Username:

Password:


  • บ้านกลอนน้อยฯ
  • ช่วยเหลือ
  • ค้นหา
  • เข้าสู่ระบบ
  • สมัครสมาชิก
บ้านกลอนน้อย - กลอนสบายๆ สไตล์ลิตเติลเกิร์ล >> คำประพันธ์ แยกตามประเภท >> กลอนธรรมะ-สุภาษิต-ปรัชญา-คำคม >> อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
หน้า: 1 ... 21 22 [23]   ลงล่าง
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
พิมพ์
ผู้เขียน หัวข้อ: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา  (อ่าน 191985 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 3 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #330 เมื่อ: 25, มิถุนายน, 2569, 05:07:58 PM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๒/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

    ๑๗."กามาวะจิต"สหรจัด............................"โสม์นัส"มนะแกร่งกล้า
สัมป์ยุตกะฌานซิพละล้า..............................ชักจูงภวจิตสอง

    ๑๘.ตรอง"กามาจิตฯ"แปล้.........................ดีใจ สหรคต
วิปปยุตฌานไกล..........................................ไม่พริ้ง
"กุศลจิตสามไว............................................จะปราศ ปัญญา"
พลังจิตมากจึงทิ้ง.........................................ไม่ต้องชักนำ

    ๑๙."กามาวะจิตฯ"สหรคต..........................ร่วมจดรติใจพร่ำ
วิปป์ยุตกะฌานจะอนะหนำ............................ในชนลิพิฆาตเผย

    ๒๐.เปรย"วิปปยุต"ทิ้ง................................ฌานมลาน
หมายว่าคนเขลาซาน....................................จิตล้า
จิตดวงสี่ครองพาน........................................การชัก นำแล
ผลจิตงดฆาตคว้า..........................................เกี่ยวแท้ปาณาฯ

    ๒๑."กามวะจิตฯ"สหรเชย...........................วางเฉยเจาะอุเบกขา
สัมป์ยุตกะฌานซิพละกล้า.............................ชักจูงอนะมีแฉ

    ๒๒.แลเป็นดวงจิตห้า.................................อุเบกขา
มีฌานเลิศปัญญา..........................................เก่งพร้อม
จิตพานว่าง,ปาณาฯ.......................................พรากห่าง
เกิดสุขชีพยืนน้อม.........................................เดือดร้อนมิมี

    ๒๓."กามาวะจิต"สหรหนา...........................ร่วมพาเจาะอุเบกฯชี้
สัมป์ยุตกะฌาน"ลุภวรี่...................................ปัญญาประลุต่ำเผย

    ๒๔.เปรยจิตดวงหกแล้...............................พลังซา
คราเกิดชักจูงหนา.........................................ช่วยจ้อง
ปาณาฯจิตรักพาง..........................................ฆาตห่าง
ชีวิตเกิดสุขซ้อง.............................................คับแค้นไกลหนา

    ๒๕."กามาวะจิตฯ"สหรคต...........................ร่วมจดเจาะอุเบกขา
วิปป์ยุตกะฌานหทยะกล้า..............................ดวงเจ็ดมิฉลาดแฉ

    ๒๖.แลปัญญาเกิดไร้..................................จิตพลัง มากเฮย
มีชักจูงประดัง...............................................เกิดได้
จิตดวงแปดผนวกจัง......................................อุเบกฯ
วิปปยุตฌานไซร้............................................เกิดต้องชักนำ

    ๒๗.การงดละเว้นมิภิทะใคร.........................ไม่ไฃร้ซิละเมิดทำ
"ปาณาติบาต"ปจยะพร่ำ.................................สาเหตุมละหมดเผย

    ๒๘.เปรยปาณาฯเด่นแท้..............................คือใด
"กามวจะจิตฯ"ไว............................................แปดคล้อย
เฉยอุเบกขาใส...............................................วิปป์ยุต กับฌาน
พลังจิตเกิดมาด้อย.........................................จุ่งต้องนำหนา

    ๒๙.จงใจละเว้นกิริยะงด..............................เรียกจดซิก็ปาณาฯ
ธรรมเหลือก็"สัมปะฯ"ปะทะกล้า.......................เจต์นาประลุเรียกขาน

    ๓๐.พาน"ปาณาฯ"สิ่งแท้..............................รวมหนา กามาฯ
จิตก่ออุเบกขา...............................................แน่แล้ว
วิปปยุตฌานซา..............................................มิเกิด ปัญญา
จิตที่แปดเกิดแกล้ว.........................................จึ่งต้องชักนำ

    ๓๑.จิตมั่น"อวิกฯ"ลุภวกล้า..........................."ปัคคาหะฯ"เจาะครองย้ำ
ผู้เว้นสิฆ่าลุธุระหนา........................................"ปาณาติฯ"ก็ศีลแฉ

    ๓๒.แลชนคิดรักษ์น้อม................................ศีลครอง ปาณาฯ
มีจิตกามาฯตรอง............................................แปดแท้
สัมป์ยุตฯ,วิปป์ยุตฯจอง...................................ฌานยิ่ง
มี,ไม่มีฉลาดแล้..............................................ต่างด้วยฌานเผย

    ๓๓."ลักทรัพย์อทินนะฯ"ลิมิเตร่ ..................."กาเมฯ"มิละเมิดเอ่ย
"พูดปดมุสาฯ"มละเฉลย"................................."งดดื่มกะสุราฯ"หนา

    ๓๔.คราศีลอีกสี่นั้น.....................................ความเหมือน ปาณาฯ
มีจิตแปดดวงเยือน.........................................อยู่แล้ว
เบญจ์ศีล,แปดจิตเตือน...................................จิตสี่- สิบดวง
โสมนัส,อุเบกฯแกล้ว.......................................ช่วยน้อมจิตกุศล


รายนามผู้เยี่ยมชม : ต้นฝ้าย, หยาดฟ้า, ลิตเติลเกิร์ล, ขวัญฤทัย (กุ้งนา), ข้าวหอม

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..

แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #331 เมื่อ: 26, มิถุนายน, 2569, 08:53:46 AM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๓/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

    ๓๕.สิกขาสิสอง"วจระกาม".......................จิตลามเจาะกุศลล้น
"ปาณาติปาฯ"หทยะตน................................โสม์นัสเจาะผนวกฌาน

    ๓๖.พบพานธรรมสี่แท้..............................."ฉันทาฯ พอใจ"
จิตหมั่น"วิริยาฯ"...........................................ยิ่งพร้อม
"จิตตาฯ"มั่นคงหนา......................................ตรองคิด "วีมังฯ"
มีแจก"หยาบ,กลาง"น้อม...............................ประณีตไซร้แยกกัน

    ๓๗.การงดสิธรรมมิภิทะหนา.....................ปาณาติฯก็เรียกครัน
ธรรมเหลือก็"สัมปะฯ"ปะทะพลัน....................เรียกเวรมณี

    ๓๘.มีหลายความกล่าวถ้อย........................"ปาณา- ติปาฯ"
กุศลจิต โสมนัสหนา......................................ร่วมน้อม
"สัมปยุตฌาน"พา..........................................จิตยิ่ง "ฉันทา"
เพียร,จิต,วีมังฯพร้อม.....................................สภาพแล้หลากกัน

    ๓๙.มี"หยาบกะกลางและเจาะละเอียด".......จ่อเฉียดเพราะเจาะฌานครัน
จงใจละเว้นมิภิทะพลัน...................................ธรรมเหลือก็ผนวก"เจต์นา"

    ๔๐."ปาณาฯ"อีกแบบแล้.............................เสริมแล "มัคคาฯ"
มี"ผัสสะ"เติมแฉ............................................กระทบได้
ชนมี"อวิกเขฯ"แด..........................................จิตแน่ว
เรียกว่า"ปาณาฯ"ไซร้....................................งดเว้นบาปเผย

    ๔๑.ปาณาฯเจาะ"กามวจรจิต".....................ร่วมชิดรตีใจเอ่ย
สัมป์ยุตกะฌานลุอธิเชย................................ปัญญาลุเจาะเหนี่ยวนำ

    ๔๒.คำ"กามาฯ"จิตแล้................................สหรรวม โสมนัส
วิปปยุตฌานสรวม.........................................เกิดพร้อม
ปัญญาไม่มีกวม.............................................จะเกิด
มีชักนำแลน้อม..............................................สุขไซร้ธรรมดา

    ๔๓."กามาวะจิต"สหรคต ............................คิดจดกะ"อุเบกขา"
"สัมป์ยุตกะฌาน"เจาะประลุหนา.....................มีชวนและแนะให้ทำ

    ๔๔.กามาฯนำร่วมแท้..................................อุเบกขา
"วิปป์ยุตฌาน"หนา.........................................เกิดด้อย
จึงยังขาดปัญญา...........................................ตรองไตร่
การชักจูงมีถ้อย.............................................ไม่ได้เกิดเอง

    ๔๕.เป็นจิตกุศลมุรตินำ...............................มีธรรมจตุสี่เผง
"ฉันทาฯกะ"เพียร,วิริยะฯ"เพ่ง.........................."จิตตาฯกะวิมังสาฯ"

    ๔๖.คราธรรมสามอย่างนี้.............................ระดับทำ ความดี
"หีนะ,ความหยาบ"นำ......................................ไม่พร้อม
"ตรงกลาง,มัชฌิม"จำ......................................มิหย่อน มิตึง
"ประณีต"ทำดีน้อม..........................................เลิศแปล้กุศล

    ๔๗.ปาณาฯละเว้นกิริยะเลิก.........................ฆ่าเพิกปฏิบัติยล
ธรรมเหลือเจาะ"สัมปะฯ"ภวผล........................ด้วยเวรมณี

    ๔๘.มีธรรมเหลือกอปรด้วย..........................เจตนา
มี"ผัสสะ,ปัคคาฯ"............................................ครอบแล้
มี"อวิกเขฯ"หนา..............................................ใจมั่น
เรียกว่าเขางดแท้............................................ฆาตคล้อยปาณาฯ

    ๔๙.ศีลเหลือเหมาะสี่ก็วทะกล้า.....................ปาณาฯดุจะครือหนา
"ห้ามลักอทินฯ"กะธนคว้า................................."กาเมฯ"มิละเมิดเขา

    ๕๐.ธรรมเนาไหนเด่นแล้..............................สิกขา กามาฯ
ธรรมร่วมโสมนัสหนา.......................................ชัดแล้ว
สัมปยุตฌานพา..............................................เห็นรูป อารมณ์
"อวิกเขปะ"แกล้ว............................................เกิดขึ้นจิตตรง

    ๕๑.สิกขาเจาะธรรม"วจรกามฯ"...................ร่วมตามรติใจบ่ง
สัมป์ยุตกะฌานลุภวส่ง...................................ต้องมีธุระชักนำ

    ๕๒.ธรรมมีโสมนัสล้วน................................ไกลฌาน วิปปยุต
ฉลาดมิมีพาน..................................................แน่แท้
จิตเกิดแน่วทะยาน..........................................มีเหนี่ยว ชักจูง
คนมุ่งทำบุญแล้..............................................แต่ไร้ปัญญา


รายนามผู้เยี่ยมชม : ลิตเติลเกิร์ล, ขวัญฤทัย (กุ้งนา), ต้นฝ้าย, หยาดฟ้า, ข้าวหอม

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #332 เมื่อ: 26, มิถุนายน, 2569, 02:59:31 PM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๔/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

    ๕๓."กามาวะจิตฯ"สหรคต........................มีจดลุอุเบกขา
"ฌานสัมปยุต"เจาะภวหนา..........................ปัญญาอธิจิตเผย

    ๕๔.เปรย"กามาจิตฯ"แท้..........................มีพาน อุเบกขา
สัมป์ยุตรวมกับฌาน....................................เปี่ยมล้น
ปัญญายิ่งเกิดขาน......................................คราถูก ชักจูง
คิดไตร่ตรองมากท้น...................................คิดช้าลุผล

    ๕๕."กามาวะจิตฯ"สหรคต........................เกิดจดเลาะอุเบกฯยล
"ฌานวิปปยุต"ลุภวผล.................................ไร้ปัญญะเจาะเหตุกรรม

    ๕๖.ทำจิตอุเบกฯแท้................................ไกลฌาน "วิปปยุต"
มีรูป,อารมณ์พาน........................................เด่นพร้อม
ปัญญาไม่มีขาน..........................................มีเหนี่ยว ชักจูง
"อวิกเขปะ"น้อม..........................................มั่นแล้วจิตคง

    ๕๗.สิกขาก็สงฆ์ปฏิปทา...........................มุ่งหน้าจระ"ภพ"บ่ง
"รูป์ภพ,อรูปฯ"ประลุประสงค์........................โลกุตตระฌานแฉ

    ๕๘.แลนำหนีโลกแท้................................เดินตรง นิพพาน
ละทิฏฐิพะวง...............................................แน่แล้ว
สงบจาก"กาม"คง.........................................กรรมชั่ว
เดินสู่"ปฐมฌาน"แกล้ว.................................สุขพร้อม"ปีติ"แฉ

    ๕๙."ปัญหาเจาะปุจฉกะฯ"คณา.................สิกขาก็ปะ"ศีล"แล
มีบทสิห้าปะระดะแล้...................................."ปาณาติฯ,อทินนาฯ"

    ๖๐."กาเมสุมิจฯ"แล้.................................."มุสา- วาทาฯ"
คราสุดคือ"สุราฯ"........................................มุ่งเว้น
ผองศีลแน่เป็นหนา......................................"ดี,ชั่ว, อัพยาฯ"
หวังพึ่ง,"สรณะ"เฟ้น.....................................ไม่ไห้สัตว์เผย

    ๖๑.สิกขาสิตอบเจาะปะกุศล.....................โดยด้นมิกระทำเกย
ชั่วห้าประการมิภิทะเคย................................ลักทรัพย์..วสะเว้นหนา

    ๖๒.คราจิตกรานมุ่งเว้น..............................สิกขา เบญจศีล
การเบียดเบียนไกลหนา.................................ไม่น้อม
ตน,คนอื่นสบายพา........................................มิรุ่ม ทุกข์ใด
กุศลเกิดในตนพร้อม......................................จิตแผ้วกิเลสคลาย

    ๖๓.ศีลห้าเจาะเว้นจะสุขะรุด ......................สัมป์ยุตสิประกอบกราย
ยังมี"อทุกขะสุขะฯ"ฉาย.................................รู้สึกภว"กลางเฉย"

    ๖๔.เปรยเบญจศีลจ่อเว้น............................มีผล
"วิปากธัมฯ"เกิดดล.........................................แน่ไซร้
เป็นวิบากเห็นยล...........................................รับเด่น ผลดี
หากไม่เลิกจะได้...........................................ชั่วน้อมรับผล

    ๖๕.ศีลห้าสภาวะ"อนุปาฯ"..........................กอปรหนานิรยึดตน
ตัณหาและทิฏฐิตะจะด้น................................อารมณ์ซิอุปาทาน

    ๖๖.พานสิกขาบทห้า..................................มิหมอง "อสังกิฯ"
เจตนากุศลครอง...........................................ไม่เศร้า
กิเลสห่างไกลผอง.........................................นำสู่ ผลลัพธ์
วิบากประณีตเหย้า........................................สะอาดแท้จิตเผย

    ๖๗.สิกขาสิห้าลุ"สวิตักฯ"............................พร้อมพรักกะ"วิตก"เกย
"ความตรองวิจาร"หทยะเอ่ย...........................คิด,เว้นมิกระทำแฉ

    ๖๘.แลสิกขาบทห้า...................................."เอมใจ ปีติสหฯ"
"จิตสุขสหฯ"ไว..............................................เปี่ยมล้น
"มีอุเบกขาฯ"ไกล...........................................ใจมุ่ง งดแล
ธรรมชัดกุศลท้น............................................ส่งแล้สุข,เฉย

    ๖๙.ศีล"เนวะตัพพะฯ"กิจะหนา.....................จักพาน ฤ เว้นเอย
ไม่อาจละ"อาสวะ"ผละเผย..............................ด้วย"ทัสสฯรึสมาธิ์"ไหน

    ๗๐.ไกลสิกขาบทห้า...................................เป็น"อา- จยคามี"
"ธรรมก่อเกิด,ตายหนา....................................วัฏฏ์แล้
โลกีย์เหตุเวียนพา...........................................ไปเกิดหลากภพ
การรักษ์ศีลนำแท้...........................................ไม่สิ้นภพหนา


รายนามผู้เยี่ยมชม : ลิตเติลเกิร์ล, ขวัญฤทัย (กุ้งนา), ต้นฝ้าย, หยาดฟ้า, ข้าวหอม

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #333 เมื่อ: 27, มิถุนายน, 2569, 09:44:03 AM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๕/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

    ๗๑.ศีลเป็น"ปริตตะ"ภวธรรม..................ด้อยนำธุระ"กามาฯ"
เป็นจิตกุศลแวะจระฝ่า..............................กาม์โลกปุถุชนแฉ

    ๗๒.แลสิกขาบทห้า..............................."เนวา- เสกขาฯ"
คือปุถุชนหนา..........................................ไม่แล้
"เสกขะจ่อโสดาฯ.....................................ถึงแค่ "อนาคาฯ
"อเสกฯ"อรหันต์แท้...................................ไป่ต้องศึกษา

    ๗๓.ศีลห้า"ปริตตะฯ"ภวสม.....................อารมณ์ลุกุศลกล้า
ที่ตั้ง ณ "กามวจระ"หนา.............................ขัดเกลาลิกิเลสหยาบ

    ๗๔.ทราบสิกขาบทห้า............................เป็นกุศล "กามาฯ"
มิเกี่ยวกับมรรคยล.....................................ไป่แล้
"มัคค์รมณ์ฯ,มัคค์เหตุฯปน...........................หรือ"มรรค อธิปติ"
มรรคสู่นิพพานแท้......................................สิกฯห้า"กาม"หนา

    ๗๕.ศีลห้าหทัยมุละวิรัติ..........................กาลชัด ณ อดีตลา
เจต์นามิเกิดก็ลุ"อนาฯ"...............................กาลนี้ขณะเกิดแฉ

    ๗๖.แลสิกขาบทห้า................................ยังมี "อุปปันฯ"
ศีลเกิดคราจิตทวี.......................................ยกเว้น
ศีลยังไม่เกิดดี...........................................เพราะไม่ สมาทาน
"มิกล่าวอุปปาฯ"เร้น....................................เกิดขึ้นก็มี

    ๗๗.ศีลห้า"นรัมณะ"เจาะสม.....................อารมณ์ปะทุมีชี้
คราปัจจุบันลุเฉพาะคลี่...............................ต่อหน้าก็จะสู้แฉ

    ๗๘.แลสิกขาบทห้า.................................."ภายใน อัชฌัตตะ"
ตนจ่องดเองไว............................................แม่นแล้ว
"พหิทธา,นอก"ไกล......................................มิชัก นำเขา
"อัชฌัตฯ,พหิทธา,แผ้ว.................................งดแล้สองทาง

    ๗๙.ศีลห้า"พหิทธมณะ"หนา......................ธรรมกล้าเจาะอะรมณ์วาง
กับวัตถุนอกพหิระพลาง...............................ไม่ใช่จะปะในตน

    ๘๐.ยลสิกขาบทห้า..................................เป็นหนา "อนิทัสส์ฯ"
คราววิรัติศีลพา...........................................งดเว้น
สภาพรูปร่างเลือนซา....................................มิเด่น "อนิทัสส์"
กระทบ"อัปป์ฏิฯ"เร้น.....................................ไม่รู้สึกแฉ

    ๘๑.ศีลห้า,"น เหตุ"ก็เจาะพระธรรม.............คอยย้ำวิรตีแล
ไม่เป็นสิเหตุ ฉ ระดะเคย...............................โลภ,โกรธและอโทสา..

    ๘๒.คราสิกขาบทห้า..................................เป็นหนอ "สเหตุกะ"
เหตุร่วม,เหตุมีคลอ........................................แนบแล้ว
เหตุสองฝ่ายดีพอ..........................................ปราศโลภ โกรธ,หลง
เหตุชั่วมีโลภ..แป้ว.........................................มุ่งตั้งใจทำ

    ๘๓.ศีลห้า บ "เหตุตะ"ประกอบ....................เกิดนอบปะทะเหตุนำ
เรียก"สัมปยุต"เจาะภวพร่ำ............................."ปัญญา"ประลุเกิดเผย

    ๘๔.เปรยสิกขาบทห้า................................ความแล
"นเหตุสเหตฯ"แบ..........................................เหตุไร้
"เหตุสัมป์ยุตตะฯ"แฉ.....................................ประกอบร่วม เหตุเอย
"เหตุเหตุสัมป์ยุตฯ"ไซร้.................................ไม่แล้จิตกุศล

    ๘๕.ศีลห้าลุ"สัปจยะ"เจาะไซร้....................ปัจจัยภวปรุงยล
ศีลเว้นละมีสติระคน......................................เป็นเหตุสุขะชีวี

    ๘๖.มีสิกขาบทห้า......................................เป็น"สัง- ขตะ"
มีปัจจัยปรุงยัง..............................................เกิดแล้
ขันธ์มีเสื่อมแปรผัง........................................ปรากฏ
จิตงดบาปเลิกแท้..........................................ดับได้เหตุแฉ

    ๘๗.ศีลห้า"อรูป"ก็ภวธรรม..........................ถึงคลำมิเจาะเห็นแล
เกี่ยวกับหทัยวิรติแน่......................................เว้นชั่วทุจริตหนา

    ๘๘.คราสิกขาบทห้า...................................ศีลแล
"เกนจิวิญเฌยฯ"แฉ........................................ทราบได้
จิตเกิด-ดับเหตุแปร........................................วนเปลี่ยน
อีกสิ่ง"เกนจินฯ"ไซร้.......................................ไม่รู้เลยเผย


รายนามผู้เยี่ยมชม : ขวัญฤทัย (กุ้งนา), ข้าวหอม, ต้นฝ้าย, หยาดฟ้า

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #334 เมื่อ: 27, มิถุนายน, 2569, 04:11:17 PM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๖/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

    ๘๙.ศีลห้าตริ"โลกิยะ"เจาะโชค..............ทางโลกจระเด่นเอย
ศีลรักษ์ลุสุขมุธนเอ่ย................................หวังภพประลุด้วยดี

    ๙๐.สิกขามีบทห้า.................................ดูเป็น "โนอาสวะ
มิเด่น"อาสวะ"เห็น.....................................กิเลสไร้
"สาสวะ"อารมณ์เข็ญ................................มีกิเลส
ศีลรักษ์,กิเลสยังไว้...................................ไม่พ้นวัฏฏ์แฉ

    ๙๑.ศีลห้าลุ"วิปปะฯ"นิรหนา...................กับ"อาสวะ"กล้าแล
ชนงดเพราะศีลวิรติแน่..............................จึงไร้กะกิเลสหนา

    ๙๒.คราสิกขาบทห้า..............................มิเป็น "อาสว์สาฯ"
ศีลจ่อกุศลเห็น..........................................กิเลสไร้
"สาสวโนฯ"ประเด็น...................................กิเลส อาศัย
ตัวจ่อมิเป็นไซร้.........................................ไม่แล้อาส์วะเผย

    ๙๓.ศีลห้าเจาะธรรมลุอนะครัน.............."โนสัญชนะฯ"ธรรมเอ่ย
ไม่ได้สิพันธนะเชลย..................................คือสัตว์จระวัฏฏ์เวียน

    ๙๔.เพียรสิกขาบทห้า............................พึงไกล "โนโอฆะ"
มิก่อกิเลสไว..............................................ผูกย้ำ
สิกขาบทแจงไข........................................หาใช่ "โนโอฆะ"
เป็นแอ่งธารรับน้ำ......................................เปี่ยมท้นกิเลสหนา

    ๙๕.ศีลห้าเจาะธรรมลิหินะโข.................."โนโยคะ"กิเลสซา
ศีลช่วยประคองหทยะกล้า.........................เหนือบาปจะมิทุกข์ถม

    ๙๖.สมสิกขาบทห้า................................เป็น"โน นิวรณะ"
ศีลผลักนิวรณ์โซ.......................................ช่วยแท้
จิตปราศสิ่งขวางโข...................................เจริญพุ่ง
สมาธิ์แน่วจิตคงแล้.....................................เร่งก้าวในธรรม

    ๙๗.ศีลห้าเจาะเป็นนิร"ปรา-.....................มาสฯ"หนาจะมิยึดนำ
หวังอิทธิฤทธิ์ลุตบะพร่ำ..............................แต่ฝึกลุกุศลแฉ

    ๙๘.แลสิกขาบทห้า.................................อารมณ์ "สารัมณะ"
จิตรับอารมณ์คม........................................รอบรู้
โดยทราบผ่านรูป..สดมภ์............................เป็นหลัก
ศีลงดผองบาปจู้.........................................จิตเว้นอารมณ์

    ๙๙."โนจิตตะ"นี้ก็อนะหนา.......................เจต์นาประลุผิดซม
ทำผิดมิตั้งมนะจะข่ม..................................เรียกว่าภิทะศีลเผย

    ๑๐๐.เปรยสิกขาบทห้า...........................เป็นแล "เจตสิก"
เกิดแน่วกับจิตแฉ........................................กิจห้า
ทำศีลขาดผิดแด.........................................จำงด
มีจิตกุศลกล้า..............................................ชั่วเว้นเบียนเขา

    ๑๐๑.ศีลห้าก็"สัมปะฯ"มนะน้อม.................เกิดพร้อมกะกุศลเฝ้า
ฌานสัมปยุตเจาะประลุเพรา.........................ปัญญาอุปบัติแฉ

    ๑๐๒.แลสิกขาบทห้า................................"จิตต์สัง- สัฏฐะ"
เจตนางดหวัง..............................................บาปคล้อย
"กามาวะจิตฯ"จัง.........................................ระคนเกิด
จิตพิสุทธิ์ใสช้อย.........................................ร่วมด้วยเจต์นา

    ๑๐๓.ศีลห้าเจาะ"จิตตะสะฯ"ลุไซร้.............จงใจจะละเมิดหนา
จิตเป็นสิเหตุก็ประลุกล้า...............................ศีลไม่บริบูรณ์แฉ

    ๑๐๔.แลสิกขาบทห้า................................"จิตตา- สหภู"
ศีลเกิดกับจิตพา..........................................งดเว้น
มิทำบาปเลยหนา.........................................จิตเกิด กุศล
ธรรม,จิตเกิดรวมเฟ้น...................................งดแล้ศีลผอง

    ๑๐๕.ศีลห้าก็"จิตนุปริวัติฯ"........................ธรรมชัดประลุจิตครอง
เหตุเจตนามนะละผ่อง..................................ผลเกิดวิรตีใส

    ๑๐๖.ไวสิกขาบทห้า................................."อุเปกขา สหคต"
จิตสงบเฉยนา..............................................เงียบแท้
เป็น"นอเปกฯ"มีหนา......................................เกิดร่วม โสมนัส
สองเกิดขณะงดแล้.......................................ชั่วพ้นจึงหนี


รายนามผู้เยี่ยมชม : ข้าวหอม, หยาดฟ้า, ขวัญฤทัย (กุ้งนา), ต้นฝ้าย

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #335 เมื่อ: 28, มิถุนายน, 2569, 08:43:14 AM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๗/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

    ๑๐๗.ศีลห้าสิเป็น"ปริยะปันฯ"...................ยังดั้นจระโลกีย์
ภพสามสิเกิด,มรณะชี้.................................ในวัฏฏสงสาร

    ๑๐๘.กรานสิกขาบทห้า..........................."อนิยยา- นิกะ"
ศีลไม่เป็นเหตุพา........................................ออกแล้
จากวัฏฏทุกข์หนา.......................................ไปสู่ นิพพาน
เป็นแค่ฐานวิปัสฯแท้....................................เท่านั้นเชียวหนา

    ๑๐๙.ศีลห้าซิ"กามะวจะจิต"......................ยังชิดกะ"กาม"พา
"รูป,รสและกลิ่น.."วิรติกล้า............................ชั่วไร้จะสุขเผย

    ๑๑๐.เปรยสิกขาบทห้า............................."นรูปา- วจร"
จิตไป่"รูปฌาน"หนา.....................................แม่นแล้ว
ศีลทำจิตกุศลพา.........................................คงมั่น
สมาธิ์ไม่ทำเลยแคล้ว...................................เช่นแล้รูปฌาน

    ๑๑๑.ศีลห้าสิไม่เจาะ"นอรู-........................ปาฯ"สู่"อรูปฯ"พาน
พรหมชั้นซิเหนือวจระขาน............................ต่างภพกะ"กามฯ"แฉ

    ๑๑๒.แลสิกขาบทห้า................................เป็นเอย "สอุตตระ"
ธรรมอื่น"วิมุตติ"เผย.....................................เลิศดั้น
สิกขาบทมิเกย"............................................ทำสัตว์ "อรณะ"
มิโศกหมองกระชั้น.......................................ร่ำไห้ทุกข์หนอ ฯ|ะ

แสงประภัสสร

๑๔. สิกขาปทวิภังค์ : [เล่มที่ 78] พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ เล่ม ๒ ภาค ๒ : มูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา https://share.google/0qzpgTlzpY41NfZMY

๑๔. สิกขาปทวิภังค์
อภิรรมภาชนีย์
[ก] แจกสิกขาบท ๕ ด้วยกามาวจรกุศลจิต ๘ (นัยที่ ๑)
~ กามาวจรกุศลจิต ๘ ดวง = คือ
(๑) กุศลจิตดวงที่ ๑ = เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยปัญญา (ญาณสมฺปยุตฺตํ) คือ มีปัญญา (อโมหะ) เจตสิกเกิดร่วมด้วย เป็นจิตมีกำลัง เกิดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยการชักจูง
(๒) กุศลจิตดวงที่ ๒ = เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
(๓) กุศลจิตดวงที่ ๓ = เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลัง เกิดขึ้นโดยไม่อาศัยการชักจูง
(๔) กุศลจิตดวงที่ ๔ = เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
(๕) กุศลจิตดวงที่ ๕ = เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลัง เกิดขึ้นโดยไม่อาศัยการชักจูง
(๖) กุศลจิตดวงที่ ๖ = เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
(๗) กุศลจิตดวงที่ ๗ = เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลัง เกิดขึ้นโดยไม่อาศัยการชักจูง
(๘) กุศลจิตดวงที่ ๘ = เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
[๑] สิกขาบท ๕ คือ
(๑) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นในสมัยใด
~ กุศลจิตดวงที่ ๑ เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยปัญญา
-> การงด การเว้น การเลิกละ การงดเว้น จากปาณาติบาต กิริยาไม่ทำปาณาติบาต การไม่ทำปาณาติบาต การไม่ล่วงละเมิดปาณาติบาต การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งปาณาติบาต การกำจัดต้นเหตุแห่งปาณาติบาต ในสมัยนั้นอันใดของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเวรมณี
(๒) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท =  เป็นไฉน?
-> กามาวรจกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นในสมัยใด
~ กุศลจิต ดวงที่ ๒ เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
-> การจงใจ (เจตนา) กิริยาที่จงใจ (สญฺเจตนา) ความจงใจ (สญฺเจตยิตตฺตํ) ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา


รายนามผู้เยี่ยมชม : ข้าวหอม, ขวัญฤทัย (กุ้งนา), หยาดฟ้า, ต้นฝ้าย

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #336 เมื่อ: 28, มิถุนายน, 2569, 02:31:00 PM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๘/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

(๓) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นในสมัยใด
-> ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาตมีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
~ ปัคคาหะ = การประคับประคองไว้
~ อวิกเขปะ = คือสภาพจิตที่ตั้งมั่น
(๔) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
(๔.๑) กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
~ กุศลจิตดวงที่ ๒ เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
(๔.๒) สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
~ กุศลจิต ดวงที่ ๓ เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลัง เกิดขึ้นโดยไม่อาศัยการชักจูง
(๔.๓) สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
~ กุศลจิต ดวงที่ ๔ เกิดร่วมกับโสมนัสเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
(๔.๔) สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
~ กุศลจิตดวงที่ ๕ เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลัง เกิดขึ้นโดยไม่อาศัยการชักจูง
(๔.๕) สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
~ กุศลจิตดวงที่ ๖ เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
(๔.๖) สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
~ กุศลจิต ดวงที่ ๗ เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลัง เกิดขึ้นโดยไม่อาศัยการชักจูง
(๔.๗) สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ในสมัยใด
~ กุศลจิตดวงที่ ๘ เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
-> การงด การเว้น การเลิกละ การงดเว้น จากปาณาติบาต กิริยาไม่ทำปาณาติบาต การไม่ทำปาณาติบาต การไม่ล่วงละเมิดปาณาติบาต การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งปาณาติบาต การกำจัดต้นเหตุแห่งปาณาติบาต ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเวรมณี
(๕) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
(๕.๑) กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ในสมัยใด
~ กุศลจิตดวงที่ ๘ เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
-> การจงใจ กิริยาที่จงใจ ความจงใจ ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้น จากปาณาติบาต นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา
(๖) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท =  เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ในสมัยใด
~ กุศลจิตดวงที่ ๘ เกิดร่วมกับอุเบกขาเวทนา ไม่ประกอบด้วยปัญญา เป็นจิตที่มีกำลังอ่อน เกิดขึ้นโดยอาศัยการชักจูง
-> ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต มีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า ปาณาติปาเวรมณีสิกขาบท
(๒) อทินนาทานาเวรมณีสิกขาบท
อทินนาทานาเวรมณีสิกขาบท ฯลฯ
(๓) กาเมสุมิจฉาจาราเวรมณีสิกขาบท
กาเมสุมิจฉาจาราเวรมณีสิกขาบท ฯลฯ
(๔) มุสาวาทาเวรมณีสิกขาบท
มุสาวาทาเวรมณีสิกขาบท ฯลฯ
(๕) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
(๕.๑) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยฌาน เกิดขึ้นในสมัยใด
-> การงด การเว้น การเลิกละ การงดเว้น จากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน
-> กิริยาไม่ทำสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน
-> การไม่ทำสุราเมรยมัชชปนาทัฏฐาน
-> การไม่ล่วงละเมิดสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน
-> การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน
-> การกำจัดต้นเหตุแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน ในสมัยนั้น อันใดของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชซปมาทัฏฐาน นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตตด้วยเวรมณี


รายนามผู้เยี่ยมชม : ขวัญฤทัย (กุ้งนา), ข้าวหอม, หยาดฟ้า, ต้นฝ้าย

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #337 เมื่อ: 29, มิถุนายน, 2569, 07:50:50 AM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๙/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

(๕.๒) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นในสมัยใด
-> การจงใจ กิริยาที่จงใจ ความจงใจ ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมา ทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา
(๕.๓) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นในสมัยใด ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน มีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
(๕.๔) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณเกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยการชักจูงในสมัยใด การงด การเว้น การเลิกละ
-> การงดเว้น จากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; กิริยาไม่ทำสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ทำสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ล่วงละเมิดสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การกำจัดต้นเหตุแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท. ธรรมทั้งหลายที่เหลือเรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเวรมณี
(๕.๕) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ในสมัยใด การจงใจ กิริยาที่จงใจ ความจงใจ ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา
(๕.๖) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ในสมัยใด ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน มีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
[ข] แจกสิกขาบท ๕ ด้วยกามาวจรกุศลจิต ๘ นัยที่ ๒
[๑] สิกขาบท ๕ คือ
(๑.๑) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท (๑.๒) อทินนาทานาเวรมณีสิกขาบท (๑.๓) กาเมสุมิจฉาจาราเวรมณีสิกขาบท (๑.๔) มุสาวาทาเวรมณีสิกขาบท (๑.๕) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
[๑.๑] ในสิกขาบท ๕ นั้น ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เป็นหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะ วิริยาธิปเตยยะ จิตตาธิปเตยยะ วีมังสาธิปเตยยะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวิริยาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นจิตตาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวีมังสาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เกิดขึ้นในสมัยใด การงด การเว้น การเลิกละ การงดเว้น จากปาณาติบาต กิริยาไม่ทำปาณาติบาต การไม่ทำปาณาติบาต การไม่ล่วงละเมิดปาณาติบาต การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งปาณาติบาต ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเวรมณี


รายนามผู้เยี่ยมชม : ขวัญฤทัย (กุ้งนา), ต้นฝ้าย, หยาดฟ้า, ข้าวหอม

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #338 เมื่อ: 29, มิถุนายน, 2569, 03:30:48 PM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๑๐/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

(๑.๒) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ
-> เป็นหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะ วิริยาธิปเตยยะ จิตตาธิปเตยยะ วีมังสาธิปเตยยะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวิริยาธิปเตยยะ อย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นจิตตาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวีมังสาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ เกิดขึ้นในสมัยใด
-> การจงใจ กิริยาที่จงใจ ความจงใจ ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา
(๑.๓) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ
-> เป็นหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะ วิริยาธิปเตยยะ จิตตาธิปเตยยะ วีมังสาธิปเตยยะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวิริยาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นจิตตาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวีมังสาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ เกิดขึ้นในสมัยใด
-> ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต มีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
(๑.๔) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น โดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯล
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯต
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง
-> เป็นหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะ วิริยาธิปเตยยะ จิตตาธิปเตยยะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวิริยาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นจิตตาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ เกิดขึ้น ในสมัยใด
-> การงด การเว้น การเลิกละ; การงดเว้นจากปาณาติบาต; กิริยาที่ไม่ทำปาณาติบาต; การไม่ทำปาณาติบาต; การไม่ล่วงละเมิดปาณาติบาต; การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งปาณาติบาต ในสมัยนั้น อันใดของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเวรมณี ฯลฯ
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา ฯลฯ
-> ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากปาณาติบาต มีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท
(๒) อทินนาทานาเวรมณีสิกขาบท
-> อทินนาทานาเวรมณีสิกขาบท ฯลฯ
(๓) กาเมสุมิจฉาจาราเวรมณีสิกขาบท
-> กาเมสุมิจฉาจาราเวรมณีสิกขาบท ฯลฯ
(๔) มุสาวาทาเวรมณีสิกขาบท
-> มุสาวาทาเวรมณีสิกขาบท ฯลฯ
(๕) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
(๕.๑) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ
-> เป็นหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะ วิริยาธิปเตยยะ จิตตาธิปเตยยะ วีมังสาธิปเตยยะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวิริยาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ -> เป็นจิตตาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวีมังสาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ เกิดขึ้นในสมัยใด
-> การงด การเว้น การเลิกละ การงดเว้น จากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; กิริยาไม่ทำสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ทำสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ล่วงละเมิดสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การกำจัดต้นเหตุแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุรุาเมรยมัชชปมาทัฏฐาน นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเวรมณี ฯลฯ
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา ฯลฯ ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน มีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท


รายนามผู้เยี่ยมชม : ข้าวหอม, ต้นฝ้าย, ขวัญฤทัย (กุ้งนา), หยาดฟ้า

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #339 เมื่อ: เมื่อวานนี้ เวลา 07:57:05 AM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๑๑/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

(๕.๒) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท = เป็นไฉน?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง
->เป็นหีนะ เป็นมัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะ วิริยาธิปเตยยะ จิตตาธิปเตยยะ
-> เป็นฉันทาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นวิริยาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เป็นจิตตาธิปเตยยะอย่างหีนะ มัชฌิมะ ปณีตะ
-> เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ในสมัยใด การงด การเว้น การเลิกละ การงดเว้น จากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; กิริยาไม่ทำสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ทำสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ล่วงละเมิดสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การไม่ล่วงเลยขอบเขตแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; การกำจัดต้นเหตุแห่งสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน; ในสมัยนั้น อันใด ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเวรมณี ฯลฯ
-> ธรรมทั้งหลายที่เหลือ เรียกว่า ธรรมที่สัมปยุตด้วยเจตนา ฯลฯ
-> ผัสสะ ฯลฯ ปัคคาหะ อวิกเขปะ ของบุคคลผู้งดเว้นจากสุราเมรยมัชชปมาทัฏฐาน มีในสมัยนั้น นี้เรียกว่า สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
[ค] ธรรมเป็นสิกขา
(๑) ธรรมเหล่าไหน เป็นสิกขา?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ มีรูปเป็นอารมณ์ ฯลฯ
-> มีธรรมเป็นอารมณ์ หรือปรารภอารมณ์ใดๆ เกิดขึ้น ในสมัยใด
-> ผัสสะ ฯลฯ อวิกเขปะ มีในสมัยนั้น ธรรมเหล่านี้ ชื่อว่า สิกขา
(๒) ธรรมเหล่าไหน เป็นสิกขา?
-> กามาวจรกุศลจิต สหรคตด้วยโสมนัส สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยโสมนัส วิปปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา สัมปยุตด้วยญาณ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณเกิดขึ้น ฯลฯ
-> สหรคตด้วยอุเบกขา วิปปยุตด้วยญาณ มีรูปเป็นอารมณ์ ฯลฯ มีธรรมเป็นอารมณ์ หรือปรารภอารมณ์ใดๆ เกิดขึ้นโดยมีการชักจูง ในสมัยใด
-> ผัสสะ ฯลฯ อวิกเขปะ มีในสมัยนั้น ธรรมเหล่านี้ ชื่อว่า สิกขา
(๓) ธรรมเหล่าไหน เป็นสิกขา?
-> ภิกษุเจริญมรรคปฏิปทาเพื่อเข้าถึงรูปภพ ฯลฯ
-> เจริญมรรคปฏิปทาเพื่อเข้าถึงอรูปภพ ฯลฯ
-> เจริญโลกุตตรฌานอันเป็นเครื่องนำออกไปจากโลก ให้เข้าสู่นิพพาน เพื่อละทิฏฐิ เพื่อบรรลุปฐมภูมิ สงัดจากกาม สงัดจากอกุศลธรรมทั้งหลายแล้ว
-> บรรลุปฐมฌาน ประกอบด้วยวิตก วิจาร มีปีติ และสุขอันเกิดแต่วิเวก เป็นทุกขาปฏิปทาทันธาภิญญา อยู่ ในสมัยใด
-> ผัสสะ ฯลฯ อวิกเขปะ มีในสมัยนั้น ธรรมเหล่านั้น ชื่อว่า สิกขา
อภิธรรมภาชนีย์ จบ
ปัญหาปุจฉกะ
[ก] สิกขาบท ๕ คือ
(๑) ปาณาติปาตาเวรมณีสิกขาบท (๒) อทินนาทานาเวรมณีสิกขาบท (๓) กาเมสุมิจฉาจาราเวรมณีสิกขาบท (๔) มุสาวาทาเวรมณีสิกขาบท (๕) สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานาเวรมณีสิกขาบท
[ข] ติกมาติกาปุจฉา - ทุกมาติกาปุจฉา
(๑) บรรดาสิกขาบท ๕ สิกขาบทไหนเป็นกุศล; สิกขาบทไหนเป็นอกุศล; สิกขาบทไหนเป็นอัพยากตะ ฯลฯ; สิกขาบทไหนเป็นสรณะ; สิกขาบทไหนเป็นอรณะ
[ค] ติกมาติกาวิสัชนา
(๑) สิกขาบท ๕ เป็นกุศลอย่างเดียว
(๒) สิกขาบท ๕ เป็นสุขเวทนาสัมปยุตก็มี; เป็นอทุกขมสุขเวทนาสัมปยุตก็มี
(๓) สิกขาบท ๕ เป็นวิปากธัมมธรรม
~ วิปากธัมมธรรม = สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก
(๔) สิกขาบท ๕ เป็นอนุปาทินนุปาทานิยะ
~ อนุปาทินนุปาทานิยะ = สภาวธรรมที่กรรมอันประกอบด้วยตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดถือ แต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน
(๕) สิกขาบท ๕ เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกะ
~ อสังกิลิฏฐสังกิเลสิกะ = คือสภาวธรรมที่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของกิเลส


รายนามผู้เยี่ยมชม : ต้นฝ้าย, ขวัญฤทัย (กุ้งนา)

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
แสงประภัสสร
ผู้มีจินตนาการ
****

จำนวนผู้เยี่ยมชม:7278
ออฟไลน์ ออฟไลน์

ID Number: 1076
จำนวนกระทู้: 1165



| |
Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา
« ตอบ #340 เมื่อ: เมื่อวานนี้ เวลา 02:14:56 PM »
บ้านกลอนน้อยฯบ้านกลอนน้อยฯ

Permalink: Re: อภิธรรมปิฎก : ๑.พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์ ~ กาพย์ทัณฑิกา

(ต่อหน้า ๑๒/๑๔) อภิธรรมปิฎก :
๒๑.วิภังค์ : สิกขาปทวิภังค์

(๖) สิกขาบท ๕ เป็น สวิตักกสวิจาระ
~ สวิตักกสวิจาระ = ธรรมที่มีวิตก คือความตรึกและมีวิจาร คือความตรอง ก็มี
(๗) สิกขาบท ๕ เป็น ปีติสหคตะก็มี; เป็น สุขสหคตะก็มี; เป็น อุเบกขาสหคตะก็มี
~ ปีติสหคตะ = ธรรมที่เป็นไปพร้อมกับความเอิบอิ่มใจ ก็มี
~ สุขคหตะ= ธรรมที่เป็นไปพร้อมกับความสุขก็มี
~ อุเบกขาสหคตะ= ธรรมที่เป็นไปพร้อมกับความวางเฉยก็มี
(๘) สิกขาบท ๕ เป็น เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพะ
~ เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพะ = ธรรมที่ละไม่ได้ทั้งด้วยทัศนะ และด้วยภาวนา ก็มี
(๙) สิกขาบท ๕ เป็น เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกะ
~ เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกะ = ธรรมมีสาเหตุที่ละมิได้ด้วยทัศนะและมิได้ด้วยภาวนาก็มี
(๑๐) สิกขาบท ๕ เป็น อาจยคามี
~ อาจยคามี = สภาวธรรมที่เป็นเหตุให้ถึงปฏิสนธิและจุติ
(๑๑) สิกขาบท ๕ เป็น เนวเสกขานาเสกขะ
~ เนวเสกขานาเสกขะ = คือ ธรรมะที่ไม่จัดว่าเป็นของอริยบุคคลผู้ยังต้องศึกษา (เสกขะ) และไม่ใช่ของพระอรหันต์ผู้ไม่ต้องศึกษาแล้ว (อเสกขะ) จัดอยู่ในหมวดธรรมทั่วไปที่ปุถุชนหรือผู้ปฏิบัติต้องรู้ในบทมาติกา
(๑๒) สิกขาบท ๕ เป็นปริตตะ
~ ปริตตะ = สภาวะที่ด้อย หรือคับแคบ หมายถึงธรรมที่เป็นกามาวจร
(๑๓) สิกขาบท ๕ เป็นปริตตารัมมณะ
~ ปริตตารัมมณะ = ธรรมที่มีสภาวะที่ยังเล็กน้อยเป็นอารมณ์ ก็มี
(๑๔) สิกขาบท ๕ เป็นมัชฌิมะ
(๑๕) สิกขาบท ๕ เป็นอนิยตะ
~ อนิยตะ = ธรรมที่ไม่แน่นอน ก็มี
(๑๖) สิกขาบท ๕ กล่าวไม่ได้ว่า แม้เป็นมัคคารัมมณะ; แม้เป็นมัคคเหตุกะ; แม้เป็นมัคคาธิปติ
~ มัคคารัมมณะ = ธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ก็มี
~ มัคคเหตุกะ = ธรรมที่มีมรรคเป็นเหตุ ก็มี
~ มัคคาธิปติ = ธรรมที่มีมรรคเป็นประธานก็มี
(๑๗) สิกขาบท ๕ เป็นอุปปันนะก็มี; เป็นอนุปปันนะก็มี; กล่าวไม่ได้ว่า เป็นอุปปาที
~ อุปปันนะ = ธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ก็มี
~ อนุปปันนะ =ธรรมที่ยังไม่เกิดขึ้น ก็มี
~ อุปปาที =ธรรมที่จักเกิดขึ้น ก็มี
(๑๘) สิกขาบท ๕ เป็นอดีตก็มี;
 เป็นอนาคตก็มี; เป็นปัจจุบันก็มี
(๑๙) สิกขาบท ๕ เป็นปัจจุปันนารัมมณะ
~ ปัจจุปันนารัมมณะ = ธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ก็มี
(๒๐) สิกขาบท ๕ เป็นอัชฌัตตะก็มี; เป็นพหิทธาก็มี; เป็นอัชฌัตตพหิทธาก็มี
~ อัชฌัตตะ = ธรรมภายใน ก็มี
~ พหิทธา = ธรรมภายนอก ก็มี
~ อัชฌัตตพหิทธา = ธรรมทั้งภายในและภายนอกก็มี
(๒๑) สิกขาบท ๕ เป็น พหิทธารัมมณะ
~ พหิทธารัมมณะ = ธรรมที่มีสภาวะภายนอกเป็นอารมณ์ ก็มี
(๒๒) สิกขาบท ๕ เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆะ
~ อนิทัสสนอัปปฏิฆะ = รูปที่มองไม่เห็นและกระทบไม่ได้ คือรับรู้ไม่ได้ด้วยประสาทใดๆ ไม่ว่าจะด้วยจักษุ หรือด้วยโสตะ ฆานะ ชิวหา และกาย แต่เป็นธรรมารมณ์ อันรู้ด้วยใจ
ทุกมาติกาวิสัชนา
[ง] เหตุโคจฉกวิสัชนา
(๑) สิกขาบท ๕ เป็น นเหตุ
~ นเหตุ = สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ มี ๖ คือ โลภะ โทสะ โมหะ (อกุศลเหตุ) และ อโลภะ อโทสะ อโมหะ (กุศลเหตุ/อัพยากตเหตุ)
(๒) สิกขาบท ๕ เป็น สเหตุกะ
~สเหตุกะ = สภาวธรรมที่มีเหตุเกิดร่วมด้วย ได้แก่สเหตุกจิต ๗๑ และเจตสิกที่ประกอบ ในชีวิตประจำวันของเราขณะใดที่จิตเห็น ได้ยิน เป็นต้น
(๓) สิกขาบท ๕ เป็น เหตุสัมปยุต
~ เหตุสัมปยุต = สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยเหตุ
(๔) สิกขาบท ๕ กล่าวไม่ได้ว่า เป็น เหตุสเหตุกะ แต่เป็น สเหตุกนเหตุ
~ เหตุสเหตุกะ = คือ สภาพธรรม (จิตและเจตสิก) ที่มี "เหตุ" คือเจตสิก ๖ ประเภท (โลภะ, โทสะ, โมหะ, อโลภะ, อโทสะ, อโมหะ) เกิดร่วมด้วย
~ สเหตุกนเหตุ = ธรรมที่มีเหตุเกิดร่วมด้วย แต่ไม่ใช่เหตุ ๖ (ได้แก่ โลภะ, โทสะ, โมหะ, อโลภะ, อโทสะ, อโมหะ)
(๕) สิกขาบท ๕ กล่าวไม่ได้ว่า เป็น เหตุเหตุสัมปยุต; แต่เป็น เหตุสัมปยุตตนเหตุ; เป็นนเหตุสเหตุกะ
~ เหตุเหตุสัมปยุต = สภาวธรรมที่เป็นเหตุและสัมปยุตด้วยเหตุ
~ เหตุสัมปยุตตนเหตุ = สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยเหตุแต่ไม่เป็นเหตุ
~ นเหตุสเหตุกะ = สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุแต่มีเหตุเกิดร่วม


รายนามผู้เยี่ยมชม : ต้นฝ้าย, ขวัญฤทัย (กุ้งนา)

บันทึกการเข้า

..
สารบัญบทกลอน  "แสงประภัสสร"
..
หน้า: 1 ... 21 22 [23]   ขึ้นบน
พิมพ์
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.14 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC
Simple Audio Video Embedder
| Sitemap
NT Sun by Nati
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.335 วินาที กับ 106 คำสั่ง
กำลังโหลด...