ทะเลที่คิดถึง

เฝ้ามองน้ำพร่ำพรอดกอดสายแดด
รวีแสดสีส้มห่มทรายขาว
คลื่นบรรเลงเพลงพลิ้วเป็นทิวยาว
ฟ้าแพรวพราวเรืองเรื่องเมื่ออรุณ

เขียนหัวใจฝากไว้ที่ชายหาด
เป็นรูปวาดเช้านั้นวันอบอุ่น
ใจสองดวงซ้อนกันฝันละมุน
โลกหยุดหมุนรอบตัวอยู่ชั่วคราว

ในความฝันเลือนรางกลางคลื่นกระซิบ
ดาวกระพริบระยิบยับรับลมหนาว
ดวงตาเธอเพ้อเตือนเหมือนตาดาว
ประกายวาวงุนงงหลงละเมอ

ฝากรอยเท้าก้าวย่างไว้ต่างหน้า
พิมพ์ภาพฟ้าต่างใจไว้เสมอ
ทุกรอยทรายสายสวาทอาจพบเจอ
และมีเธอที่นั่นนิรันดร

ในวันที่สองเราเหงาและเศร้า
ปีกบางเบานกฟ้าถลาร่อน
ขอเพียงใจสองดวงห่วงอาทร
รอยอาวรณ์ความคิดถึงซึ่งเคยมี

ทะเลยังครวญครางอยู่อย่างนั้น
ดวงตะวันฟ้าเวียนหมุนเปลี่ยนสี
ปราสาททรายอาจหายไปในราตรี
ในทุกที่วันนี้เรามีกัน

พ.ฤ. 6 ส.ค. 2569