สหายเกลอ เริงร่ามาเต็มบ้าน
สุขสำราญนัวเนียคลอเคลียหา
ชิมอาหารกันอิ่มยิ้มปรีดา
ไหนบอกว่ามาช่วยด้วยน้ำใจ

อันของสดที่หรือถือเต็มรถ
เพียงพริบตาพร่องหมดสลดไหม
แต่ละคำกลืนกล้ำซ้ำกันไป
เหลืออะไรไว้กินวันสิ้นปี

คงต้องพึ่งไข่เจียวแล้วซิหนอ
มาม่าห่อพอได้กันไหมนี่
หมูไก่หมดมองอะไรก็ไม่มี
ทำอย่างไรเล่าคราวนี้สิ้นปีครวญ

 

หนูฝาตุ่มกลุ้มใจไฉนพี่
เอ่ยชื่อหนูวันนี้เหมือนที่ว่า
แกล้งเอ่ยผิดหรือไรให้บอกมา
หนูคือฝาตุ่มน้ำหน้าง้ำงอ

ไอเดียดีมีไข่นกบอกต่อเพื่อน
อย่าเพิ่งเลื่อนหนัาหนีมีแผนขอ
เรี่ยไรเงินรวมกลุ่มตั้งตุ่มรอ
น้าหมูก็รับหน้าคนหาเงิน

 

เป็นคนแก่ก็งี้นะพี่น้อง
จำเพื่อนพ้องผิดคน ตะโกนเอิ้น
ผ่านอีกปี พ.ศ.ก็คงเกิน
หกสิบเชิญสมองชา ธรรมดาคน

ส่วนตัวเรานั้นไม่แก่แต่ขี้หลง
เดินขึ้นลงบ้านบ่อยข้อยฉงน
ขึ้นมาเอาอะไรขึ้นเสียจน
แข้งขาบ่นปวดเมื่อยเมื่อไหร่พอ

 
กุ้งนา