(ต่อหน้า ๑๕/๖๘) อภิธรรมปิฎก :
๒๓.วิภังค์ : ญาณวิภังค์
   
    ๒๒๙.ปัญญาสิเรียก"นกามวจะฯ"เครือ.....................ภวเหนือซิกามะ"ครัน
"รูปาฯ,อรูปะฯกับอปริฯ"ปัญญ์ฯ...................................นิรนับ ณ วัฏฏะแฉ

    ๒๓๐.แลปัญญา"อัพย์ฯพร้อม..................................กลางเฉย และกุศล
เรียก"ปริยาฯ"เอย......................................................เยี่ยมล้น
"ทาน,ศีลรักษ์"ดีเชย...................................................กลางแน่ กิริยาจิต
ยังอยู่ภพสามด้น........................................................เนื่องแล้วโลกีย์

    ๒๓๑.ปัญญา ณ มรรคและผลเจาะจตุหนา..............."นิยยานิฯ"สัตว์จะหนี
จากวัฏฏะตัดกิเลสหทยะรี่..........................................นิรวาณสงบจิรัง

    ๒๓๒.ยังปัญญาอยู่แท้............................................กุศล, อัพยาฯ
เวียนวัฏมิออกยล.......................................................ห่างลี้
เรียก"อนิยาฯ"ดล.......................................................เกิดทุกข์
สภาพชนโลกีย์ชี้........................................................สถิตย์แล้ภูมิสาม

    ๒๓๓.ปัญญา ณ มรรคลุจตุหนา...............................ขณะฆ่ากิเลสลิตาม
ธรรมนำผละทุกข์เจาะเรียก"นิยตะฯ"ผลาม.................ภวแน่และเสร็จมิถอน

    ๒๓๔.ปัญญาจรแน่แท้.............................................มิคง เป็นกลาง
"อนิยตปัญญ์ฯ"จง......................................................ไม่ได้
ธรรมมิก่อมรรคตรง....................................................ผลบ่ง
จะรับอารมณ์ไซร้........................................................หลากแล้โลกีย์

    ๒๓๕.ปัญญาสิ"อัพยากตะฯ"เจาะครัน......................อรหันต์อภิญญะรี่
เรียก"อัตถชาปิฯ"ปัญญะขณะที่..................................อุปบัติสมาธิหนา

    ๒๓๖.สมาบัติเกิดแล้ว..............................................เรียกแล "ชาปิตัตถ์"
พระอรหันต์แด...........................................................สภาพแล้
ปัญญาเกิดมีแฉ..........................................................คราวนิโรธ- สมาบัติ
"อัพยาฯ"กลางแท้.......................................................จ่อไร้กิเลสเผย

    ๒๓๗.ญาณวัตถุหมวดละสามจะเจาะถลัน................ภวปัญญะหลากซิเอ่ย
"จินตามย์ปัญฯ"พินิจสกะเฉลย....................................พิเคราะห์เหตุและหาซิผล

    ๒๓๘.ยลปัญญาเริ่มต้น............................................สดับเรียน จากครู
เรียก"สุตมย์ปัญฯ"เพียร..............................................อ่านรู้
ศึกษาจดจำ,เขียน.......................................................ฐานมุ่ง พฤติธรรม
ปฏิบัติจริงสู้................................................................หลักแท้บาป,บุญ

    ๒๓๙."ปัญญ์ภาวนา"เจาะรู้ริปฏิบัติ...........................มนะชัดสมาธิหนุน
อบรมฤดี"วิปัสสะ"ลุอดุลย์...........................................อนะแค่คิดและจำ

    ๒๔๐.คำปัญญามุ่งรู้................................................สิกขา สามแล
"อธิศีลปัญญาฯ".........................................................เปี่ยมท้น
บริสุทธิ์ใจพา..............................................................ละเอียดกว่า ปกติ
"ปาฏิโมกข์สังฯ"ล้น.....................................................กิเลสย้อมซาลง

    ๒๔๑.ปัญญาสิจิตตะยิ่งประลุสมาธิ์..........................ขณะคว้าสงบประสงค์
"รูปาฯ,อรูปฯสมาธิ์"เจาะอธิบ่ง.....................................ภวสัมมะทิฏฐิแฉ

    ๒๔๒.แลปัญญาสุดแท้............................................."อธิปัญญา- ปัญญา"
"โลกุตต์ระปัญฯ"พา....................................................มรรคท้น
เกิดมรรคสี่ตัดครา......................................................จักฆ่า กิเลสวาย
ผลสี่เสวยสุขล้น.........................................................ล่วงแล้วนิพพาน

    ๒๔๓.โกศลสิสามฉลาดริวิเคราะห์ธรรม....................เจาะกระทำซิลึกและชาญ
เก่ง",อายโกฯ"ประจักษ์เจาะหินะกราน..........................อกุศลมิเกิดเฉลย

    ๒๔๔.เปรยธรรมเลวเกิดแล้ว....................................ดับหนี
พินิจ"ดี"เกิดมี..............................................................เริ่มต้น
"ดี"เดิมเกิดทวี.............................................................มากเพิ่ม
"สัมมะทิฏฐิ"ด้น...........................................................มุ่งแล้วเจริญหนา