ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย
คนเรียนไพรผลบุญ
หวนคำนึง คิดถึง เพื่อนเกลอเก่า
ครั้งวัยเยาว์ เคยร่ำเรียน เพียรศึกษา
เกษตรศาสตร์ ถิ่นบางเขน วนศาสตรา
ทุกทิวา ราตรี ไม่มีคลาย
หลายปีผ่าน เนิ่นนาน ไปตามวัย
ต้องจากไกล สานสร้างฝัน ดั่งใจหมาย
เพื่อรังสรรค์ อนาคต มีมากมาย
ห่างเพียงกาย ใจแนบชิด สนิทนัย
บ้างเติบใหญ่ ในหน้าที่ รับผิดชอบ
สนองตอบ พัฒนา สมาสัย
จวบถึงวัน การเกษียณ เป็นหลักชัย
ประชาไทย สมสุข ทุกข์มลาย
หลายชีวิต ต้องพักผ่อน ก่อนถึงฝั่ง
ชีพหยุดยั้ง จำจากไกล ใจสลาย
ฝากผลงาน สร้างไพร ไว้มากมาย
ทุ่มแรงกาย ถวายชีวิต ก่อนปลิดปลง
ทั้งพิทักษ์ รักษา วนาเขต
ป้องภัยเพท เพื่อพงไพร ด้วยใหลหลง
ให้ลูกหลาน ได้สืบสาน สุขดำรง
รักษ์ป่าดง พงพี เป็นศรีไทย
เพื่อน-พี่-น้อง ชาวประชา วนาชน
จำเริญผล สร้างงาน กาลสมัย
สร้างสมดุล สิ่งแวดล้อม ละมุนละไม
ธรรมชาติ สดใส ไร้ราคี
เคยพากเพียร เรียนรู้ เชิดชูไพร
มั่นหทัย พร่างพรม สมศักดิ์ศรี
บูรณา สรรพศาสตร์ บรรดามี
เพื่อป่าดง พงพี ไว้นิรันดร์
หลับเถิดหนา ผู้กล้า แห่งป่าใหญ่
เกิดชาติใด ให้ผลบุญ หนุนสร้างสรรค์
เป็นเทวา รักษาป่า รุกขเทวัญ
รักษ์อรัญ ทั้งชีวิต จิตวิญญาณ
คนเรียนไพร
๒๐ มิถุนายน ๒๕๖๙
