ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ผู้จากไกล

     ม่านชีวิต ปิดฉาก ลงอีกครั้ง
ไม่หยุดยั้ง งดงาม ตามวิถี
ทั้งเกิด-แก่ เจ็บ-ตาย บรรดามี
เป็นดั่งนี้ พุทธธรรม นำจิตใจ
     จากเด็กเล็ก สู่วัยเยาว์ ได้เล่าเรียน
หมั่นพากเพียร เพื่อหนทาง สว่างไสว
ร่ำเรียนรู้ สรรพศาสตร์ แห่งพงไพร
เมื่อเติบใหญ่ จักได้ ใช้วิชา
     อนุรักษ์ บูรณา ผืนอรัญ
สร้างสุขสันต์ มวลสัตว์ป่า ปรารถนา
ร่วมเสริมแกร่ง ชุมชน พัฒน์ชีวา
หวังภายหน้า ป่าคงอยู่ คู่ฟ้าไทย
     เมื่อถึงกาล จากไกล ใจกังวล
วนาผล เคยร่วมเรียง เคียงขานไข
จักดำรง ความอุดม สมบูรณ์ไพร
ฝากชื่อไว้ ในแดนดิน ถิ่นวนา

คนเรียนไพร
๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

สังคมทราม

     จักมีไหม ชนใด ในโลกหล้า
แสนเก่งกล้า สามารถ เกินชาติไหน
ทุจริต ติดสินบน อยู่ร่ำไป
ไม่มีที่ แห่งใด ไร้โกงกิน
     ทั้งบนโต๊ะ ใต้โต๊ะ มีนอกใน
สินน้ำใจ กำสรวล ชวนติฉิน
ทุกวงการ แสนร้าวราน ได้ยลยิน
จนชาชิน พฤติกรรม ชอกช้ำใจ
     แสนชิงชัง สังคม อุปถัมภ์
ชาติต้อยต่ำ ร้าวระบิล สิ้นสดใส
สังคมเสื่อม ชุมชนทราม ทุกชั้นวัย
อีกนานไกล จึงประสบ พบจำเริญ
     ต้องริเริ่ม เติมสิ่งดี ศรีสังคม
ให้รื่นรมย์ ร่มรื่น ชื่นสรรเสริญ
ปฏิรูป วัฒนธรรม อย่าหมางเมิน
ขอชวนเชิญ ร่วมด้วย ช่วยสังคม

คนเรียนไพร
๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

คนดีศรีสังคม

     ทุกเช้าตรู่ ดูข่าว เศร้าใจนัก
ไทยที่รัก ครบถ้วน ล้วนขื่นขม
ฆาตกรรม คดโกง สร้างโศกตรม
ร้าวระทม ขมขื่น ไร้ชื่นใจ
     ทุจริต ประพฤติผิด คิดมิชอบ
สนองตอบ เหล่าจัญไร ไร้ขานไข
ใกล้สิ้นชาติ สิ้นแผ่นดิน ท้องถิ่นไทย
แสนห่างไกล ความจรัส ขัดหูตา
     นักการเมือง ไร้จรรยา จริยธรรม
สร้างบาปกรรม มากมาย หลายปัญหา   
ทำข้าวยาก หมากแพง ช้ำอุรา
ยากนักหนา จักพลิกฟื้น คืนสมบูรณ์
     ทั่วแผ่นดิน หมดสิ้น ซึ่งความสุข
กลียุค เร่งรีบ ชีพสิ้นสูญ
อีกนานไหม แผ่นดินไทย ไร้อาดูร
ร่วมเกื้อกูล สร้างคนดี ศรีสังคม

คนเรียนไพร
๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

อัครมหาวิทยาลัย

     ราชภัฏ นครปฐม สมคุณค่า
ตักศิลา เลิศล้ำ นำวิถี
แหล่งเรียนรู้ สรรค์สร้าง แต่สิ่งดี
รู้แทนคุณ ปฐพี เลี้ยงชีวัน
     เรียนให้ลึก ฝึกให้หนัก รักท้องถิ่น
รู้ทำกิน สร้างนวัต คิดสร้างสรรค์
บูรณา วิชาการ อเนกอนันต์
พร้อมยึดมั่น องค์จักรี ศรีเขตคาม
     แหล่งเรียนรู้ ศิลป วัฒนธรรม
แสนเลิศล้ำ ก้าวไกล ไร้เกรงขาม
รู้รักษา โลกไว้ ให้งดงาม
ทุกโมงยาม สังคม ชมชื่นใจ
     พัฒนา ประเทศไทย ให้เรืองรุ่ง
ด้วยหมายมุ่ง สร้างชุมชน ให้ผ่องใส
สมศักดิ์ศรี อัคร มหาวิทยาลัย
เป็นหลักชัย ในแดนดิน ปิ่นนคร

คนเรียนไพร
๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ธรรมมรรคา

     เมื่อลมฝน บนฟ้า มาแต่ไกล
มวลไม้ใหญ่ ในพงพนา ป่าไพรสณฑ์
เขียวขจี สดชื่น ทั่วมณฑล
สุขกมล ทั่วทั้ง ปฐพี
     ที่ปลายกิ่ง ผลิใบอ่อน ย้อนนภา
พรรณพฤกษา งามอุดม สมบูรณ์ศรี
ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม สมดุลดี
เสริมชีวี มีคุณค่า ทุกคราไป
     สารพัด สัตว์ป่า ในไพรพิภพ
สร้างระบบ พฤฒา สมาสัย
เสริมคุณค่า แข็งแกร่ง ทั่วถิ่นไทย
สุขละไม ในแดนดิน ถิ่นวนา
     ไม่อยากให้ เป็นเพียง จินตนาการ
หวังพบพาน ความสุข เสน่หา
พร้อมพลิกฟื้น คืนชีวิต ทุกชีวา
เป็นมรรคา สรรค์สร้าง ในทางธรรม

คนเรียนไพร
๖ กรกฎาคม ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

มนุษย์

     ปรัชญา แห่งชีวิต คิดไตร่ตรอง
ภัยทั้งผอง ครองเศร้า แสนโศกศัลย์
ด้วยไม่รู้ หน้าที่ มีต่อกัน
ทุกข์มหันต์ วันคืน ไร้รื่นรมย์
     พฤติกรรม แข็งกร้าว ร้าวรานจิต
ด้วยคมคิด แร้นแค้น แสนขื่นขม
เห็นแก่ตัว มัวเมา เร้าอารมณ์
โลกทุกข์ตรม ด้วยสังคม ทุรปัญญา
     สัจธรรม นำเหนี่ยว เชี่ยวชำนาญ
สุขสำราญ ทั้งโลกา ปรารถนา
หน้าที่หลัก มวลมนุษย์ ที่เกิดมา
คือรักษา ความดี มีต่อกัน
     รู้ปล่อยวาง เมื่อถึงกาล วันดับจิต
ไร้ยึดติด ทุกก้าวย่าง อย่างสุขสันต์
เหลือเพียงคุณ ความดี อเนกอนันต์
สารพัน ฝากชื่อ ระบือไกล

คนเรียนไพร
๗ กรกฎาคม ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

วนารมย์

     พัดพลิ้ว ปลิวสะบัด
สายลมพัด เอื้อยเฉื่อยฉิว
สายน้ำ ระลอกริ้ว
เป็นแทวถิว ดูเย็นตา
     พรรณไม้ งดงามยิ่ง
ร่าเริงจริง มวลมัจฉา
กลางทุ่ง มฤคา
ล้วนหรรษา พนาไกล
     เคียงคู่ หมู่เมฆา
สกุณา ไร้หวั่นไหว
กางปีก อยู่กลางไพร
ร่าเริงใจ ในนภา
     สวยสด ธรรมชาติ
สุดสะอาด ปรารถนา
สุขี ชาวพารา
ติดตรึงตรา วนารมย์

คนเรียนไพร
๘ กรกฎาคม ๒๕๖๙
หมายเหตุ กาพย์ยานี ๑๑

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

อุดมคติ

     ทั้งอยากได้ อยากเห็น และอยากมี
วนาลี ทั่วไทย ไพรแน่นหนา
ชื่นอารมณ์ สมบูรณ์ สุขอุรา
ทั้งโลกา นิเวศ เขตสมดุล
     เหนือจรดใต้ ไม่ยากไร้ ไพรสมสุข
ปราศจากทุกข์ เพราะคนดี ที่เกื้อหนุน
รู้รักษา บูรณา ร่วมเจือจุน
ไว้เป็นทุน ชีวี จากนี้ไป
     ทั้งสัตว์สวย ป่างาม ทุกเช้าค่ำ
คอยตอกย้ำ ทำความดี สมสมัย
ไร้บุกรุก แผ้วถาง ผืนพงไพร
ดำรงไว้ คงอยู่ คู่ฟ้าดิน
     โลกจดจำ จารึก บันทึกไว้
คนรักษ์ไพร เสริมคุณค่า แห่งทรัพย์สิน
แหล่งทำมา สุขใจ ใช้หากิน
ไม่รู้สิ้น เพื่อลูกหลาน สำราญใจ

คนเรียนไพร
๙ กรกฎาคม ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

นิรมิตสถิตฟ้า
 
     ประนมมือ เคารพ นพวันทา
พระเจดีย์ ทรงค่า น่าเลื่อมใส
พระเชตุพน เลื่องชื่อ ระบือไกล
คงคู่ไทย พระพุทธยอดฟ้าฯ สถาปนา
     เจดีย์เขียว เหนี่ยวรั้ง ตั้งตระหง่าน
ชนชื่นบาน รัตนโกสินทร์ ปิ่นเคหา
เป็นองค์แรก เฉลิมหล้า มาช้านาน
     องค์ที่สอง เคียงคู่ อยู่เบื้องหน้า
พระพุทธ เลิศหล้าฯ ทรงสืบสาน
เจดีย์ขาว พราวพร่าง งามสคราญ
ไทยสราญ ปรากฏนาม ตามครรลอง
     รู้รังสรรค์ ศิลป์ไทย ให้วิจิตร
งามประดิษฐ์ สถิตใจ ไทยทั้งผอง
สืบลูกหลาน รุ่นหลัง ยังเพ่งมอง
ระยับรอง เรืองรุ่ง ฟุ้งธานี
     องค์ที่สาม เหลืองอร่าม ตระการเจ้า
พระนั่งเกล้าฯ ทรงเทิด พระศาสน์ศรี
ปฏิสังขรณ์ วัดวา คู่บารมี
สร้างเจดีย์ องค์ใหญ่ ไว้เชิดชู
     ศิลปะ ประยุกต์ มาเนิ่นนาน
ไว้สืบสาน มรดกไทย ให้งามหรู
คู่แผ่นดิน สยามชน ได้รับรู้
เป็นพระพุทธ บูชา สู่นิรันดร์
     องค์ที่สี่ สีน้ำเงิน จำเริญลักษณ์
ทรงประจักษ์ พระจอมเกล้าฯ เร้ารังสรรค์
สี่เจดีย์ เรียงรายอยู่ เคียงคู่กัน
ล้วนผูกพัน มั่นธาตรี เป็นศรีไทย
     ไทยทั้งชาติ สามัคคี ภักดีพร้อม
รู้นอบน้อม จอมราชัน ขวัญสมัย
ร่วมฟันฝ่า อุปสรรค ด้วยเต็มใจ
รักษ์ถิ่นไทย คงนาม สยามธานี

คนเรียนไพร
๑๐ กรกฎาคม ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

พรุ่งนี้

     คือวันใหม่ ที่สดใส ยิ่งกว่าเดิม
พร้อมแต่งเติม เพิ่มชีวี มีสีสัน
ทำความดี ดุจดั่ง ตั้งใจมั่น
ไม่รวนเร เหหัน ทุกวันไป
พรุ่งนี้
     คือความฝัน อันบรรเจิด แสนเพริศพริ้ง
สรรพสิ่ง มากล้วน ชวนหลงใหล
ทำความดี ปกป้อง คุ้มครองภัย
ดีต่อใจ งามสวย ด้วยเมตตา
พรุ่งนี้
     คืออนาคต สดใส บริสุทธิ์
ไม่ยั้งหยุด สิ่งหวัง ปรารถนา
ให้โลกสวย สมดุล จินตนา
ทุกเวลา นาที จากนี้ไป
พรุ่งนี้
     คือความหวัง ตั้งใจ ให้ไทยงาม
ทุกโมงยาม สุขสันต์ ทันสมัย
อยู่เคียงคู่ โลกา ตลอดไป
ไม่ยากไร้ อุดม สมขีวา

คนเรียนไพร
๑๑ กรกฎาคม ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ล้อมคอกวัว

     ต้องให้ตาย กันอีก สักกี่หน
อีกกี่คน สังเวย ที่เคยเห็น
เหตุการณ์ร้าย ในอดีต สร้างลำเค็ญ
ทุกข์ยากเข็ญ หม่นหมอง ครองพารา
     อัคคีภัย แหล่งบันเทิง เริงระบำ
ล้วนตอกย้ำ ความประมาท หลากสาขา
ทั้งสาวหนุ่ม คลุ้มคลั่ง สิ้นชีวา
เสียน้ำตา ไม่หยุดยั้ง ทั้งธานี
     สุภาษิต วัวหาย จึงล้อมคอก
ต้องช้ำชอก มีให้เห็น เป็นสักขี
ไม่เหลือวัว เลี้ยงไว้ ที่เคยมี
เป็นดั่งนี้ น่าอดสู อยู่ร่ำไป
     อีกกี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปี
หมดชาตินี้ หวังปัญหา ได้แก้ไข
ขจัดสิ้น ทุรชน คนจัญไร
หวังเกิดใหม่ ได้เห็น เป็นบุญตา

คนเรียนไพร
๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๙