(ต่อหน้า ๓/๗) ประมวลธรรม : ๖๕.พรหมนิมันตนิกสูตร

    ๔๕.นิรวาณสิครัน..............................ภว"อนันตะ" ณ หล้า
อนะ"เกิด"ละหนา...................................และจระ"ดับ"มิอุบัติ

    ๔๖.พรหมชัดทูลพุทธ์องค์...................ตรงหายตัวลับแล้
แลพุทธ์องค์ตรัสแท้................................เมื่อพร้อมไปเลย อันตรธาน

    ๔๗.พกพรหมมิหาย.............................เพราะภวกายธุวะเอย
และพระพุทธ์ฯสิเอ่ย................................จะมละกายซิพระองค์

    ๔๘.ทรงดลหายวรกาย.........................มิกรายเห็นแน่ดั้น
แลหมู่พรหมทุกชั้น...................................แน่วแท้ยินเสียง ศาสดา

    ๔๙.และพระองค์สิพา............................วจะ"พระคาถะ"เผดียง
ภย"ภพ"สิเกรียง.......................................ปะทะมนุษย์เจอะเฉวียน

    ๕๐.ควรเรียนมิยึดครัน..........................."ภวตัณหา"อยากแท้
พึงหน่าย"ภพ"เคยแล้.................................ไม่ปลื้ม"ภพ"ครัน

    ๕๑.คณะพรหมอุทาน.............................วะนิรพานสิกระนั้น
ลุมหัศจรรย์...............................................อติพระโคตมะเผย

    ๕๒.เปรยสมณโคดม...............................บรมฤทธียิ่งหล้า
ยังไม่พบใครกล้า........................................เพิกแล้ว"ภพ"อิง

    ๕๓.และพระพุทธ์ฯสิพาน.........................เจอะหินะมารปะทะสิง
เจาะพระพรหมลุดิ่ง.....................................ริวจะ"เว้นนิระสอน"

    ๕๔.มารวอนพุทธ์องค์..............................ทรงงดธรรมแผ่ไซร้
สาวก,ฝูงชนใกล้.........................................อย่าให้เปรมปรีดิ์

    ๕๕.หินะมารสิรุด.....................................จะเสาะพระพุทธะและชี้
นยสอนทวี..................................................มรณะแล้วทุระหนา

    ๕๖.คราสัมมาสัมพุทธ์ฯ............................มิรุดสอนมุ่งรู้
และไม่ยินดีจู้..............................................ชีพคล้อยสุขเผย

    ๕๗.วทะมารสิทูล.....................................ลุสุขะพูนศยะเฉย
เจาะมิพูดมิเอ่ย............................................มินยสอนนฤชน

    ๕๘.พุทธ์องค์ยลมารคิด............................จิตมินึกช่วยกู้
พาลกริ่งเกรงชนรู้........................................หวั่นเปลี้ยพลัง อำนาจ

    ๕๙.เพราะพระองค์สิโข.............................ลุภวโพธิ์วปุยัง
เจาะ"พระสัมมะฯ"ขลัง..................................และตริ"ปฏิญญะ"วะเป็น

    ๖๐.ประเด็นสอนมิสอนธรรม......................แนะนำหรือไม่ดั้น
ทรงจุ่งเป็นดังนั้น...........................................ไม่แล้แปรหนา

    ๖๑.ก็พระองค์สิชี้......................................มิหินะ,ดีประลุคว้า
เพราะตถาฯละกล้า.......................................ระดะกิเลสดับลิประหาร

    ๖๒.พุทธองค์พาน"ภพ"เพิก........................เลิกเกิดวิบากสิ้น
เหมือนดั่งยอดตาลปลิ้น.................................ไม่แล้งอกเผย ฯ|ะ
   
แสงประภัสสร

มจร.๙.พรหมนิมันตนิกสูตร : พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๒ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๔ [ฉบับมหาจุฬาฯ] มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์
https://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=12&siri=49

เชตะฯ = วัดเชตวันมหาวิหาร เป็นอารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี มหาเศรษฐีแห่งเมืองสาวัตถี ตั้งอยู่ที่สวนเจ้าเชต นอกเมืองสาวัตถี ซึ่งอนาถบิณฑิกเศรษฐีซื้อมาด้วยเงินมากถึง ๑๘ โกฏิ วัดแห่งนี้นับว่าเป็นวัดและที่มั่นสำคัญในการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล และเป็นวัดที่พระพุทธเจ้าประทับจำพรรษามากที่สุดถึง ๑๙ พรรษา เป็นสถานที่เกิดเรื่องราวต่าง ๆ ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนามากมาย
[ก] ว่าด้วยการเชื้อเชิญของพรหม
“ภิกษุทั้งหลาย สมัยหนึ่ง เราอยู่ที่โคนต้นสาละใหญ่ในสุภควัน ใกล้เมืองอุกกัฏฐา ในสมัยนั้น พกพรหมมีทิฏฐิชั่วเช่นนี้เกิดขึ้นว่า
(๑) ‘พรหมสถาน นี้เที่ยง ยั่งยืน มั่นคง แข็งแรง มีความไม่เคลื่อนไปเป็นธรรมดา พรหมสถานนี้ ไม่เกิดไม่แก่ ไม่ตาย ไม่จุติ ไม่อุบัติ ก็แลเหตุเครื่องสลัดออกจากทุกข์อย่างยิ่ง นอกจากพรหมสถานนี้ไม่มี'

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

คนบนฟ้า

     เวียนบรรจบ ครบรอบ อีกครั้งครา
หลายบุคคล บนฟ้า ที่คิดถึง
ทั้งพ่อแม่ ครูอาจารย์ หวนคำนึง
ยังซาบซึ้ง เป็นหนึ่ง ในหทัย
     สามสิบสี่ ปีที่พราก จากไกลกัน
สู่สวรรค์ ครูชุมพล งามผ่องใส
เคยพร่ำสอน การวนา พาสุขใจ
หวังเพียงให้ เชื่อมประสาน งานอรัญ
     ทั้งทุ่มเท ถ่ายทอด องค์ความรู้
พร้อมเชิดชู คุณธรรม อย่างสร้างสรรค์
อนุรักษ์ พงไพร ไว้นิรันดร์
พร้อมยึดมั่น ทำความดี พลีเพื่อไทย
     เหล่าบรรดา สานุศิษย์ จิตสืบสาน
บูรณาการ พงพนา ร่วมสมัย
อุดมการณ์ รักษา เหล่าสัตว์ไพร
ดำรงไว้ เคียงอยู่ คู่ประชา

คนเรียนไพร
๑๖ มกราคม ๒๕๖๙
หมายเหตุ รำลึกถึงการจากไปของ ผศ.ดร. ชุมพล งามผ่องใส

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

พิภพมัจจุราข

     เหล่าบรรดา มิจฉาชน คนรุกป่า
ถึงเวลา จากไป ห่างไกลสวรรค์
อย่าได้หวัง พบสุข คราจาบัลย์
ไร้สุขสันต์ ในนรก อเวจี
     เพราะบาปกรรม กระทำไว้ อย่างยาวนาน
ดวงวิญญาน ร้าวราน สิ้นสุขศรี
มัจจุราช ลงทัณฑ์ บั่นชีวี
เพราะกระทำ ย่ำยี สัตว์วนา
     เคยเข่นฆ่า ไล่ล่า สัตว์น้อยใหญ่
ถากถางไพร ก่นทาง สร้างปัญหา
พิบัติภัย ซ้ำเติม ชาวประชา
ทั้งพารา โศกศัลย์ นิรันดร์กาล
     มัจจุราช รอรับ เมื่อดับชีพ
ลงนรก อย่างเร่งรีบ สิ้นสุขศานติ์
ไฟนรก ผลาญเผา ชั่วกาลนาน
เพราะรุกราน ผืนอรัญ ทั้งถิ่นไทย

คนเรียนไพร
๑๕ มกราคม ๒๕๖๙

(ต่อหน้า ๒/๗) ประมวลธรรม : ๖๕.พรหมนิมันตนิกสูตร

    ๒๓.จะเจาะรู้วิธี.................................ริสละหนีทุขะไกล
รึมิมีไฉน..............................................ประลุขจัดทุขะแล

    ๒๔.แฉพุทธ์องค์ตรัสสม....................พรหมมิเห็นเด่นได้
การสลัดทุกข์เลยไซร้...........................เมื่อต้องทุกข์เอย

    ๒๕.พกพรหมเจาะจง.........................ผิวะพระองค์จะเสวย
"พสุธา"ก็เชย........................................ศยนะใกล้กะพระพรหม

    ๒๖.สมจะกลืน"ลม,ไฟ........................นที"ไวก็เรียกไซร้
นอนนิ่งพรหมสถานใกล้.........................อยู่ใต้ฤทธี ของพรหม

    ๒๗."พระตถาฯ"โฉลก.........................ผิบริโภคกะนที
ปฐวี,สิขี.................................................เจาะทะลุกลืนซิพระพรหม

    ๒๘.พุทธ์องค์สมนอนแล......................แฉเคียงพรหมแน่ไซร้
พรหมก่อประสงค์ได้...............................จ่อห้ามปรามเผย

    ๒๙.ตะพระพุทธ์ฯสดมภ์.......................เจาะคติพรหมซิเฉลย
พกพรหมสิเคย.......................................ลุพหุฤทธิ์อติเกรียง

    ๓๐.พรหมเคียงถามพุทธ์องค์...............พรหมคงมีฤทธิ์ได้
มีศักดิ์,อำนาจไซร้...................................เหตุแท้อะไรหนา

    ๓๑.ก็พระองค์สิตรัส............................สุริยะชัดศศิพา
รุจิแสงคณา............................................เลาะพระพรหมดุจะเดียว

    ๓๒.เกลียวแสงฉาดฉานครัน.................พันจักรวาลมุ่งแท้
อำนาจพรหมไกลแล้................................เท่านี้เลยแฉ

    ๓๓.พกพรหมจะชัด..............................กะภวสัตว์หินะแน่
รึประณีตสิแท้..........................................เจาะอนะ"ราคะ"รึมี

    ๓๔.พรหมทราบดีจักรวาล.....................พานผอง"พัน"เที่ยวด้อม
ทราบสัตว์มา-ไปพร้อม..............................ครบแล้วหมดผอง

    ๓๕.และพระพุทธ์ฯสิคม.........................ลุระดะพรหมภวครอง
พกพรหมมิถ่อง.........................................ก็ตะพระองค์อติเห็น

    ๓๖.ประเด็น"อาภัสสรา".........................มีหนาพรหมไม่รู้
ทรงทราบแลเห็นจู้.....................................แม่นด้วยปัญญา เลิศเลอ

    ๓๗.พกพรหมจะเลือน.............................มิปะเสมือนพระตถาฯ
ก็พระองค์สิหนา.........................................เจาะภวเหนือกะพระพรหม

    ๓๘.ชมพรหมสิบหกแล............................แฉ"สุภกิณฯ"เช่นชี้
พรหมชื่อ"เวหัปฯ"ลี้.....................................หลากชั้นศักดิ์ศรี

    ๓๙.สิพระพุทธะชู....................................ริวทะรู้ปฐวี
มิเกาะยึดทวี...............................................เจาะนิร"ทิฏฐิและอยาก"

    ๔๐.กับพราก"มานะ"แล............................แฉปัญญาเปี่ยมล้น
พระพุทธองค์เหนือท้น.................................อยู่ล้ำพรหมไหน

    ๔๑.พระตถาฯสิพาน.................................กะนิรวาณประลุไว
ภวสัตว์ไถล.................................................มิลุวิมุตติเฉลย

    ๔๒.พรหมเอยกอปรปัญญา.......................เลิศนาพระพุทธ์เจ้า
สูงส่งเหนือพรหมเฝ้า....................................ห่อนผู้เทียมหนา
 
    ๔๓.พกพรหมสิขาน..................................เจาะนิรวาณหิตะกล้า
ก็มิควรจะช้า................................................และมละทิ้งยุรแล

    ๔๔.พุทธ์องค์แฉ"นิพพาน".........................ขาน"อนิทัสส์ฯ"ไร้
สภาพมิเห็นได้.............................................อยู่แท้เหนือตา

 

ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ทายาทการวนา

     ถึงเวลา กลางเดือน ไม่เคลื่อนคล้อย
อักษรา เรียงร้อย ถ้อยแถลง
วิสัยทัศน์ รักษ์วนา อย่าอ่อนแรง
แม้สิ้นแสง ดวงตะวัน อย่าพรั่นพรึง
     วิขาการ งานป่าไม้ สอนไว้ว่า
รู้รักษา ผืนพนา ให้ทั่วถึง
สร้างทายาท สืบสาน ด้วยคำนึง
เป็นหลักชัย พึ่งพิง ศฤงคาร
     ทั้งปลูกฝัง ความรู้ ค้ำจุนป่า
ยุวชน บูรณา เชื่อมประสาน
ให้ถึงพร้อม อนุรักษ์ วนาการ
สร้างสุขศานติ์ ผืนอรัญ จนวันตาย
     ต่อแต่นี้ วนาลี มีทายาท
พร้อมประกาศ ความอุดม สมดั่งหมาย
เยาวชน ร่วมเรียนรู้ ทั้งหญิงชาย
คือบั้นปลาย สว่างแสง แห่งศรัทธา

คนเรียนไพร
๑๕ มกราคม ๒๕๖๙