ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ป่าดงพงพี

     อยู่ท่ามกลาง ธรรมชาติ แสนงามงด
บริสุทธิ์ สวยสด ไร้เดียงสา
เขียวขจี พรรณไม้ คุ้มวนา
สมคุณค่า คู่ควร รักษาไว้
     แดง-ประดู่ ตะเคียน เลี่ยน-ขานาง
สัก-ยูง-ยาง เหียง-พลวง ขี้หนอนใส
มะม่วงป่า มะขามป้อม ก่อ-มะไฟ
ตะแบกใหญ่ อินทนิน มะเกลือป่า
     สารพัด พรรณไม้ ในดงใหญ่
ต้องร่วมแรง ร่วมใจ ใฝ่รักษา
ไว้ปกป้อง ภยันตราย ภัยนานา
เพื่อชีวา ห่างไกล ทุกข์ตรอมตรม
     พร้อมยึดมั่น ปันสุข สรรพชีวิต
ไร้ยึดติด คิดก่อร่าง สร้างขื่นขม
สามัคคี ตลอดกาล สานเกลียวกลม
โลกพร่างพรม เพราะคงไว้ ไพรพนา

คนเรียนไพร
๒ กันยายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

สืบสานอุดมการณ์

     วันที่หนึ่ง กันยา เวียนมาใหม่
กลางป่าใหญ่ คงเรื่องราว ไว้เล่าขาน
วีรกรรม เชิดชู สู่ตำนาน
ตลอดกาล เพื่อผืนป่า วนาไพร
     นามว่าสืบ นาคะเสถียร ได้เรียนรู้
เพียรต่อสู้ เพื่อสัตว์ป่า สมาสัย
ดำรงชีพ ชีวา อย่างปลอดภัย
สุขลมัย ในนิเวศ เขตวนา
     ยอมทุ่มเท กายใจ ทุกเช้าค่ำ
เพียรตอกย้ำ ค้ำชูชาติ ปรารถนา
สร้างสมดุล โอบเอื้อ เพื่อประชา
สุขอุรา ทั่วไทย ไร้โศกตรม
     อุดมการณ์ แข็งแกร่ง เนิ่นนานมา
ชาววนา สืบสาน งานสุขสม
มรดก ดำรงอยู่ คู่นิยม
งดงามสม นามสืบ นาคะเสถียร

คนเรียนไพร
๑ กันยายน ๒๕๖๙
หมายเหตุ วันสืบ นาคะเสถียร

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

Sound of Silent

     ความมืดมิด เข้าทักทาย สหายเก่า
เป็นเรื่องเล่า เจรจา ปรารถนา
อยู่ท่ามกลาง ความเงียบเหงา ราวป่าช้า
ทุกเพลา ลึกซึ้ง ถึงความนัย
     หลากผู้ชน ร้างลา การพาที
หลายวจี ทุกข์ใจ ไร้ขานไข
เดินก้มหน้า พร้อมความ เหงาหทัย
ดุจดั่งภัย ขวางกั้น กาลเวลา 
     ​ขอวอนไหว้ ร้อนแรง แสงสุรีย์
หลงยินดี ภาพลวง บ่วงตัณหา
เสียงกระซิบ สะท้อนทั่ว นครา
ดั่งศรัทธา ความมืดมิด สนิทนาน
     ​วจีธรรม์ คำเตือน จากเพื่อนยาก
หวังเพียงฝาก เสียงเพรียก เรียกประสาน
ในความเงียบ สงัด ไร้ร้าวราน
คือเสียงดัง กังวาน ผ่านโลกา

คนเรียนไพร
๒ กันยายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

มารศาสนา

     ด้วยผันผ่าน กาลเวลา มาช้านาน
เหล่าคนพาล รุมถล่ม เกือบล่มสลาย
พุทธรรม ขัดเกลา ไม่อาจคลาย
เคยเป็นสงฆ์ กลับกลาย อลัชชี
     ทั้งเกาะกิน กัดกร่อน บ่อนทำลาย
ดูละม้าย คล้ายสร้าง มารวิถี
สร้างชอกช้ำ ระกำใจ คนทำดี
แสนอัปรีย์ ชั่วช้า หล้าจัญไร
     เป็นทองแท้ ไม่แพ้ ไฟนรก
ธรรมปักษ์ปก สร้างสุข ทุกสมัย
เปรียบประดุจ โรคร้าย ทำลายใจ
สร้างหวั่นไหว หมกไหม้ ในอาณา
     สมีแย้ม อลงกต อติโชติ
หฤโหด ล้วนหมู่มาร ศาสนา
ต้องกำจัด ให้หมดสิ้น ถิ่นกาสาฯ
สร้างศรัทธา พลิกฟื้น คืนพุทธคุณ

คนเรียนไพร
๑๐ กันยายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

น้ำ-ฟ้า-ป่า-ฝน

     น้ำใสสด หยดริน ชีวินชื่น
ชีพพลิกฟื้น คืนขจี ศรีสวรรค์
เหล่าพรรณไม้ พฤกษา ในอรัญ
ทั่วเขตขัณฑ์ มณฑล ชลประทาน
     หมู่เมฆา เหนือฟากฟ้า ทะมึนดำ
ล้วนตอกย้ำ วัฏจักร เพียรขับขาน
ธารหมุนเวียน เปลี่ยนเป็นไอ ไปตามกาล
ร่วมเจือจาน ธรรมชาติ อย่างอาจอง
     สารพัด สีสัน พฤกษชาติ
ป่าวประกาศ ผืนวนา พาใหลหลง
หลากหลายร่าง เสริมสร้าง เป็นป่าดง
ผืนไพรพง โอบรัด มัดจิตใจ
     ปรายลงมา จากผืนฟ้า หยาดพิรุณ
ร่วมเกื้อหนุน ชีวี สุขสดใส
ทั้งน้ำ-ฟ้า ป่า-ฝน ร่วมหทัย
เป็นกลไก แห่งโลกา ค่าควรเมือง

คนเรียนไพร
๑๑ กันยายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ฉายาพนาไพร

     คืนสุดท้าย ในชีวิต ก่อนจิตดับ
ต้องลาลับ จากไกล ใจห่วงหา
หวนคำนึง นึกถึง วันเวลา
ปวงประชา ชาติไพร ในแดนดิน
     มวลหมู่ไม้ สัตว์ป่า นานาพันธุ์
ร่วมสร้างสรรค์ รวมพลัง ดั่งถวิล
เกิดสมดุล นิเวศ เขตทำกิน
ไม่รู้สิ้น หากรู้รักษ์ ภักดิ์วนา
     ด้วยละโมบ โลภมาก หลากใจจิต
อิทธิฤทธิ์ แผ่กระจาย หลายสาขา
หวังอามิส อุดม สมอุรา
พร้อมทายท้า กฎแห่งกรรม ชอกช้ำใจ
     ก่อนดับจิต คิดไตร่ตรอง ครรลองธรรม
หวังตอกย้ำ ให้สดชื่น คืนสุขใส
มรดก สู่ลูกหลาน คือผืนไพร
ดำรงไว้ ความอุดม สมฉายา

คนเรียนไพร
๒๒ กันยายน ๒๕๖๙

 
ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดย คนเรียนไพร

ขมขื่น

     อุทกภัย แสนหวั่นไหว ร้าวรานจิต
ทุกชีวิต ทนทุกข์ สุดหม่นหมอง
ล้วนระกำ ชอกช้ำ น้ำตานอง
ไทยทั้งผอง โศกศัลย์ อนันตกาล
     เพราะบุกรุก ตัดไม้ ครอบครองป่า
สิ้นคุณค่า เสื่อมราคา พาขับขาน
แหล่งเก็บกัก อุทก อันตรธาน
แสนร้าวราน ทั่วหล้า พาระทม
     ทั้งที่ลุ่ม ที่ดอน เดือดร้อนทั่ว
เห็นแก่ตัว ทำลายป่า พาขื่นขม
ผืนแผ่นดิน อุดมไป ด้วยโคลนตม
ทุกข์สั่งสม เพราะละโมบ โลภในใจ
     ถึงเวลา คืนขจี ศรีวนา
รักษาป่า เพื่อส่วนรวม ร่วมขานไข
เลิกบุกรุก ครอบครอง ผืนพงไพร
ทั่วถิ่นไทย ได้สุขสม ภิรมย์กาล

คนเรียนไพร
๒๕ กันยายน ๒๕๖๙