Username:

Password:


  • บ้านกลอนน้อยฯ
  • ช่วยเหลือ
  • ค้นหา
  • เข้าสู่ระบบ
  • สมัครสมาชิก
บ้านกลอนน้อย - กลอนสบายๆ สไตล์ลิตเติลเกิร์ล >> กระทู้เมื่อเร็วๆ นี้
หน้า: 1 ... 8 9 [10]
 91 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอนธรรมะ-สุภาษิต-ปรัชญา-คำคม / Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
 เมื่อ: 14, ตุลาคม, 2569, 08:29:37 AM 
เริ่มโดย แสงประภัสสร - กระทู้ล่าสุด โดย แสงประภัสสร

อภิธรรมปิฎก : ๒๕.วิภังค์ : ธัมมหทยวิภังค์ (หน้า ๒๓/๖๖)

    ๓๙๒.ครอง"ธาตุสิบหก"แล้................................มิเป็น "ปหาตัพพ์ฯ"
มิใช่ธรรมควรละเข็น.............................................กิจไร้
"ภาเวตัพพ์ฯ"มิประเด็น..........................................เจริญมุ่ง
แล"สัจฉิกาฯ"ไซร้.................................................ไม่น้อมกิจตน

    ๓๙๓."ธาตุสอง"สิมีเจาะ"มนวิญญ์-......................ธาตุ"ก็ฤทัยดลชิน
ใจรู้อะรมณ์ฉกะยะยล...........................................สิ่งรู้ก็เพราะ"ธาตุธรรม"

    ๓๙๔.คำธาตุสองแน่แล้ว...................................."อภิญเญยฯ" ควรทราบ
กำหนด"ปริญเญยฯ"เคย........................................รอบรู้
"ปหาตัพพ์ฯ"ละเกย...............................................ใเป็นกิเลส อกุศล
มิจุ่งเป็นเลยกู้........................................................เหล่านี้นิพพาน

    ๓๙๕."ภาเวฯ"เจริญลุภวมรรค.............................ไม่ปักเพราะลุมีฉาน
แจ้ง"สัจฉิกาฯลุนิรวาณ..........................................ไม่ต้องประลุแจ้งหนา

    ๓๙๖.แล"สทุทยสัจ"พร้อม.................................."อภิญเญยฯ" อริยสัจ
เป็น"ปริญเญยฯ"เกย..............................................ทุกข์รู้
เป็น"ปหาตัพพ์ฯ"ละเผย..........................................มิใช่ "ภาเวฯ"
"สัจฉิกาฯ"มิสู้.........................................................ไม่แล้กิจตน

    ๓๙๗."มัคคสัจ"ก็อัฏฐะกิจะมรรค..........................เป็นจักก็"อภิญฯ"ยล
รู้สัจจะสี่ปะทะลุผล.................................................กำหนดก็"ปริญเญยฯ"

    ๓๙๘.เปรย"มัคคสัจ"แล้.......................................มิเป็น "ปหาตัพพ์ฯ"
มัคคสัจทางดับเห็น.................................................ทุกข์พ้น
"ปหาตัพพ์ฯ"ประเด็น...............................................กิจบ่ง ควรละ
"มัคคสัจ"ทางเลิศล้น...............................................ไม่ต้องละแฉ

    ๓๙๙."มัคคสัจ"สิกิจลุปฏิบัติ.................................เสร็จชัดบริบูรณ์แล
"ภาเวฯ"เจริญเจาะภวแน่..........................................เป้าหมายประลุนิพพาน

    ๔๐๐.กราน"มัคคสัจ"น้อม.....................................มิเป็น "สัจฉิกาฯ"
มัคคสัจทางดับเย็น..................................................ทุกข์แปล้
ครา"สัจฉิกาฯ"ประเด็น"...........................................กระจ่าง ธรรมแล
สภาพนิพพานแท้....................................................จุ่งไซร้ความแปร

    ๔๐๑.ดับทุกข์"นิโรธฯ"จะลุ"อภิญ-.........................เญยฯ"ชินภวรู้แล
กำหนด"ปริญฯ"เจาะจะมุแฉ.....................................ญาณสุดอติยิ่งเอย

    ๔๐๒.เผย"นิโรธสัจ"แล้.........................................กระทำหนา "ภาเวฯ"
เพียรเกิดจนลุครา....................................................เสร็จพร้อม
ธรรม"สัจฉิกาฯ"พา...................................................ทราบแจ่ม
มิใช่"ปหาตัพพ์ฯ"ค้อม...............................................นิโรธฯแท้กิเลสราน

    ๔๐๓.ทุกข์สัจ"อภิญฯ"เจาะประลุชู........................ควรรู้บริบูรณ์กราน
กำหนด"ปริญฯ"ลุกิจะชาญ.......................................เด่นควรละ"ปหาฯ"แฉ

    ๔๐๔.แลทุกข์สัจไม่แท้........................................."ภาเวฯ"ธรรมเจริญ
ทุกข์ไม่ควรเจริญเพ.................................................ตัดพ้น
ทุกขสัจไม่เป็นเห....................................................."ธรรมกระจ่าง สัจฉิกาฯ"
ทุกขสัจจำตัดด้น.....................................................ไป่ช้ามิรอ

    ๔๐๕."โทม์นัสเจาะสินทริยะ"ไซร้...........................เสียใจเกาะ"อภิญฯ"จ่อ
ควรรู้สิไวทยะลุก่อ...................................................ปัญญาซิยะยิ่งหนา

    ๔๐๖.ครา"โทมนัสฯ"ดิ่งชี้......................................"ปริญเญยฯ" กำหนด
ทราบสภาพแสวงเคย...............................................รอบรู้
"โทมนัสฯ"จ่อ"ปหาฯ"เอย..........................................ควรตัด หมดไป
เวทนาอกุศลคู้..........................................................ทุกข์แท้ใจตรม

    ๔๐๗.โทม์นัสมิใช่ธุระ"ภเวฯ".................................ที่เร่เจาะเจริญบ่ม
ไม่ใช่สิมรรคพิริยะสม..............................................แต่เป็นอกุศลรอน

    ๔๐๘.จรโทมนัสฯไป่แล้........................................."สัจฉิกาฯ"
ธรรมกระจ่างนิพพานหนา.........................................วิมุติพ้น
ดับทุกข์สนิทพลา.....................................................โทมนัส สภาพดับ
หาใช่ธรรมลุด้น........................................................ไป่เป้าหมายเลย

    ๔๐๙."อินทรีย์สิเก้า"ตริประลุหนา...........................ปัญญาเจาะ"อภิญเญยฯ"
จัดเป็น"ปริญฯ"ทุขะเฉลย..........................................กำหนดสิตระหนักแฉ

 92 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอน ร้อยกรองหลากลีลา / Re: ..ขอบาทเดียว..
 เมื่อ: 13, ตุลาคม, 2569, 07:33:21 PM 
เริ่มโดย บ้านกลอนน้อย - กระทู้ล่าสุด โดย ต้นฝ้าย

คือความสุขล้วนล้วนชวนกันเขียน      ตำราเรียนก็มากฝากน้องพี่ 

 93 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอนธรรมะ-สุภาษิต-ปรัชญา-คำคม / Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
 เมื่อ: 13, ตุลาคม, 2569, 02:19:42 PM 
เริ่มโดย แสงประภัสสร - กระทู้ล่าสุด โดย แสงประภัสสร

อภิธรรมปิฎก : ๒๕.วิภังค์ : ธัมมหทยวิภังค์ (หน้า ๒๒/๖๖)

    ๓๗๔.แลลุฌานสี่แล้ว.........................................เกิดมา "วิญญาฯ"
จิตจดวิญญาณพา................................................สุดไร้
ปัญญาต่างกันหนา................................................หมายมุ่ง หลากภพ
"จตุหมื่นกัป"กาลไซร้............................................ภพนี้ชีพผลิน

    ๓๗๕.สัมฤทธิ์สิ"ฌานจตุตถ์"จบ..........................สู่ภพประลุ"อากิญฯ"
ใจเน้นสิว่างเจาะอนะชิน........................................มี"กัปฉกะหมื่น"เผย

    ๓๗๖.เปรยเจริญฌานสี่แล้ว...............................ยินดี ประณีต"
เกิดสู่"เนวสัญฯ"มี..................................................สงบแท้
อายุกัปนานลี........................................................"แปดหมื่น สี่พัน"
หากไม่นิพพานแล้.................................................จุ่งต้องวัฎวน

    ๓๗๗.บุคคลเจาะ"ฌานจตุตถ์"แน่ว......................ตายแล้วจระภพด้น
ต่างกันเพราะเหตุปณิธิผล.....................................ปัญญาภวต่างแฉ

    ๓๗๘.แลภพหลากต่างน้อม.................................อายุนาน สวรรค์,พรหม
หากไม่ลุนิพพาน....................................................เสร็จสิ้น
ครันกาลหมดจุติขาน.............................................คืนสู่ กามภพ
ภพอื่นตามวิบากดิ้น...............................................เที่ยงแท้มิมี

    ๓๗๙.ถึงวาระธรรมสิเหมาะจะรู้...........................ควรสู่มละทิ้งหนี
ทำให้เจริญลุภวชี้..................................................หรือแจ้งจระนิพพาน

    ๓๘๐.กราน"รูปขันธ์"มุ่งรู้...................................."อภิญเญย- ยธรรม"
ธรรมมุ่งทราบ"ปริญฯ"เลย.....................................ทุกข์นี้
"ปหาตัพฯ"ไป่ละเลย.............................................พึงตัด กำหนัด
ขันธ์ไป่"ภาเวฯ"ชี้..................................................ที่ต้องเจริญหนา

    ๓๘๑.ขันธ์ไม่สิ"สัจฉิฯ"มิประจักษ์.......................แจ้งปักซิอะไรครา
ตัวขันธ์มิช่วยจะประลุคว้า.....................................นิพพานมละทุกข์เผย

    ๓๘๒.เปรย"นามขันธ์สี่"พร้อม............................."อภิญเญยฯ พึงทราบ
"ปริญฯ"ทราบจริงเคย...........................................จรดรู้
เป็น"ปหาตัพพ์ธรรม"เสย.......................................เกิดร่วม อกุศล
"ปหาตัพพ์ฯ"มิเป็นคู้..............................................สภาพแท้กุศล

    ๓๘๓.นามขันธ์จะร่วมอริยมรรค..........................ธรรมจักลุเจริญผล
"ภาเวฯ"สิเป็นตะอนะด้น.........................................นาม์ขันธ์อกุศลหนา

    ๓๘๔.ครานามขันธ์สี่นี้........................................เป็นแล "สัจฉิกาฯ"
ผลจิตโลกุตต์แฉ...................................................ประจักษ์พร้อม
"สัจฉิฯไม่เป็นแบ....................................................สภาพจิต โลกีย์
มิใช่นิพพานน้อม....................................................ไม่ขัองกับขันธ์

    ๓๘๕.เชื่อม"สิบสิอายตนะ"กรู..............................."ตา,หูและจมูก.."ครัน
"ลิ้น,กายกะรูปปะรสะ"ดั้น........................................"เสียง,กลิ่นภวโผฏฐฯ"แฉ

    ๓๘๖.แล"อายตนะสิบ"นั้น....................................เป็นหนา "อภิญเญยฯ"
ควรทราบญาณอภิญญา.........................................ยิ่งรู้
"ปริญเญยฯ"จรดทราบหนา.....................................สภาพรูป นามแล
"ปหาตัพพ์ฯ"มิละรู้..................................................ไม่แล้กิเลสเผย

    ๓๘๗."ภาเวฯ"บ ใช่เจาะประลุมรรค.......................ไป่จักรุหะงามเลย
ไป่"สัจฉิกาฯ"เพราะนิรเกย.......................................มรรคผลและพระนิพพาน

    ๓๘๘.กรานอายตนะแน่แล้ว..................................มีสอง "มนายตนะ"
จิตชั่ว,ดีแลผอง.......................................................วิบากพร้อม
"ธรรมาฯ"จุ่งมีครอง.................................................เจตสิก สุขุมรูป
มิถูกปัจจัยปรุงน้อมหา.............................................นิพฯแล้สงบเผย

    ๓๘๙.สองเป็น"อภิญฯ"เจาะภวหนา........................ปัญญาอติรู้เอ่ย
กำหนด"ปริญฯ"ตริวิเคราะห์เอย................................ควรตัดก็"ปหาฯ"แล

    ๓๙๐.แฉ"อายตนะสอง"ไม่แท้..............................."สัจฉิกาฯ"
มิใช่"ภาวฯ"หนา......................................................มรรคไร้
"ปหาตัพพ์ฯมิเป็นครา..............................................บ มุ่ง ละเอย
ธรรมไม่ประหาณไซร้..............................................เนื่องแท้กุศลธรรม

    ๓๙๑.สิบหกสิธาตุเจาะภวชู..................................ควรรู้ก็"อภิญฯ"นำ
กำหนด"ปริญฯ"จะปะกระทำ....................................ไตรลักษณ์ภวธรรมผอง

 94 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอน ร้อยกรองหลากลีลา / Re: ..ขอบาทเดียว..
 เมื่อ: 13, ตุลาคม, 2569, 10:07:06 AM 
เริ่มโดย บ้านกลอนน้อย - กระทู้ล่าสุด โดย ขวัญฤทัย (กุ้งนา)


เขียนกลอนคลอดนตรีนี้สบาย  เหนื่อยก็คลายหายสิ้นด้วยยินดี 

 95 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอนธรรมะ-สุภาษิต-ปรัชญา-คำคม / Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
 เมื่อ: 13, ตุลาคม, 2569, 08:11:10 AM 
เริ่มโดย แสงประภัสสร - กระทู้ล่าสุด โดย แสงประภัสสร

อภิธรรมปิฎก : ๒๕.วิภังค์ : ธัมมหทยวิภังค์ (หน้า ๒๑/๖๖)
   
    ๓๓๘.กรานอายุยิ่งแล้ว.......................................รูปพรหม ปฐมฌาน
สามประเภทพลังชม..............................................ต่างแท้
สาม้ญแรกเกิดสม.................................................."ปาริสัช- ชาพรหม"
ชีพหนึ่งในสามแล้..................................................สี่ถ้วนกัปแฉ

    ๓๓๙.ฌานกลางปฐมจระ"ปุโรฯ"..........................ชั้นโอ่ภวสองแน่
เหนือ"ปาริสัจฯ"เจาะชิวิแล้......................................"ครึ่งกัป"ลุยะยืนยง

    ๓๔๐.คงปฐมฌานประณีตน้อม............................เกิด"มหา- พรหมมา"
ชีพ"หนึ่งกัป"ยืนหนา...............................................สุขล้ำ
เจริญ"ทุติย์ฌาน"ครา.............................................คราวแรก สามัญ
"ปริตตาภา"ย้ำ.......................................................ชีพแล้"กัปสอง"

    ๓๔๑.บุคคลเจริญทุติยฌาน................................"กลาง"พานศยะ"อัปปฯ"ครอง
มีรัศมีสิชุติผ่อง.......................................................ชีพคง"จตุกัป"เผย

    ๓๔๒.เปรย"ฌานสองประณีตพร้อม.....................เกิดพลัน "อาภัสส์ฯ"
คงชีพ"แปดกัป"ครัน...............................................ยิ่งแล้ว
ฌานสามแบบสามัญ..............................................จึงสถิตย์ "ปริตต์สุภา"
ชีพ"สิบหกกัป"แผ้ว................................................สว่างน้อมมิเทียม

    ๓๔๓.ฌานสามลุกลางมรณะคว้า........................."อัปปมาณสุกา"เอี่ยม
กายครันสว่างเจาะรุจิเรี่ยม....................................."สามสองระยะกัป"คง

    ๓๔๔.เจริญยงประณีตแท้...................................ลุครา ฌานสาม
เกิด"สุภกิณหา".....................................................เยี่ยมล้ำ
"หกสิบสี่กัป"พา.....................................................ชีพรุ่ง ยืนนาน
คราโลกทลายเพราะน้ำ.........................................ที่นี้มิสลาย

    ๓๔๕.บุคคลเจริญ"จตุตถ์ฌาน"...........................เกิดกราน ณ "อสัญฯ"กราย
หน่ายจิตมิเอา,ศยณะฉาย......................................"ห้าร้อยศตวรรษ"แฉ

    ๓๔๖.แล"ฌานสี่"แล้ว.........................................เกิดใน "เวหัปฯ"
ผลสุขกุศลใส........................................................ยิ่งกล้า
เป็นภูมิไม่ทลายไป.................................................ภัยพิบัติ โลกนา
ยืน"ศตวรรษห้า"....................................................กัปน้อมเลยหนา

    ๓๔๗.บุคคลลุ"ฌานจตุตถ์"หรู.............................ไปสู่"อวิหาฯ"กล้า
พร้อมผล"อนาคะมิฯ"วรา........................................มี"กัปประลุหนึ่งพัน"

    ๓๔๘.ครันลุฌานสี่แล้ว........................................เกิดครัน "อตัปปาฯ"
ภูมิสถิตย์"อนาคาฯ"สรรค์.......................................แก่กล้า
อายุ"กัปสองพัน"....................................................จตุเท่า ปุถุชน
"เวหัปฯ,อสัญญ์ฯคว้า".............................................กัปสั้นเลยหนา

    ๓๔๙."ฌานสี่,อนาฯ"เพราะสติยิ่ง..........................จรดิ่งลุ"สุทัสสาฯ"
กำลัง"สตินทริยะ"กล้า.............................................มี"กัปประลุสี่พัน"

    ๓๕๐.พลัน"อนาคาฯ"ล่วงแล้ว..............................."จตุตถ์ฌาน" เกิดใน
"สทัสสี"สติพาน......................................................เร่งกล้า
"สตินทรีย์"แกร่งมากขาน........................................มากกว่า อันไหน
สตินทรีย์"แปดพันกัป"คว้า......................................มุ่งน้อมวิมุติเผย

    ๓๕๑."ฌานสี่,อนาฯเจาะลุผลิน.............................ปัญญินทริย์แกร่งเอย
จึงสู่"อกนิษฐ์ฯ"เจาะวตะเสย....................................หลุดพ้นประลุนิพพาน

    ๓๕๒.ชนลุฌานสี่น้อม.........................................บ พึงใจ รูปหยาบ
เกิดสู่"อากาฯ"ไว....................................................จรดแท้
อากาศไม่สุดไกล...................................................ขอบเขต มิมี
"สองหมื่นกัป"ชีพแล้...............................................อยู่สิ้นกาลหนา

    ๓๕๓.สาวกพระพุทธ์อริยะเด่น.............................บำเพ็ญเจาะวิปัสส์นา
ย่อมถึงพระนิพฯจะนิรฝ่า.........................................กามาวจ์ระอีกแฉ

    ๓๕๔.เจริญยงประณีตแท้...................................ลุครา ฌานสาม
เกิด"สุภกิณหา"......................................................เยี่ยมล้ำ
"หกสิบสี่กัป"พา......................................................ชีพรุ่ง ยืนนาน
คราโลกทลายเพราะน้ำ.........................................ที่นี้มิสลาย

    ๓๕๕.บุคคลเจริญ"จตุตถ์ฌาน"...........................เกิดกราน ณ "อสัญฯ"กราย
หน่ายจิตมิเอา,ศยณะฉาย......................................."ห้าร้อยศตวรรษ"แฉ

 96 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอนธรรมะ-สุภาษิต-ปรัชญา-คำคม / Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
 เมื่อ: 12, ตุลาคม, 2569, 04:24:49 PM 
เริ่มโดย แสงประภัสสร - กระทู้ล่าสุด โดย แสงประภัสสร

อภิธรรมปิฎก : ๒๕.วิภังค์ : ธัมมหทยวิภังค์ (หน้า ๒๐/๖๖)

    ๓๓๘.ครา"อรูปธาตุ"เกิดสร้าง.............................อินทรีย์ แปดนา
ผดุงชีพนามธรรมมี................................................รูปไร้
อารมณ์รับทางลี....................................................จิตหนึ่ง ทวาร
คงอยู่พรหมโลกไซร้..............................................สี่ชั้น"อรูปพรหม"

    ๓๓๙.เกิดใน"อรูปฯ"ก็ภวธรรม.............................เหมือนพร่ำดุจะ"รูปฯ"ชม
"ธาตุสัจจะอายตนะ"สม.........................................."อินทรีย์ธุระอาหาร"

    ๓๔๐.พาน",ผัสสะ,เหตุ"พร้อม..............................."เจตนา ทราบนา"
เจตนา,จงใจหนา....................................................มั่นแท้
"สัญญา,ระลึกจำ"พา...............................................อีกจิต "มโนวิญญ์ฯ"
ทำกิจเหมือนกันแล้.................................................ไม่ต้องอธิบาย

    ๓๔๑."ภุมมันฯ"เจาะธรรมลุพหุภพ.........................ต่ำครบทะลุสูงหมาย
"กามาวะฯ,รูปะวจะฯ"กราย......................................."โลกุตต์ระ,อรูปาฯ"

    ๓๔๒.ธรรม"กามาฯ"กล่าวนี้...................................ธาตุ,ขันธ์, อายตนะ"
"เวทนา,รูป"ครัน......................................................ร่วมพร้อม
"สังขาร,แต่งปรุง"สรรค์............................................มีจิต "วิญญาณ"
"ระลึกสัญญา"น้อม..................................................ท่องพริ้ม"กามาฯ"

    ๓๔๓.ผลลัพธ์เจาะต่ำก็ปะ"อเว-.............................จี"เผล่ทุรทุกข์กล้า
บนสุด"ปร์นิมมิตวะฯ"หนา.........................................เทพชั้นฉกะแมนสรวง

    ๓๔๔.ปวงธรรมหาใช่นี้.........................................กามา- วจรภูมิ
คือภพ"รูปาฯ"หนา...................................................รูปแปล้
"อรูปภพ"ถลา.........................................................บ รูป
โลกุตตรธรรมแท้....................................................สภาพพ้นโลกแฉ

    ๓๔๕.ธรรมเป็นสิ"รูปะวจะ"กู้.................................จิตผู้ลุสมาฯแล้
ท่องปัจจุบันลุปิติแท้.................................................กาย์ทิพย์ภวผ่องใส

    ๓๔๖.ไว"อรูปาฯ"ต่ำแล้.........................................โลกพรหม "ปริสัชฯ"
โดยลุปฐมฌานชม...................................................เยี่ยมแล้ว
สูงสุด"อกนิฏฯ"สม...................................................ฌานสี่ บรรลุ
แดน"สุทธาวาส"แผ้ว...............................................อยู่แท้"อนาร์มีฯ"

    ๓๔๗.ธรรมไป่สิ"รูปะวจะ"หนา..............................."กามาวจะฯ"เสพชี้
กาม์คุณ"อรูปะวจะ"ปรี่.............................................โลกุตตระโลกเหนือ

    ๓๔๘.เครือ"ธรรมอรูปฯ"แน่วชี้..............................จิตหนา เจตสิก
จรสมาบัติพา..........................................................สุขแล้
กำหนดต่ำ",อากาฯ..................................................ครองหนึ่ง อรูฌาน
สูงสุด"เนวสัญฯ"แท้................................................สี่น้อม"อรูปพรหม"

    ๓๔๙.ธรรมเป็นสิโลกิยะลุชี้..................................ธรรมดี,อกุศลตรม
กลาง"อัพยากตะ"เหมาะสม......................................ห่างอาสวะไกลแฉ

    ๓๕๐.แลธรรมโลกุตต์พร้อม.................................มรรคหนา
มรรคแรกโสดาฯพา................................................เริ่มต้น
มีผลสุดถึงมา.........................................................อรหัตต์ ผลเอย
สงบระงับกิเลสพ้น..................................................วิมุติไซร้นิพพาน

    ๓๕๑."อุปปาทกัมมะฯ"ภวพร่ำ..............................เหตุกรรมอุปบัติกราน
สัตว์อายุขัยเจาะคติฉาน.........................................เทพ,พรหมและมนุษย์เผย

    ๓๕๒.เปรยเทพสาม,แยกชี้..................................เทวา "สมมติ"
กษัตริย์,เทวีหนา....................................................ชื่อก้อง
"เทพจาตุมหาฯ"....................................................."อุบัต-ติเทวดา"
"วิสุทธิเทว์ดา"ซ้อง.................................................นอบน้อมอรหันต์

    ๓๕๓."ทาน,สีละอัฏฐะมระแล้ว.............................ไม่แคล้วอุปบัติครัน
บ้างเป็นกษัตริย์ลุธนดั้น..........................................เทพหนึ่ง-ฉกะแดนสรวง

    ๓๕๔.ปวงมนุษย์ชีพแล้........................................ประมาณ ศตวรรษ
มีต่ำหรือเกินพาน....................................................ยิ่งเค้า
"เทพจาตุมหาฯ"กราน..............................................เทียบกับ มนุษย์
ยืนประมาณ"นวเก้า.................................................ขวบล้านปี"ฉาย

    ๓๕๕."เทพดาวดึงส์"อะยุวิโรจน์............................."สามโกฏฉกะล้าน"กราย
"ยามาฯ"จตุททสะลุผาย...........................................โกฏกับจตุล้านปี"

 97 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอน ร้อยกรองหลากลีลา / Re: เพียงวันนี้
 เมื่อ: 12, ตุลาคม, 2569, 12:07:53 PM 
เริ่มโดย ขวัญฤทัย (กุ้งนา) - กระทู้ล่าสุด โดย ลิตเติลเกิร์ล


ให้ความช้ำช่วยชี้ทางชีวิต
ตรองความผิดเพื่อพบสิ่งพึงหมาย
นำบทเรียนเตือนตนจนทุกข์คลาย
พร้อมใจกายก้าวกล้าท้าคืนวัน

วันข้างหน้าอย่านึกจนเหนื่อยล้า
เตรียมใจกล้าอย่าขลาดหรือหวาดหวั่น
เตรียมแรงพร้อมยอมเพียรเรียนทุกวัน
ค่อยสร้างสรรค์สิ่งสุขสู่ใจเรา

มีข้าวอุ่นพออิ่มยิ้มอ่อนหวาน
คำขับขานเคียงข้างช่วยคลายเหงา
สุขเรียบง่ายรายล้อมทั่วลำเนา
ลมแผ่วเบาพัดผ่านม่านสีคราม

       

  ღ  ลิตเติลเกิร์ล ღ

*:・゚✧*:・゚*:・゚✧*:・゚

 98 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอน ร้อยกรองหลากลีลา / Re: ..ขอบาทเดียว..
 เมื่อ: 12, ตุลาคม, 2569, 11:41:35 AM 
เริ่มโดย บ้านกลอนน้อย - กระทู้ล่าสุด โดย ลิตเติลเกิร์ล



นอนฟังเพลงไทยเดิมเคลิ้มดีกว่า     ดนตรีพาใจฝันตะวันฉาย


 99 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอน ร้อยกรองหลากลีลา / Re: ๛ อย่าทิ้งหัวใจไว้กลางน้ำ ๛
 เมื่อ: 12, ตุลาคม, 2569, 11:35:34 AM 
เริ่มโดย ลิตเติลเกิร์ล - กระทู้ล่าสุด โดย ลิตเติลเกิร์ล


แมวตัวน้อยคอยเคล้าเฝ้าเคียงข้าง
ซุกตักพลางเหมือนรักให้เราเขิน
แมวเคลียคลอพอพบก็พาเพลิน
ดีกว่าคนชอบเมินแล้วเดินลา
AddEmoticons00935

ლ  ลิตเติลเกิร์ล  ლ

 100 
 คำประพันธ์ แยกตามประเภท / กลอน ร้อยกรองหลากลีลา / ๛ เสียงเพลงกับรอยปากกา...ทุ่งอ้อ ๛
 เมื่อ: 12, ตุลาคม, 2569, 11:21:08 AM 
เริ่มโดย ลิตเติลเกิร์ล - กระทู้ล่าสุด โดย ลิตเติลเกิร์ล




ღ เสียงเพลงกับรอยปากกา...ทุ่งอ้อ ღ  

ทุ่งอ้อเอนล้อลมพรมพลิ้วแผ่ว
ทิวสนแว่วเสียงใบในลมหวน
เคยเคียงชมร่มไม้ใจรัญจวน
จะย้อนทวนทางเก่าอีกคราวใด

เคยเก็บดอกหญ้าน้อยมาร้อยรัก
ค่อยทอถักความฝันวันฟ้าใส
แซมคิดถึงซึ้งซ่านผ่านมาลัย
เธออยู่ไหนไกลนักสุดจักตาม

เก็บดอกไม้ลอยธารผ่านโค้งคุ้ง
ลัดเลาะทุ่งขุนเขาเฝ้าไถ่ถาม
ให้สื่อรักลอยล่องท่องเขตคาม
เป็นถ้อยความจากฉันถึงชั้นดาว

คนดีเอ๋ยอย่าร้างรอยยิ้มหวาน
มองฟ้าผ่านม่านหมอกระลอกหนาว
ทุกแววแสงเรืองรองส่องเรื่องราว
แทนคำกล่าวห่วงใยไม่ลืมเลือน

"เราอาจอยู่ไกลเกินมองเห็น แต่ไม่เคยไกลเกินความห่วงใย"

      ₰ ลิตเติลเกิร์ล ₰

°.✩┈┈∘*┈⋆┈*∘┈┈✩.°

✿ เพลง ทุ่งอ้อ โดยวง สาว สาว สาว ✿
 

หน้า: 1 ... 8 9 [10]
Powered by SMF 1.1.14 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC
Simple Audio Video Embedder
| Sitemap
NT Sun by Nati
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.096 วินาที กับ 15 คำสั่ง
กำลังโหลด...