ความรักรสกาแฟ
มองกาแฟชงใหม่ถ้วยใบเก่า
โชยกลิ่นไอหยอกเย้าเราแพ้พ่าย
เปรียบรสชาติความรัก ตอนทักทาย
หวานกลับกลายขมปี๋ที่พบเจอ
แรกรักนั้นหัวใจเริ่มไขว้เขว
ขอเปรียบปาน Latte ปนเปเสนอ
คำหวานหวานซึ้งใจได้จากเธอ
ใจสั่นเพ้อใกล้เคียงเสียงระฆัง
โลกกลมกลมหมุนไปไร้วันหยุด
รักสะดุดทางจึงยากถึงฝั่ง
คล้าย Espresso ยิ่งนักยามรักพัง
ขมขื่นจังมองย้อนตอนกลับกลาย
นิยามรักสวยหรูดูงดงาม
เกินหักห้ามความรู้สึกนึกแพ้พ่าย
บาดแผลใจใช้เวลารักษากาย
ทั้งดี-ร้ายรักนี้ที่ว่าไว้
ครบรสชาติหวาน-ขมถึงกลมกล่อม
จึงยินยอมพร้อมพุ่งชนเริ่มต้นใหม่
ซึมซับรู้รสชาติทาสหัวใจ
แพ้กรุ่นไอคุ้นชินกลิ่นกาแฟ
กันต์กรีนซี
