ฟ้าสีทอง

เราเฝ้ารอสีทองของท้องฟ้า
วาดหวังว่าวันใหม่จะได้เห็น
สมใจปองมองหาคราเช้าเย็น
แสนลำเค็ญมองไปไม่เห็นเจอ

วันคืนเก่าเนานานที่ผ่านพ้น
ช่างวกวนรางเลือนเตือนเสมอ
นอนฝันร้ายกายใจไหวละเมอ
เหมือนผิดเผลอเกินคำจะรำพัน

หรือไม่มีฟ้าสีทองเคยผ่องแผ้ว
ไร้วี่แววใจอ่อนล้ามิกล้าฝัน
ต่อแต่นี้เนิ่นนับนานกับกัลป์
มีใครกันเติมความฝันอันหลุดลอย

รอเสียงเพรียกทักทายจากสายลม
ช่วยเห่ห่มบันเทาความเหงาหงอย
พัดหวนมาอีกหนทนรอคอย
ใจดวงน้อยค่อยคลายหายกังวล

หวังคงมีสักวันฟ้าสีทอง
สกาวส่องสาดสรวงทั่วห้วงหน
ทอแสงฉายร่ายรับจับมณฑล
ใจสับสนรู้ว่าฟ้าใหม่แล้ว

อ.10 มี.ค.69