ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ผู้จากไกล

     ม่านชีวิต ปิดฉาก ลงอีกครั้ง
ไม่หยุดยั้ง งดงาม ตามวิถี
ทั้งเกิด-แก่ เจ็บ-ตาย บรรดามี
เป็นดั่งนี้ พุทธธรรม นำจิตใจ
     จากเด็กเล็ก สู่วัยเยาว์ ได้เล่าเรียน
หมั่นพากเพียร เพื่อหนทาง สว่างไสว
ร่ำเรียนรู้ สรรพศาสตร์ แห่งพงไพร
เมื่อเติบใหญ่ จักได้ ใช้วิชา
     อนุรักษ์ บูรณา ผืนอรัญ
สร้างสุขสันต์ มวลสัตว์ป่า ปรารถนา
ร่วมเสริมแกร่ง ชุมชน พัฒน์ชีวา
หวังภายหน้า ป่าคงอยู่ คู่ฟ้าไทย
     เมื่อถึงกาล จากไกล ใจกังวล
วนาผล เคยร่วมเรียง เคียงขานไข
จักดำรง ความอุดม สมบูรณ์ไพร
ฝากชื่อไว้ ในแดนดิน ถิ่นวนา

คนเรียนไพร
๒๕ มิถุนายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

สังคมทราม

     จักมีไหม ชนใด ในโลกหล้า
แสนเก่งกล้า สามารถ เกินชาติไหน
ทุจริต ติดสินบน อยู่ร่ำไป
ไม่มีที่ แห่งใด ไร้โกงกิน
     ทั้งบนโต๊ะ ใต้โต๊ะ มีนอกใน
สินน้ำใจ กำสรวล ชวนติฉิน
ทุกวงการ แสนร้าวราน ได้ยลยิน
จนชาชิน พฤติกรรม ชอกช้ำใจ
     แสนชิงชัง สังคม อุปถัมภ์
ชาติต้อยต่ำ ร้าวระบิล สิ้นสดใส
สังคมเสื่อม ชุมชนทราม ทุกชั้นวัย
อีกนานไกล จึงประสบ พบจำเริญ
     ต้องริเริ่ม เติมสิ่งดี ศรีสังคม
ให้รื่นรมย์ ร่มรื่น ชื่นสรรเสริญ
ปฏิรูป วัฒนธรรม อย่าหมางเมิน
ขอชวนเชิญ ร่วมด้วย ช่วยสังคม

คนเรียนไพร
๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

คนดีศรีสังคม

     ทุกเช้าตรู่ ดูข่าว เศร้าใจนัก
ไทยที่รัก ครบถ้วน ล้วนขื่นขม
ฆาตกรรม คดโกง สร้างโศกตรม
ร้าวระทม ขมขื่น ไร้ชื่นใจ
     ทุจริต ประพฤติผิด คิดมิชอบ
สนองตอบ เหล่าจัญไร ไร้ขานไข
ใกล้สิ้นชาติ สิ้นแผ่นดิน ท้องถิ่นไทย
แสนห่างไกล ความจรัส ขัดหูตา
     นักการเมือง ไร้จรรยา จริยธรรม
สร้างบาปกรรม มากมาย หลายปัญหา   
ทำข้าวยาก หมากแพง ช้ำอุรา
ยากนักหนา จักพลิกฟื้น คืนสมบูรณ์
     ทั่วแผ่นดิน หมดสิ้น ซึ่งความสุข
กลียุค เร่งรีบ ชีพสิ้นสูญ
อีกนานไหม แผ่นดินไทย ไร้อาดูร
ร่วมเกื้อกูล สร้างคนดี ศรีสังคม

คนเรียนไพร
๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๙