ทิศที่ ๑๑ การบริหารจัดการจิต : ๑๕๖.หลอกตัวเองไม่ได้

โคลงสี่สุภาพ

     ๑.หลอกลวงเขากลั่นแกล้ง.........................บรรลัย
มิอาจหลอกตนไว...........................................แน่แล้ว
ชนมีรากฐานใจ..............................................จำแนก ดีเลว
ทำชั่ว,ทำเลวแจ้ว............................................ขัดแท้มโนธรรม

    ๒.พฤติเลวนำเดือดร้อน...............................ทุกข์หนา ในใจ
ถึงไม่มีใครมา.................................................ทราบแท้
มโนธรรมแล่นนำพา........................................ทำโทษ ตนเอง
บาปเล่นงานเลยแท้.........................................ชื่นหน้าอกตรม

    ๓.ชมบัณฑิตแน่วน้อม..................................จิตละอาย บาปเอย
ยังกริ่งเกรงบาปกราย......................................มุ่งใกล้
มิพฤติชั่วเลยวาย.............................................ผิที่ ลับตา
เพราะเกียรติ์ตนเองไซร้...................................จุ่งแท้มนุษย์หนา ฯ|ะ

แสงประภัสสร

ที่มา: จากหนังสือ ทิศที่ ๑๑ บทที่ ๑๕๖ หน้า ๑๕๘ ของ หลวงพ่อชุมพล พลปญฺโญ

ทิศที่ ๑๑ การบริหารจัดการจิต : ๑๕๗.ชีวิตเป็นเยี่ยงสามัญ

โคลงสี่ดั้นสุภาพ

     ๑.ชีวิตปีนป่ายขึ้น......................................สุดหนา มีลง
คนเลิศปัญญาพา...........................................ทราบแท้
สรรพสิ่งหลายครา.........................................มีค่า เสมอกัน
เป็นโลกธาตุกล้าแล้........................................ดุจเดียว

    ๒.มี"เขา"เชียวแม่นแล้ว...............................มี"เรา"
"เรา"เกิดก็มี"เขา"............................................ร่วมช้อย
มี"เกิด,ดับ"เปรียบเงา.......................................ตามติด
มี"ดับ"เวียนแล้คลัอย......................................."เกิด"วน

    ๓.ยลความยึดมั่นไว้....................................."อุปาทาน" มิมี
คำว่า"ตัวตน"พาน............................................ไป่พร้อง
"เรา,เขา"แน่ยืนกราน.......................................เพราะปราศ ตัวตน
จึงไม่แสวงช้อนจ้อง.........................................สิ่งใด

    ๔.จิตไกล"อยาก"ไม่คว้า...............................ใดเลย
ความปราถนาเอย............................................หมดแล้ว
โลกธาตุ,สัตว์พักเอย........................................ปรุงแต่ง มิมี
ธรรมชาติคุมพร้อมแกล้ว..................................สม่ำเสมอ ฯ|ะ

แสงประภัสสร

ที่มา: จากหนังสือ ทิศที่ ๑๑ บทที่ ๑๕๗ หน้า ๑๕๙ ของ หลวงพ่อชุมพล พลปญฺโญ

โลกธาตุ = ขอบเขตของโลกหรือระบบจักรวาล ในทางพระพุทธศาสนาหมายถึงระบบของจักรวาลที่มีดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ และเขาพระสุเมรุเป็นแกนกลาง โดยมีขนาดและสเกลที่แตกต่างกันไป ๓ ขนาดหลัก ดังนี้
(๑) สหัสสีจูฬนิกาโลกธาตุ: โลกธาตุขนาดเล็ก ประกอบด้วย ๑,๐๐๐ จักรวาล
(๒) ทวิสหัสสีมัชฌิมิกาโลกธาตุ: โลกธาตุขนาดกลาง ประกอบด้วย ๑,๐๐๐,๐๐๐ จักรวาล
(๓)ติสหัสสีมหาสหัสสีโลกธาตุ: โลกธาตุขนาดใหญ่ที่สุด ประกอบด้วย ๑,๐๐๐,๐๐๐,๐๐๐ จักรวาล

ทิศที่ ๑๑ การบริหารจัดการจิต : ๑๕๘.ทำดีเล็กน้อยก็เรียกดี

โคลงสองดั้น

    ๑.ความดีทำค่าท้น
ผิแค่เล็กน้อยล้น...................................เยี่ยมหนา

    ๒.ครา"ดี"นิดหน่อยแล้
อาจช่วยเราแก้แท้.................................ใหญ่ผอง

    ๓.ตรองเห็นคุณค่าชัอย
มิประมาทคิดแม้น้อย.............................หมิ่นแฉ

    ๔.แลหลังคารั่วฟ้อง
นทีเจิ่งนองเต็มห้อง................................แน่เผย

    ๕.เปรยของเล็กนิดด้อย
เราอาจมีคล้อยจัอย...............................ยิ่งหนา

    ๖.คราเล็กขาดไม่ได้
ความยิ่งยวดพร้อมไซร้..........................เด่นแฉ

    ๗.แล"ความดี,ชั่ว"พร้อม
คิดว่านิดต้อยน้อม.................................หน่อยเดียว

   ๘.เปรียว"ความดี"นิดแล้
ก็เรียก"ดี"ช้อยแท้..................................ผ่องไสว

    ๙.ไวทำเลวนิดน้อย
เรียกชั่วครองร้อนคล้อย.........................แน่เผย

    ๑๐.เปรยมะลิหนึ่งด้อม
หอมอบอวลช้อยล้อม.............................กลิ่นขยาย

    ๑๑.กรายดม"คูถ"หน่อยไซร้
มีกลิ่นเหม็นคลุ้งใกล้...............................ห่างหนี

    ๑๒.มี"มะลิ,คูถ"ต่างชั้น
เปรียบไม่เหมือนไซร้ดั้น..........................เร่งเบือน

    ๑๓.เตือน"ความดี,ชั่ว"ช้า
มิว่า"นิด"ถ้อยกล้า..................................ไม่ควร ฯ|ะ

แสงประภัสสร

ที่มา: จากหนังสือ ทิศที่ ๑๑ บทที่ ๑๕๘ หน้า ๑๖๐ ของ หลวงพ่อชุมพล พลปญฺโญ

ทิศที่ ๑๑ การบริหารจัดการจิต : ๑๕๙.ให้มิหวังผลตอบแทน

โคลงสามดั้น

    ๑.บัณฑิตเกิดมาดล.................................ยลประโยชน์สุขสร้าง
มิจ่อหวังข้ออ้าง...........................................ตอบแทน

    ๒.แดนบารมีชนกอปร...............................จิตนอบ"สละ"ก่อน้อม
มิครอบครองจ้องพร้อม................................ร่ำรวย

    ๓.มิคอยฉวยหยิบใด.................................ใจยินดีมุ่ง"ให้"
มากกว่า"รับ"ป้องไว้......................................ไม่หวง

    ๔.ตักตวงรอยสรวลชน..............................รตียลชื่นแล้
มิห่วงตนยิ้มแท้.............................................อิ่มใจ

    ๕.แจกไปใจสบาย.....................................มีผลกรายค่าคุ้ม
จิตอยู่เหนือแล้อุ้ม..........................................วัตถุหนา

    ๖.คราจิต"ดี"พึงเป็น....................................บุคคลเห็นพึ่งได้
จิตเด่นงามช้อยไซร้........................................ช่วยเหลือ

    ๗.เจือกุศลจิตถาวร.....................................ชนสลอนประโยชน์ท้น
เขาพึ่งพาปลื้มล้น...........................................ศรัทธา ฯ|ะ

แสงประภัสสร

ที่มา: จากหนังสือ ทิศที่ ๑๑ บทที่ ๑๕๙ หน้า ๑๖๑ ของ หลวงพ่อชุมพล พลปญฺโญ