ใจเอ๋ยใจรวน
ประเดี๋ยวสรวลสู้แสงตำแหน่งใส
ประเดี๋ยวเศร้าซึมเซาเหงาจับใจ
เปลี่ยนไปไวหวั่นไหวไม่อาจปราณ
เหมือนพายุถาโถมประโลมแดด
ร้อนระแผดเผาใจให้ฟุ้งซ่าน
คุมไม่อยู่รู้ตัวกลัวร้าวราญ
ทรมานหม่นมัวกลัวใจเอย


ต้นฝ้าย

แสงเอ๋ยแสงทอง
เรืองสุกใสไล้ละอองผ่องเวหา
ปลุกชีวิตสิทธิศักดิ์อักขรา
ส่องโลกาให้กระจ่างสว่างละไม
แม้มืดมิดปิดทางวางขวากหนาม
จงพยายามย่ำย่างวางจุดหมาย
แพ้เป็นครูสู้ต่อไม่งมงาย
เกียรติขจายสดชื่นรื่นรมย์เอย