ณ โลก.........................ทันที
ถึงนิพพานลิ"ทุขะ"กลี.........................................ชีพสันต์ ฯ|ะ

แสงประภัสสร

ที่มา: จากหนังสือ ทิศที่ ๑๑ บทที่ ๑๕๔ หน้า ๑๕๖ ของ หลวงพ่อชุมพล พลปญฺโญ

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

คืนไพร

     หลากหลายสิ่ง มากมาย ในโลกนี้
มีทั้งดี สวยงาม ทรามมหันต์
ล้วนคลุกเคล้า สับสน ปะปนกัน
เหมือนสวรรค์ กลั่นแกล้ง แล้งน้ำใจ
     ที่ดินดี เคยอุดม สมราคา
พรรณพฤกษา สัตว์วนา ร่วมขานไข
ถูกทำลาย ล้มล้าง ความเป็นไพร
คนจัญไร รุกราน ผลาญชีวา
     สารพัด กล่าวอ้าง ความจำเป็น
ทุกสังคม เล็งเห็น เป็นหนักหนา
สร้างเดือดร้อน ค่ำเช้า ชาวประชา
ทุกมรรคา เจ็บปวด รวดร้าวใจ
     สังคมรู้ ผู้คนเห็น มายาวนาน
ไพรถูกผลาญ ซ้ำเติม เกินแก้ไข
จักพานพบ สุขวนา อีกเมื่อไร
เพื่อเสริมไทย ให้แข็งแกร่ง แข่งนานา

คนเรียนไพร
๗ พฤษภาคม ๒๕๖๙

ทิศที่ ๑๑ การบริหารจัดการจิต : ๑๕๓.ธรรมเป็นเหตุให้รู้จักพอ

ดิลกวิเชียรฉันท์ ๒๕

    ๑.มอบสินกะผู้ริตะกละจ่อ..........................อนะพอเพราะโลภหลาย
เหมืองทองก็ไม่คลาย.....................................ภวอิ่มมิเคยมี

    ๒.มักมากผิให้จะมหึมา...............................พหุหล้าก็ยังชี้
น้อยไปและโกรธรี่.........................................นิรคุณมิตอบแทน

    ๓.จิตเขาผละธรรมผิวะลุมาก......................มิกระดากตริขาดแคลน
ยังอยากสิมากแสน........................................จะมิรู้วะเพียงพอ

    ๔."ทัพพีสิหนึ่ง"ริเจาะถวาย..........................จระกรายพระสารีฯ
ท่านยังตริ"คุณ"มี...........................................ริจะแทนพระคุณพราหมณ์

    ๕."สารีฯกตัญญกตเวฯ"...............................ก็จะเห่พระคุณตาม
ข้าวที่ถวายเจาะอภิความ................................อติบุญซิได้แฉ

    ๖.จิตอิงพระธรรมมิวสะซ่าน........................ปริมาณเหมาะพอแล
ธรรมเหตุสิ"รัก"แน่..........................................ตะ"อธรรม"ลุ"เกลียด"หนา

    ๗.ธรรมนำสิโลกสุขะนิรันดร์........................ทุขะพลัน"อธรรม"คว้า
แผ่ธรรมขยายกล้า.........................................ภวโลกเกษมสันต์ ฯ|ะ

แสงประภัสสร

ที่มา: จากหนังสือ ทิศที่ ๑๑ บทที่ ๑๕๓ หน้า ๑๕๕ ของ หลวงพ่อชุมพล พลปญฺโญ

พระสารีฯ = พระสารีบุตร อัครมหาสาวกเบื้องขวา ของพระโคตมพุทธเจ้า
กตัญญกตเวฯ = กตัญญกตเวที